Kalmado Novels & Stories

Char! Sa malayo ay ang malawak na dagat. Ang paligid puro halaman. Ang mga bulaklak ay nakakaliw tignan. Nakakaanyaya rin ang infinity pool sa likod na kung gabi ay parang maraming alitaptap. "Good morning!" Bati sakin ni Lara. Ngumiti ako at tinanggap ang kape na binigay nito. "Saan si Kathlyn?" I asked.

Mas nakakatakot siya dahil mas nagiging kalmado siya. Iyong klase ng kalmadong parang bagyo bago tuluyang manira ng buong siyudad. Kapag galit si Damien, lalong bumababa boses nito. Lalong tumitigas iyong tingin. Lalong nawawala iyong warmth sa mukha niya. At iyon ang pinakaayaw makita ng mga tao. Because Damien's warmth was what made him Damien, and when his in a serious mode his Apollo.

LENNOX KALMADO kong ibinuga ang usok ng sigarilyo habang nakatingin ako sa labas ng malaking bintana. I couldn't fall asleep. Halos hindi ako dalawin ng antok mula pa kanina pagkatapos ng bidding. Ang buong sistema ko ay parang hinahalukay na basurahan. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko na ito sa muli kong pagkakakita sa kanya.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Kalmadong pinulot ni Harvey ang longsword mula sa bumagsak na mga warrior at hinampas ito ng ilang beses. “Dinala ko si Rumiko dito matapos ipakita ang footage hindi dahil sa gusto kitang pagbantaan. Hindi din ako takot sayo,” Kalmadong sinabi ni Harvey. “Nandito lang ako para sabihin sayo na ang pagkamatay ni Naoto ay talagang walang kinalaman sa akin. Pwede kang sumigaw tungkol sa pagpagpatay sa akin kung gusto mo, pero mabuting maghanap ka ng ibang palusot para doon. Atsaka, sa karanasan at talino ni Rumiko, alam niya na ang footage ay hindi edited. Bakit hindi mo tanungin ang iyong kapatid kung ano ang iniisip niya?”

sabi ng tindero. “Salamat po.” pagpapasalamat ko sa kaniya. “Ikalawang kanto at kakaliwa." pagkakabisa ko sa aking isipan. Habang naglalakad. Hindi ko alintana ang mga tingin ng kalalakihang nasa labas ng kanilang kabahayan.

SPECIAL CHAPTER 3 “Mine. In Every Lifetime.” Umulan nang gabing iyon. Hindi malakas. Hindi marahas. Parang ang langit ay marahang nagpapaalala na may mga kwentong hindi kailangang sumigaw para marinig. Sa loob ng master’s bedroom ng Calderon Mansion, nakatayo si Angeline sa harap ng salamin. Nakasuot siya ng simpleng silk robe, basa pa ang kanyang buhok mula sa paliligo.

"Ah.. eh.. I'm Carmella, at... hmm..." "What Carmella doing here anyway?" Kalmadong tanong nito at pumasok sa loob ng kubo, naupo sa papag at may kinuhang pampunas ng paa. Nakasunod lang sya ng tingin sa bawat galaw nito. Possible kayang dito sa kubo nakatira ang lalake? Pero wala sa itsura nito ang isang caretaker lang, ang itsura nito ay gwapo at may dating, isa pa mukha pa itong bata wala pa marahil itong trente o kaya bentw syete, marahil hindi naman nalalayo edad nito sa edad nya. Mula sa ilalim ng papag hinila nito ang tsinelas at sinuot ang mga yon. "Naliligaw ka ba Carmella?" Tanong nito at sinulyapan sya at tumayo mula sa papag, sinabit ang baril sa m

That's what pisses me off everytime because all that he wants to happen, must happen and will happen. "Where did this madness came from, apo?" Kalmado niyang tanong sa akin habang iginiginaya ang sarili na makaupo sa sofa katabi ng kama. I stared at him. Matanda na siya pero ang presence niya ay makikitaan ng katatagan.

Masyadong pilit ang pagiging kalmado. Umupo si Calestine at agad na binuksan ang laptop niya. Ang tunog ng pag-click ng keyboard ay tila mas malakas sa tahimik na umaga. Ramdam niya ang sarili niyang paghinga—steady, kontrolado.