Rush In Tagalog Novels & Stories

Pero malakas pa ang pandama ko kaya kaagad kong winasiwas ang kamay ko at kaagad na may pumulupot na mga halaman sa tag-iisang paa na susugod sana sa akin sa magkabilang direksyon at sabay silang napadapa sa lupa. Muli na namang sumugod sa akin ang lalaki gamit ang kampilan niya pero mabilis na pumulupot sa dalawang binti niya ang mga halamang rosas dahilan para madapa siya. Rumagasa ang dugo sa binti niya dahil sa tinik ng mga halamang rosas.

Lao at Krisha. Bigla kong naramdaman ang bahagyang pagsipa ni River sa paa ko sa ilalim ng mesa. Bahagyang lumaki ang mga mata niya at para bang sinasabing, “isubo mo na. Ngawit na ako.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

And so far, I might say, we are both enjoying this. Isda, pusit, alimango at kung anu-ano pang lamang dagat ang pagpipilian sa kinainan namin. Nabusog kami dahil sa sarap ng mga pagkain kaya naman naisipan naming maglakad-lakad muna para na rin bumaba ang kinain. "Ang ganda dito, ano?" "Yeah. 'Pag may pagkakataon aayain ko sila mama-"

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

JILLIAN SANTILLAN POV "Akin na muna iyang daliri niyo. Ipasipit na muna natin sa crabs para may dahilan na ipagbalat ko din kayo ng shrimp." may bahid na pagkainis sa boses na sagot naman ni Kuya Ralph kay Russell. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti

“Bakit?” “Surpresa iyon. Malalaman mo kapag nakita mo na sila,” sagot ni Jace, at ngumiti ang bata bago sila muling nagyakapan. Nakaramdam si Jace ng matinding emosyon na tila isang ama lamang ang makakaranas, at para sa kanya, iyon ay isang magandang bagay.

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"