Kaharian Ng Albanya Novels & Stories

BABALA SPG📌❗⚠️ Nang lumalim na ang gabi ipinatong ni Albania ang kanyang hubog na pwetan sa Bench upang ipapahinga ang sarili mula sa alak na tila hinalungkat ang kanyang tiyan at tila nasusunog ang kanyang loob dahil sa init na kanyang nararamdaman.

Saglit akong napaisip kung natural ba ang kulay ng mata niya o hindi. Pagkatapos talakayin sa isa't isa ang mga detalye ng kontrata ay napagpasyahan namin na kailangan kong maglakbay pabalik sa Africa kung saan ako ay kukunan nila ako habang tinutulungan ko ang mga bata. Napagpasyahan nila na magiging perpekto kung makikita nila ako sa pagkilos habang tinuturuan ko sila kung paano magpinta. Kinukuhaan din nila ako ng litrato habang nakikipag-ugnayan sa kanila at ang mga larawang iyon ay ang ilalagay sa mga billboard. Napaka-friendly nilang lahat lalo na ang babae. Siya ay 26 taong gulang at ang kanyang pangalan ay Alovera. Sinabi niya sa akin na ang ibig sabihin nito ay tag-araw sa Albanian,

Nanatili namang tahimik si Prinsesa Aleyah kahit batid niyang siya ang tinutukoy na hinahangaan ni Arum. “Mukhang wala pa lang nagkakagusto sa akin dito sa palasyo, nakakalungkot naman.” seryosong pahayag ni Prinsesa Alora na nakapagpatigil sa tawanan. “Ayos lang iyon dahil sa labas naman ng ating kaharian ay maraming nagkakagusto sayong mga kalaban.” natawa ulit ang lahat sa biro ni Prinsipe Zeus sapagkat totoo ang sinabi ng prinsipe dahil kabilang na sina Prinsipe Rancho ng Kahariang Arcansas, Prinsipe Roman ng Emperyo ng Zaparya at ang pinuno ng mga bandido na si Arturo ang mga kalabang may pagtingin kay Prinsesa Alora.

KAHARIAN NG ALNEA—ANG TAHANAN NG MGA DIWATA Makumlimlim ang kalangitan, ngunit sa kabundukang palibot ng Kaharian ng Alnea, tila'y may sariling anyo ng liwanag ang lahat ng bagay. Habang papalapit si Prinsipe Zaitan sakay ng isang puting dambuhalang ibon na gawa sa liwanag, dahan-dahan siyang nilulubog sa isang lugar na hindi basta matutumbasan ng karaniwang kagandahan. Sa bawat ihip ng hangin ay naglalakbay ang bango ng mga bulaklak, tila samyo ng ulan na nahaluan ng pulbos ng buwan.

Mabilis siyang luminga-linga sa paligid at pilit na kumakawala sa mahigpit nitong hawak. “Bartholomew is my cousin.” He smirked. “Albano…” Nanlaki ang mata niya sa realization. Albano. He is Cain Albano. Huminga siya ng malalim at tiningnan ang kamay niyang nakahawak pa rin ng mariin sa kaniyang braso. Ang ngisi niya ay unti-unting napalitan ng galit at poot sa kanyang mga mata.

sabi naman ni Iris. "Iris, alam kong matatakutin ka kaya mas makabubuti na maiwan ka na lang," sabi ni Alea. "No, sasama ako. Ang laban mo ay laban ko rin, Alea." Bunigyan sila ng mapa ni Lucio upang malaman ng tatlo ang pasikot-sikot sa Bundok Malaya. Tinaggap nila ito at agad na bumalik sa Kahariang Turing upang magpaalam sa hari at reyna.

Albana’s POV Kinaumagahan nang pagkikita ni Carli at Farris ay agad akong tumungo sa Canada kasama si Carli. Wala na akong sinuot pa na malalaking headdress upang takpan ang aking mukha. I am ready to make them foolish and sick about the facts they want to know. I have this beautiful face of Jenissa and the bold and indestructible character of Albana. Ako pa rin naman ito, si Jenissa. Wala ring nagbago, ginawa lang akong demonyo ng nakaraan ko.

Si Aliyah, Arabella, at Adryan naman ay karga din ng kanilang mga bagong yaya, habang naka sunod din sa likod ni Allaric. "Ayaw mo talagang sumama ha, pinapahirapan mo pa talaga ako, sige tingnan natin kung hindi ka sasama sa gagawin kong ito," sabay kuha niya ng walis tingting mula sa kamay ng dumaang hardinero.

Lalo pang nagalit si Carmen nang marinig niyang banggitin ng lalaki ang dumplings, malakas siyang napasigaw, “May mukha ka pang banggitin sa harap ko ang mga binigay mong dumplings? Tatanungin kita. Ano ang maasim at kakaibang lasa na inilagay ng mama mo sa loob ng dumplings? Maasim at bulok na ang gulay pero nilagay pa rin ito ng mama mo sa loob ng isang dumpling? May mali ba sa kanya? Ganyan ba kayo kahirap?” Isang malaki at malakas na lalaki ang tauhan ni Albert, 1.8 metro ang tangkad nito. Nang marinig niya ang sinabi ni Carmen, namula ang kanyang mukha at gusto niyang magwala sa galit, “Ano naman ang alam mo?! Iyan ang tinatawag na sauerkraut! Madalas namin iyang kinakain sa Hilagang re