Kantutan Ng Bagets Novels & Stories

Kaya naman may naisip na naman si Marian. "Ang bag na ito ay gawa sa kamay sa Japan, at mayroon lamang lima sa bansa." Ipinakilala ni Queenilyn ang bag ayon sa mga patakaran sa tindahan. Tinitigan ni Marian ang bag at inabot ito. Kaya inabot ni Queenilyn ang bag. Natural, aabot ang bag sa kamay ni Marian, ngunit hindi alam ni Queenilyn kung anong klaseng hangin ang nalalanghap ni Marian na sadyang nagkunwaring hindi mahigpit na hawak kaya nahulog ang bag sa lupa.

sigaw ko rito at muling tinutukan ng baril. “Hindi ako natatakot sa baril mo! Bayaran mo 'tong bag ko! Palitan mo 'to! Alam mo ba how unique this bag is? They only released ten bag ang this is the first bag they made! Did you know that i bought this for almost a million pesos!”

Sinulyapan niya ito. Kaya naman pala sinuotan siya ng jacket dahil na tanaw nito ang dalawa na papalapit sa kinaruruonan nila. “Okay naman, buti na ka rating kayo?” She cross her legs at ipinatong niya ang plastic bag sa kaniyang lap para matakpan ang legs niya. Tumingin si Kant kay Zael. “Muntik na ngang hindi makarating.” Na upo si Kant sa malapit kay Zael at inilapag ang bitbit nito.

Ang tsinelas na suot niya, extra ni Logan, suot naman ni Caitlin ang extra ni Sarge. Pero ngayon dinalhan sila ng tigdadalawang pares ni Cassandra na mga damit, t-shirt, short at mga undergarments. Nakalagay sa parang bottle na style na bag ang bawat set ng damit para magkasya sa malaking bag nito kung saan doon din galing ang mga pagkain. Anim na ganoong bag ang laman ng malaking bag na iyon. "Dala mo iyan habang nasa parachute ka?" tanong niya rito habang nilalabas pa ng ilan sa mga laman noon. May toothbrush, suklay, shampoo, sabon...

" Mabuti naman. Oh,siya. Dito ka muna. Bantayan mo itong bag natin. Pasalamat ka nga pala sa akin dahil naisip ko pang dalhin 'yang naiwan mong bag! " " Wow,ha! Thank you po,Chuchay! " " Oh,siya! Bibili muna ako ng pagkain ko sa canteen. Ikaw? Papabili ka ba? Sabihin mo na para maisabay ko sa pagbili ko. "

Sa labas ay parang mga tanga na nakasilip ang mga ibang tauhan at parang ginagawang katuwaan ang mga pumpon ng bulalak. “Miss,” ani Greg sa kanya na nakangisi. “Ano kuya?” inosenteng sagot naman ni Catharine sa lalaki na kinuha ang bag niya. “Ilalagay ko na sa kotse itong bag.” “Kaya ko naman. Hindi niyo kailangan na pagsilbihan ako. Sanay ako na magbanat ng buto.” Naiiling na sabi niya pero naroon na, nakuha na nito ang bag.

Kung baga, siya ang pinaka-gamit ng matandang Benroe. Hindi sumagot si Keihzzara at nanatiling nakatikom ang bibig. Takot na baka masinghalan na naman siya nito. May kawal siyang pinapalapit at sinugo dito na ipatawag ang lahat para sabay na tumuklas sa gusto niyang palabas.

Ilang minuto siyang nanatili sa ganoong posisyon hanggang sa nagpasya siyang umupo sa kanyang katre at kumpirmahin muli ang nakita kanina. Parang nababaliw na tiningnan ni Katya ang kanyang bag. Nanginginig pa ang kanyang kamay nang hinawakan ang zipper ng bag upang buksan ito. Ilang sandali nga ay bumulaga muli ang dalawang bungkos ng tig-iisang libo na pera. Napalunok si Katya habang hawak-hawak iyon. Two hundred thousand! Ang laking pera nito!

Parang batang tumakbo ito papunta sa couch at agad binuksan ang bag. "Wow!" Isa-isang inilabas nito ang laman. "May mga delicacies pa! Uy, may keychain, at may T-shirt pa!" Tuwang-tuwa itong sinusuri ang bawat laman ng bag na para bang nakakuha ng jackpot. Hindi napigilang mapailing ni Kieran. "Pwede ba, tumahimik ka muna? Lalo lang sumasakit ang ulo ko sa kaingayan mo?1"

Sa kuryosidad, kinuha ko ito at halos mapasinghap ako sa gulat. “Trenta mil?” bulong ko, habang mabilis na kumukurap, na parang magbabago ang numero kapag tinitigan ko nang matagal. “Ano ba 'to... ginto ba ang ginamit para lutuin ang pagkain na 'to?” Tinignan ko ulit ang bag at napakunot-noo. Sabagay, malaki naman siya, pero ganon kamahal? Makakabili na ako ng bagong bag nun.