Karma Kabet Quotes นิยาย & เรื่องราว

“Stella, hindi ako kalmado kapag ikaw ang pinag-uusapan. Hindi ako mabait sa mga taong sinasaktan ka. Inubos nila ang pasensiya ko.” Huminga ako nang malalim. “May backlash ‘yan. Lalo na sa akin.” “Ako ang haharap doon,” sabi niya. “Hindi ikaw.” Nag-scroll ulit ako. Nagbasa ng mga komento mula sa ibang businessmen and netizens. “Karma is real.” “Si Kacey pala ang totoong salot.” “Sana hindi na lang siya nanggulo sa iba.”

Si Hyder ang makakakuha ng dangal ko ngayon. Pumatong muli si Hyder sa akin at kiniskis ang kanyang sandata sa bukana ng kweba ko. Naramdaman ko ang kuryente na dumaloy sa buong katawan ko. "Ikaw ang hindi makakalimot gabing ito Hyder. Sinusumpa ko yan. Pagsisisihan mo ang lahat ng ginawa mo sa akin. Ako mismo ang gagawa ng karma para saiyo" bulong ko sa isip ko.

Umagos ang masaganang luha sa magkabila nitong pisngi. Halos manginig naman siya sa galit. "Pagkatapos ng lahat, iyang lalaki pa rin na iyan ang pinipili mo? Pangako, darating sa iyo ang karma sa ginawa mo sa akin, Megara! At kung hindi man iyon dumating, puwes, ako ang magiging karma mo!" "Tama na, Narissa! Tumigil ka na!" muling sumigaw si Russel. Kitang-kita ang galit sa buong mukha nito.

She asked in confusion. "When my wife cries, karma will come to her rescue. And do you wanna know sino yung karma na iyon?" Lumapit ako sa kanya and bumulong sa tenga niya. "That karma will be me." Pagkasabi ko nun ay tinarak ko ang scalpel sa mata niya making her subordinates scream in agony and fear.

Ngunit malamig pa rin ang mga mata nito. "Respect is not something you ask for. It's something you earn." Bahagyang nanikip ang dibdib ni Marikit. Hindi dahil nasaktan siya, kundi dahil sa sobrang galit. Sa loob ng ilang taon, hindi niya inakalang magkakaroon pa siya ng dahilan upang mainis sa lalaking ito. "Mr. Altaverde." Sa wakas ay nagsalita si Professor Kent. Seryoso ang kanyang mukha. "Sa tingin ko ay sumosobra na ang mga sinasabi mo."

Kieth doesn't know if they really are the unluckiest ones when it comes to women, but it does seem to be the case. Hindi na niya mabilang kung ilang beses niyang nakitang nasaktan ang mga pinsan niya. He felt that kind of devastation, too. Heto na lang din siguro talaga ang pinakamalaking patunay na totoo ang karma at karma ang laging nangyayari sa kanila dahil sa mga kalokahang pinaggagawa nila. This also makes them more human.

Ang mga salitang 'yon ay tila ba mga punyal na bagong hasa na tinapon sa dibdib ni Axcel, "I didn't intend to do it... Wala akong planong bumawi sayo... And i-its not a karma..." Padabog na pinahid ni Carmela ang kanyang mga luha. Hindi karma?! Hindi pang bawi?! Eh bakit nya ito nagawa sa kanya?! Imposibleng hindi pumasok sa utak ng lalaki na bawian sya sa kanyang mga kasalanan noon! Especially now that he already gained his memories! So what's the excuse for all of it?! Ano? Katuwaan lang? Joke time? Prank time? Fvck!

Maging ito ay hindi maiwasang magulantang sa mga pahayag ni Justine. "Hindi kaba natatakot sa karma, Kent?" tanong ko na may pag-aalala. Nag aalala ako sa anumang balak niyang gawin. Pero mas nakaramdam ako ng pagkaawa sa babaeng gagawan nito ng masamang balak. Kawawa naman ang babaeng iyon kung sino man sya. "Hindi naman siguro totoo yung karma na sinasabi mo, Garrett."

"Nahulaan ko nga na may pinaiyak kang babae eh ngayon ka pa hindi maniniwala. Akina yang kamay mo, ito na lang ang kapalit sa isang libo mo. Babasahin ko ang kapalaran mo." Wala na akong nagawa ng kunin nya ang kamay ko at ibuka. Napakamot na lang ako sa ulo habang nakatingin sa kanya. Kumunot ang noo nya na parang may nakitang kakaiba sa palad ko. Natawa na lang ako. "Nakow! Yari ka pogi. Paparating na ang karma mo." Tuluyan na akong natawa sa sinabi nya. "Hindi po ako naniniwala sa karma lola, tao lang ang gumagawa nyan."

Ramdam ko kasing tinitimbang niya ang nararamdaman ko sa pamamagitan ng pagmamasid sa akin. “Hmm.” Marahang sumimsim ako sa hot chocolate na hawak ko. “Pagod na ako, Kir. Pagod na pagod na. Don’t I deserve to be happy—like really, really happy? Iyong masaya lang tapos kung may problema ay iyong kayang-kayang lusutan.” He sighed before I felt him caressing my left cheek and my ruffled my bed hair, “You do, Karmine. You deserves happiness. Well, everyone deserves to be happy.”