Kantutan Ng Bagets Mga Nobela at Kwento

Bigla silang natahimik. “Not into bags?” tawa ni Tita Margot, pero yung tawa na naguguluhan. “But darling, every woman loves bags.” ‘Baka sa mundo niyo lang siguro. Yung mga babae na hindi kailangang mag-isip kung saan kukunin ang pang-grocery next week.’ Gusto ko sanang sabihin. “I mean… I have bags naman po. Functional bags…” hindi ko agad nadagdagan ang sasabihin ko dahil napa-react si Mitch.

Nilagay niya ang bag nito sa tabi ng ulo niya para maging unan naman ng kaibigan. Tumingin ito sa kanya saka humiga na rin. Medyo manipis ang bag niya dahil wala iyong masyadong laman. Naiwan niya sa cottage ang ibang damit na laman nu'n kaya't pilit na inaayos niya ang bag para medyo kumapal. Napalingon si Brent sa kanya. Nakita yata nito na hindi siya kuntento sa bag bilang unan niya. " Come here," sabi nito saka inangat bahagya ang ulo niya at pinaunan sa kanya ang isang braso nito.

Natatawa nyang sabi. "No. May ganyan na pala ako sa bahay". Pag sisinungaling nya. Kahit ang totoo naman talaga ay ni isang mamahaling Bag sya ay wala. Karamihan pa sa mga Bag nya ay binibili lang sa tyange o kaya ay Ukay. Tumingin naman sya ng iba pang Bag pero halos mamatay sya sa presyo ng mga ito, pinaka mababang presyo ay 999k at yon ay ang Isang maliit lang na Bag.

Sambit ko. "Yeah, sure. No problem," Kinuha ko na ang bag ko at muli pang sumenyas kay sir bago ako umalis. Paglabas ko ng Canteen ay naghalungkat pa 'ko ng bag ko para sa schedule ko. Nang mahanap ko ito ay kumaripas na 'ko ng takbo at patungo na sana sa next class ko nang may tao akong nakita na nagpatigil sa 'kin.

Kabanata 17 SOBRANG nasarapan si Kathleen sa mga street foods na kinain niya. Bukod kasi sa balut ay bumili rin si Janette ng iba pang mga binebentang pagkain na nasa gilid lang din ng kalsada. Good thing, she liked all the street food that Janette recommended to her. Nakadalawang bote na rin siya ng beer at hindi pa naman siya nalalasing.

Bahagya siyang nagulat ng biglang tumunog ang kanyang cellphone na nakapatong sa ibabaw ng mesa, wala sa sariling dinampot iyon at sinagot. Bigla ay napatayo siya, lumakas ang kabog ng dibdib dahil sa nerbyos at pag aalala. Tarantang inabot niya ang bag at nilagay doon ang cellphone at mga gamit. Hindi na nga niya alam kung anong pinag lalalagay niya sa bag dahil sa sobrang taranta. "Anong nangyari, Katrina?" Nag aalalang tanong naman ng kaibigan niya.

Window shopping lang talaga kami. Pagdating naman sa bag section, marami ring magaganda. Nagustuhan ko ro'n 'yung maliit na sling bag na wari mo'y coin purse lang yata ang kakasya dahil sa sobrang kipot ng loob. Naging bet ko rin 'yung back pack na animo'y pang anime character 'yung datingan. Ang hindi namin kinaya ay 'yung bag na pang madam ang datingan. Five digits up to 6 digits ang presyo, talagang mayayaman lang ang makaka-afford no'n.

saad ng bata. "Ano?! Ayos ka rin huh! Ang bata bata mo pa manggagantso ka na! Wala akong hundred bucks dito, pesos lang," saad ni Kent sabay hugot sa bulsa niya ng isang daang perang papel. Pasalamat ang bata at kailangang kailangan niya ang kapeng iyon ngayon dahil kung hindi ay hindi siya maglalabas ng pera makahigop lang non upang maibsan at mawala ang kanyang pagka antok.

Ngunit halatang walang tulog. “Asaan yung bag ko?” tanong ko sa kanya. “Kumain ka muna.” kaya kumuha ako ng isang cute slice ng vegies sandwich. Dalawang kagat lang tapos. “My bag please?” Di lang ako basta nag-uutos. May please pa yan ha.

Sapatos na lang kaya or bag ang bilhin mo? Tumango-tango naman si Emily. “Sige po. Masusunod…” Itinabi na ang anim na sampayan ng mga damit na binabalandra sa harap nila. Sunod na inilabas ang mga sapatos at bags, kagaya ng request niya.