Kapag Naririnig Mo To の小説・ストーリー

sigaw ko. ***********************

Boritong tono nito. "Ho?" "Wag mo kung tinititigan." "Sa bintana po ako nakatingin, hindi po sayo Sir." Palusot ko. Hindi naman ito sumagot at tumikhim lang kaya hindi ko mapigilang mapangiti.

I't can't be! Nagulat ako ng tumingin siya sa akin na may silay ng ngiti sa kanyang mga mata at labi na tila ba may gustong ipahiwatig. Naramdaman niya siguro na may nakatingin sa kanya? Mas lalo tuloy akong nahiya dahil nahuli niya akong nakatingin sa kanya. NAG ENJOY KA NAMAN? Well, natural makikita ko talaga siya eh ano naman ngayon! Hirap kumbinsihin ang sarili ko. Hanggang sa lumusong na siya sa tubig at ako naman ay napako na ang mga mata ko sa kinaroroonan niya. Hay naku! Hindi na tama ang nangyayari sa akin.

Bakit hindi ko man lang naisip ‘yun? “Baby, palagi mong iisipin na kahit masaktan ako ay hindi mo ‘yun kasalanan. Simula ngayon ay matuto kang takpan ang tainga at ipikit ang mga mata mo. Kasi hindi mo dapat ito nakikita at naririnig. Kapag may naririnig ka na hindi maganda. Palagi mong isipin ang mga magagandang memories na meron ka."

Paano na ang isang taong kagaya n'ya ay nagmimistulang ilaw sa sobrang liwanag neto? Lalayo sana ako sa kan'ya ng bigla n'ya akong yakapin. "They're watching you." Bulong n'ya sakin na ikinataka ko.Anong ibig mong sabihin??Sino ang nanonood sakin?Naguguluhan na 'ko.

Bakit ako nasasaktan sa nakita ko? Posible kayang may gusto ako sa kanya? Tuwing naririnig ko ang boses nya, masaya at sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Pag hindi ko sya nakita, hinahanap ko sya. At sa nakita ko kanina nasasaktan ako. May gusto nga ako sa kanya.

Pero kapag hindi ako sumunod, baka mas lalong hindi ko na siya makita… I don’t know what to do… bakit kailangan kong maranasan ang bagay na ito?

Sigurado akong mabibigla si Matteo kapag nakita niya iyon. At sa totoo lang? Excited na excited akong makita ang magiging reaksyon niya.

Tugon ko naman dito saka siya inirapan, tiningnan ko lang siya hanggang siya at makaalis na ng bahay na ito 𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽𝚃 𝙰𝙽𝙳 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙴𝙽𝙹𝙾𝚈 𝚁𝙴𝙰𝙳𝙸𝙽𝙶

Dati kasi kapag kinakausap mo siya sa cellphone niya siya nakatutok at wala kang ibang maririnig kung hindi pagtunog ng kuko niyang tumatama sa screen. "Nakakatakot kaya, feeling ko kahit sinong magpapasa ng video sa akin hindi ko na ipi-play." Nakasimangot nitong sagot. Sabagay, nakakatakot nga naman 'yon. Maging ako kinabahan, pero totoo ngang ibang klase ang video na iyon. Ang boses na maririnig mo mula rito ay boses ng kalungkutan. Sinasabi nito ang mga bagay na ayaw mo sa buhay mo, mga bagay na matagal mong kinikimkim hanggang sa gugustuhin mong sumama sa paraisong sinasabi niya.