Kantutan Ng Bagets Novels & Stories

Kabanata 90 "Hindi mo ba sinabi sa amin na uuwi ka na?" Nagsalita ang ina ni Nathan nang ipaalam sa kanya ng isa sa mga kasambahay na kararating lang ni Nathan Tiningnan niya ang mga gamit nito at napagtantong wala itong dalang bagahe. "Oh, bumisita ka lang ba! Wala kang dala," napakalambot ng kanyang bag .

sigaw ng bata. “Ayuda?” nagtatakang turan ni Martha. Sumilip sila sa may pinto at nakita nila kung bakit nakapagsalita ng ganoon si Beloy. Paano ay may isang lalaki na matangkad ang naglagay ng isang sako ng bigas malapit sa harapan ng pinto ng kanilang kubo. Maya maya ay may isa pang sako ng bigas at isa pa. Kasunod ng tatlong sako ay mga eco bag naman na sa hula niya ay mga grocery kagaya ng de lata ang laman.

“Kanino pala?” “Sa bagger. Diba ang guwapo niya Andrea Keth,” bulong nito pangusong itinuro si bagger na kasama ni Atlas. Ikinakarga kasi ng dalawa tumulong si Atlas sa paglagay ng mga grocery bags sa push cart. “Ikaw talaga ate Lucy, kung anong napapansin,” “Samahan ko na siya kayong dalawang na lang ni senyorito magsama lumabad,” ani pa nito hindi ko maiwasang mangiti.

Sigaw ni Atasha. “Y-yeah! Tama yung bag! Kukunin ko!” Tarantang sabi nito at bumalik sa taas gustong gusto ng tumawa ni Atasha. “Mommy! Kaya mo yan! Wag mo munang ilabas ang kapatid namin!” Sabi pa ni Aiden sa kaniya maya maya ay dumating na si Kent dala ang bag na dadalhin nila kapag manganganak na siya.

Mabuti na lang dahil pagkadating namin doon naka-sakay kaagad kami at hindi pa gano'n ka dami ang tao. "Sinong gusto ng balut? Pinoy? Or chips?" sigaw na tanong ni Gael kaya nasapo ko na lang ang noo ko. Nakakahiya talaga ang babaeng 'to kahit kailan. Napatingin tuloy sa kanya ang mga kasama namin. "What is balut, Mommy?" tanong ni Kalix. Hindi pa nga pala sila nakakatikim no'n. "The balut is an egg but with a twist. There's a chicken inside!" English pang sagot ni Gael kahit mali-mali naman. "Chicken? Baka sisiw po, Tita," sabi ni Kalix sabay tawa.

Abot tenga ang ngiti niya habang naghihintay sa paglapit ko. Nang tuluyan akong makalapit sakaniya ay agad siyang tumayo. “Hi, my baby.. Did you miss me?” aniya na malawak ang ngiti. Napatingin ako sa mga dala niyang paper bags. Tatlong malalaking paper bags iyon. “Ano yang mga dala mo?” nakahalukipkip kong turan. “Sorry baby, I only visited you now because I went to Bataan. What I'm bringing are specialties from Bataan. All of these are my pasalubong for you. Give some to your inmates too.”

Makalipas ang sampung araw sa Bali, at araw-araw na pagmamahalan, napagdesisyunan ng magkasintahan na tumungo sa ibang bansa at maranasan ang magshopping ng pinaka the best. Hanga dahil sa dami ng mga klase ng bag, nanlaki ang mga mata ni Samantha bago siya sumagot, “Okay, hon. Huwag ka magtagal.” Sa nakalipas na mga buwan, laging shopping agent ni Ethan ang pumipili ng kanyang mga damit at bag. Ito ang unang pagkakataon na siya ang mamimili para sa sarili niya… sa loob ng matagal tagal na panahon at isang Chanel bag pa!

Bumangon ako at saka ko hinanap ang bag ni Stefan, kahit wala akong ideya kung anong bag ba ang ginagamit niya, talagang naghahanap ako ng kahit na ano na lang. Pumunta ako sa walk-in closet niya at may nakita akong mga bag ng isang kilalang mamahaling brand ang mga naka display doon, inisa-isa ko ang mga bag hanggang sa makarating ako sa belt bag na kulay itim at kahit simple lang ang design nito dahil sa plain black lang ito ay sumisigaw pa rin kung gaano kamamahalin ang bag na ito. Binuksan ko agad ito at bumungad sa akin ang tatlong bundles na tig isang libo, kinuha ko ang dalawang bundle at saka ko binalik ng maayos ang bag na kinuha ko.

Binitawan niya ang mangas ng suot nitong damit at pagkatapos ay nauna nang magpunta sa Kubo. Pagpasok nilang dalawa ay naroon na ang limang kilong bigas, gatas asukal at kape sa lagayan. May tigdalawang partner din ng tasa, plato at kutsara. Kaunting lakad pa ay papag naman ang bumungad sa kanila. Sa tabi nito ay divider na yare sa kawayan at may nakatuping mga damit at iba pang gamit. Nag-angat si Xanthe ng isang damit na may malilit na print ng dilaw na bulaklak.

Matapos niyang mapakain nang maayos ang magkapatid, habang naglalaro ang mga ito nang mag-isa sa playpen, umakyat siya sa itaas para mag-empake ng kaniyang mga bag. Wala naman talagang masyadong kailangang dalhin—isang malaking suitcase at isang travel bag lang ang kasya ang kaniyang buong pag-aari sa mundong ito. Saktong matapos niyang i-zipper ang bag ay pumasok si Yaya Belen para tawagin siya. Nang makita ang mga maleta, natigilan ito at napahawak sa dibdib. "Ma'am Celestine... an-anong ibig sabihin nito?"