Kahoy Novels & Stories

Khaliyah POV Nagsimula na ang pagsalang ng unang batch. Pineapple-calamansi. Amoy pa lang, parang gusto ko nang gawing pabango. Pinaghalo namin ang diced pineapple, calamansi juice, at brown sugar. Dahan-dahan itong hinahalo ni Larkin habang kami ay nag-aayos pa ng iba pang sangkap sa gilid. “Guys, 3 hours daw ‘to na halo-halo. Gusto niyo ng kape?” tanong ko.

' Dahil wala naman akong chocie kundi tanggapin ito, pilit ko nalang itong ininom saka pinagdasal sa mahal na Panginoon na bahala na siya sa buhay ko. "T-thanks." "That's contains calcium carbonate and magnesium hydroxide for relieving our stomach pain. Don't look at me like I've just made you drink a poison." Napabulong nalang ako ng sorry at thank you dahil sa hindi inaasahang pag-t-traydor ng aking mga mata. 'Ipinakita ba naman ang aking pagdududa at pangangamba.' "Anyways, these are the foods that are ACTUALLY made for instant consumption."

nagtataka ko na tanong. Mahinang humalakhak ang lalaki sabay haplos sa ulo ng kabayo na pinapakain niya. “Pangalan po ng kabayo, Ma’am!” sagot agad ng lalaki. “Si Kulot ang pinakamagandang kabayo na naalagaan ko. Kulay itim pero sobrang linis at kinis ng balat.” Mahina akong tumango at niyakap na lang ang sarili.

halos pabulong na wika niya pero sapat 'yon upang marinig ko. Malapad akong napangiti at marahang napatawa ng dahil sa pag-amin niya sa'kin. Siguro ang nakita niyang kumakain n'on ay 'yung matandang katapat ng unit namin. Of course masarap ang raisins pero para lamang sa piling panlasa and knowing Toby, the taste of raisins is not fit for his pihikan taste. May halong inis na tumingin sa'kin si Toby, pinapanood akong tumawa. Ilang taon na ba 'tong boyfriend ko? Why does he acted like he was a five years old boy?

Lumabas na si Kazumi at marahang isinarado ang pinto. "Cain." Bagsak na umupo si Yehudi sa kandungan ni Cain. "For you to come here. There must be something important that you want to talk to." Cain trace his fingers on Yehudi's jawline. " Uhhhmmm Cain____________ pwede bang pasyalan ko ang Hokkaido?" " For a small price of course." Cain continue tracing his fingers on Yehudi's neck. " And that price is? " Yehudi asked with precaution.

Sa sandaling narinig ito ni Hiroshi, sinabi niya nang nagmamadali, “Chairman, makasisiguro ka na hinding-hindi ko sasabihin sa kahit sino ang sasabihin mo sa akin.” Sumagot nang kuntento si Yahiko, “May ginagawa ang Kobayashi Pharma na isang uri ng stomach powder na may magandang epekto at sobrang ganda ng benta ng gamot na ito. Bukod dito, patuloy itong kumakalat sa global market. Sa panahon ngayon, kadalasan ay may stomach upset ang mga tao. Kaya, sobrang lawak ng market para sa ganitong gamot. Sa sandaling nilabas ang gamot na ito sa buong mundo, siguradong aabot sa sampu-sampung bilyong dolyar ang taunang kita nito.”

Wala pang ilang sandali ng ihagis niya sa mataas na damo ang patay na hayop, kumalma na ang kabayo. “Pumaroon na tayo.” huling imik niya bago tumuloy. Alas nuebe ay naroroon na kami sa palasyo, inilalabas ko ang mga napamitas na mangga sa sako. Nang biglang tumawag si Manang Flora “Hija, nakalimutan na ninyong mag-agahan. Pumasok ka na raw utos ni Senyor Pablo, naghihintay sila sa hapag-kainan”

Sigaw ko " There's stevia. Just put one tablespoon." Hinanap ng mata ko ang stevia at nakita ko naman kaagad. Naka ziplock pouch ito at binuksan ko ang pouch at kumuha ng isang kutsara. Nang kumulo na yung tubig ay nnilagyan ko agad at hinalo. " Oh heto na yung kape mo." Halos mabitawan ko yung tasa nang makita ko sya na puno ng pawis at saka yung muscles nya napaka toned.

"Hala, Bhy... lahat nga ng pictures meron... baka yung usok na 'yan galing sa bonfire?," "Hindi naman ganyan kakalat yung usok ng bonfire natin noon eh...," "Eh ano kaya 'yan?," "Sa tingin ko 'yung kaluluwa o engkanto 'yan na ginawang aso si Kuya Bobby...,"

Sa karne, gulay, isda, lahat pinapa-keep the change niya. Pag-uwi niya sa Dahlia’s Garden, hingal, pawis, parang dumaan sa warzone. Ang init pala sa palengke. “Eto na mga pinamili ko,” tagaktak ang pawis ni Kyle habang nilalabas ang laman ng eco-bag. Maya checked. “Kyle… tatlong kilo ng calamansi? Tatlong piraso lang ang kailangan ko dito.” “Akala ko tatlong kilo.”