Karma Kabet Quotes Novels & Stories

Maging ito ay hindi maiwasang magulantang sa mga pahayag ni Justine. "Hindi kaba natatakot sa karma, Kent?" tanong ko na may pag-aalala. Nag aalala ako sa anumang balak niyang gawin. Pero mas nakaramdam ako ng pagkaawa sa babaeng gagawan nito ng masamang balak. Kawawa naman ang babaeng iyon kung sino man sya. "Hindi naman siguro totoo yung karma na sinasabi mo, Garrett."

"Nahulaan ko nga na may pinaiyak kang babae eh ngayon ka pa hindi maniniwala. Akina yang kamay mo, ito na lang ang kapalit sa isang libo mo. Babasahin ko ang kapalaran mo." Wala na akong nagawa ng kunin nya ang kamay ko at ibuka. Napakamot na lang ako sa ulo habang nakatingin sa kanya. Kumunot ang noo nya na parang may nakitang kakaiba sa palad ko. Natawa na lang ako. "Nakow! Yari ka pogi. Paparating na ang karma mo." Tuluyan na akong natawa sa sinabi nya. "Hindi po ako naniniwala sa karma lola, tao lang ang gumagawa nyan."

Ramdam ko kasing tinitimbang niya ang nararamdaman ko sa pamamagitan ng pagmamasid sa akin. “Hmm.” Marahang sumimsim ako sa hot chocolate na hawak ko. “Pagod na ako, Kir. Pagod na pagod na. Don’t I deserve to be happy—like really, really happy? Iyong masaya lang tapos kung may problema ay iyong kayang-kayang lusutan.” He sighed before I felt him caressing my left cheek and my ruffled my bed hair, “You do, Karmine. You deserves happiness. Well, everyone deserves to be happy.”

walang emosyon niyang sabi. Dahil sa sobrang galit ko ay kinuha ko yung unan tapos bigla ko na lang na hinagis sa kanya pero nakailag ang gago. "Naniniwala ako na darating din ang karma mo! Hindi man ngayon pero alam kong babalik din sa'yo ang mga ginagawa mo sa akin ngayon! Karma is a bitch, just so you know!" I exclaimed. Walang katulad ang kasamaan niya! Nakakaya niyang idamay ang ibang tao na wala namang kinalaman sa kanya.

“Baka may plano sila na balikan kayo. Kung wala bakit sila sabay na tumakas at nagkita pa? Diba nakakapagtaka. Buti na lang nandi’yan ang karma para singilin sila. Nakakalungkot lang dahil umabot pa sa ganito ang lahat. Kung tinanggap lang sana nila ang pagkatalo nila at nagsisi sila.” “Gano’n talaga, Amber. Hindi naman kasi para sa lahat ang pagbabago. Kahit ako ay nalulungkot din sa sinapit nila pero wala na akong magagawa. Kasalanan nila kung bakit gano’n ang naging wakas nila.” “Ang tawag doon ay karma! Dapat lang ‘yon sa kanila!” Giit nito. “Ate, kailan nga pala ang binyag ni Eliot?“

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nagpatuloy na magsalita si James, "Nakakuha rin ako ng ilang biyaya at kayamanan na nakatawag ng maraming Karma sa'kin. Narinig ko noon sa isang makapangyarihan na ang mga taong lalapit sa akin ay mababahaginan ng Karma ko. Baka magdala ako ng maraming problema sa inyong dalawa." Nakangiting nagsabi si Qusai, "Kahit na ganun, isa kang taong may matinding swerte. Kapag lumapit kami sa'yo, mabibigyan rin kami ng kaunti sa swerte mo. Magiging napakamapalad din namin sa hinaharap. Ang swerte ay isang importanteng aspeto para sa mga cultivator." "Wala kang dapat ipag-alala." Hindi nag-aalala si Henrik tungkol sa Karma.

“Ang sarap pagmasdan ng isang Celine Mejes na bumabagsak, right?” “Yeah! Nakita mo siya kanina? Akala niya siguro na tinitingnan siya dahil hinahangaan siya ng lahat. Well, noon, pero ngayon, she’s nothing but a trash!” “Karma is literally a bitch, dear! Kapag naghiganti ito ay hindi ka niya hahayaan hanggang sa mawala ang lahat ng mayroon ka. That’s why, hindi ko talaga kinakalimutan na e-check ang sarili ko dahil baka may maling hakbang akong nagagawa. Mamaya ay hindi pa ako nagsisimula ay mawala na naman ang lahat ng pinaghirapan ko.”

nakapamaywang na sabi ko dito. Mas lalo naman nag tawanan ang mga tao sa sala at s'ya halos naiiyak na sa pinagagawa ko sa kanya. Tinalikuran ko naman s'ya at nag punta sa kwarto. Dito ko na nilabas ang tawa na kanina ko pa pinipigil. “Minsan kailangan mong gantihan ang kalaban pero wag ikaw ang gagawa hayaan mo na iba ang gumawa para masabi nila na karma nila ito.” — HASEENAWRITES

Lalo na at masaya na ako sa buhay na meron ako ngayon. Hindi ko kailangang makita siyang naghihirap para maramdaman kong nanalo ako. Lalo na at ramdam ko nang nahilom na din ang sugat sa puso. "Tama na ang pagsasabi ng karma," mahinahon kong wika habang inaabot sa kanya ang isang basong tubig na nasa mesa. "Walang taong deserve na saktan." Napaangat siya ng tingin sa akin. Para bang hindi niya inaasahang iyon ang maririnig niya mula sa akin.