Kalmado Mga Nobela at Kwento

Nangangati rin naman yung bunganga ko, kaya go lang. “Isa pang tawag sa’kin ng slut lulunurin talaga kita sa dagat na ‘yan.” Sabay turo sa dagat na medyo may kalakasan pa ang paghampas ng alon. Si Kal ay nakahawak sa isang braso niya para pigilan ito. Sa halip na matakot 'yong babae, she raised her middle finger and allowed it salute me.

Sa Kalsada Pagbaba ni Amara ng taxi, sinalubong siya ng ingay ng paligid. Mga tao. Mga sasakyan. Mga boses. Ngunit para sa kanya— parang wala siyang marinig. Parang malayo ang lahat. Naglakad siya papunta sa pedestrian lane. Huminto. Huminga nang malalim. Ngunit bigla— nahilo siya. Umikot ang paningin niya. Parang nawawala ang balanse niya. “Sandali…” bulong niya habang hinahawakan ang ulo niya.

Kalmado ang malamig niyang mga mata. Dumilim ang mukha ni Kael. Matalim at mabigat ang aura sa mga mata niya. “Naya, sobra ka na.” Agad namang umayos ng tayo si Nora. Puno ng galit at may kung anong mayabang ang tono niya.

Tumango si Amara. Muli siyang hinalikan—mas banayad ngayon, mas malambing, pero hindi nawala ang init. Gumapang ang kamay ni Kael sa baywang niya, habang ang palad ni Amara ay napapunta sa dibdib nito. Mainit, matatag, at totoo. Pero bago pa man lumalim ang sandali, muling umalingawngaw ang alulong mula sa di kalayuan—mas malakas, mas matinis.

Third Person’s POV “Hanggang kalian ba tayo tatayo dito.” Reklamo ni Chammy while stamping his feet, “tutubuan na yata ng ugat tong paa ko.” Dagdag pa nito. Matalim lamang s'yang tinignan ni Kiosh, dahilan para umayos ito ng tayo, “joke lang.” sambit ni Chammy at nakuha pang mag-peace sign sa kaibigan.

Kalmado niyang sinabi, “Ako ang taong in charge dito. Kapag namatay ka, magkakaroon ako ng problema.” Hindi nagsalin si Cameron ng tsaa. “Huwag kang mag-alala. Ako ang huling mamamatay.” Hindi sumagot si Nick. “Hey…” Mabagal na sumimsim si Cameron ng tsaa at tiningnan si Nick. “Galit ka ba sa akin dahil sa pagtrato ko sa'yo dati?” Kalmado si Nick. “Nakaraan na ‘yon.” Nagpanggap na gulat si Cameron. “Wow, hindi ko alam na mapagtiis na tao si Mr. Wicham.”

Nakaka-miss magmumog ng tubig na maalat na madalas kong gawin dati nung nakatira pa kami sa isla lalia. Tahimik akong lumulutang sa tubig, tinatanaw si Kaiser na nakaupo sa isang camping tent malapit sa bonfire area. Nakayuko siya, hawak ang phone at seryosong nagta-type. Hindi ko alam kung sino ang kausap niya pero sure ako na si Jamaica iyon. Pero kahit gano’n, masaya pa rin ako—kasi alam ko, tapos na sila. Hindi ko tuloy makalimutan ang mga nabasa ko sa phone niya. Hindi ko inaakalang ganoong kalala ang mga sinabi ni Kaiser sa kaniya, ganoon ang nagagawa ng alak.

“Figures. Cairo likes to collect people’s feelings and forget where he put them.” Dapat masaktan ako. Hindi, talagang wala. I feel… numb. “If you’re here to mark territory,” Kalmado kong usal. “you’re late. I don’t want him.” Her expression flickers — surprise, then irritation. “Careful,” she warns. “Men like Cairo don’t like being rejected.” “I’m not rejecting him,” I reply. “I’m removing myself.” Humakbang ako palayo sa kanya sa pagkakataong ito, at hindi niya ako pinigilan. But as I walk away, her voice follows.

saad ko "gusto mong kapitan? "ayoko nga kay kalix lang ang gusto ko. "kalix? who's kalix? "umalis kana sa higaan ko kyler. "dadalhin nakita sa kwarto mo eunice. "paulit ulit kaba ito nga ang kwarto ko. "okay fine matulog kana dyan. saad nito paalis na sana to ng biglang kung pigilan "wag ka monang umalis. wala kung kasama. saad ko

Akala niya ay ordinaryong mga damo lang iyon. 'Yun pala ay isang patibong, dere-deretso siyang nahulog sa ilalim. May malaking butas pala doon na sadyang natakpan ng mga damo. Nagpagulong-gulong siya mula sa itaas hanggang sa kailaliman ng malaking butas. "Argh! Fuck it!" He cursed. Sa buong buhay niya ngayon lang siya nakapagmura ng matindi. Kung minamalas ka nga naman!