Kasabihan Quotes の小説・ストーリー

Sabi niya "Sabi ko nga diba? Walang dapat ipagbago ang isang tao." Sagot ko at natawa lang siya. May gusto siya sakin, umamin siya sakin dati pero hindi ko siya gusto. May sarili na rin siyang pamilya kaya nakalimutan na namin ang bagay na iyon. Nanuod nalang kami ng Tv ni Doctor Kahn habang hinihintay ang asawa ko na bumalik. "Watashitachi ni ocha o kudasai!" (Give us a tea)utos ko sa medo at agad naman siyang lumakad at kumuha ng tea.

Yon nga ang sabi sa isang quotes na nabasa ng dalaga. "It is better to love and to be loved than to have never loved at all." “Pero bat ganon?” “Bakit tila yata masheeeket?”

“I’ll train whoever comes in.” “Kaya mo ‘yan,” sagot ni Lianne, sabay abot ng sticky note: “Bloom where you feel watered.” “Naks,” ani Cesca. “P*******t quote realness.” “Pero bagay sa’yo,” sagot ni Lianne.

sabi ko " So you mean one of the three guys is your Delinquent? How Interesting. Let me guess. That son of a-" " It's Azithere" sabi ko " Whoa! So I was right all along? Kaya pala laging nakadikit yung mata ng Azithere na yun sayo kahit saan ka magpunta. Especially kapag nasa Cafeteria tayo. I think may gusto din sya sayo." sabi nya

Umiba iyon ng direksyon. “What are you talking about, Ms. Aghubad?” he asked. “Iyong ganyan, m-masiyado kang… ano kasi, iyang titig mo.” Hindi niya masabi ng diretsu sa kausap. Muli nakita niya ang simpatiko nitong ngiti na nagpapakislot sa dibdib niya. Shit! Ang hot nitong ngumiti! “Huwag mong ipagkakamali na naiiba ang gesture ko sa iyo Ms. Aghubad. Dahil sa iyo lang ako ganito,” saad nito.

Nakangiwi niyang ibinaba ang kubyertos. "Action speak louder than voice, insan. Kahit hindi mo sabihin ay alam na alam kong hindi ka mapakali. May problema ka ba? Alam ko namang hindi palaaway ang lady Boss natin kaya't hindi ko itatanong kung nag-away kayo. Instead, may problema ka ba, Kuya?" patanong na pahayag nito.

"Bakit ba ang lupit mo? Hindi ba pwedeng gusto ko lang makita ang lugar kung saan pinatay ang kaibigan ko?" "You saw the sign, didn't you?" aniya. "You're dumb if you didn't and idiot if you did but still broke rule." "Ang yabang mo, ah? Porket kadikit mo ang awtoridad akala mo kung sino na," sabi ko. "Mayabang? Alin sa sinabi ko ang may kayabangan? I'm just stating a fact." "Pwede mo naman akong pagsabihan nang hindi harsh, 'di ba? Kung ikaw kaya 'yung sabihan ng 'dumb' at 'idiot', masaya ka ba?"

“Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.” “Oo na dami mo pa sinasabi eh!! Ililibre naman kita. Sa susunod ha ako naman ang ilibre mo ng coffee.” "Oo ba! Basta kapag puti ng uwak at pag itim ng tagak! Natatawang wika nito sa akin.” Inirapan ko lang ito sa sinabi. “kailan pa kaya mag yayari yon!? Baka wala na ako sa mundo hindi pa umiitim ang tagak at pumuputi ang uwak. JUSKO bakit nagkaroon ako ng mga ganitong kaibigan!?”

Kung sasabihin ko man ngayon, ano na ang sunod na mangyayari sa 'min? ["Oh ano, mahal mo pa naman 'yung tao 'di ba? Hindi rin naman masama na humiling ka ng masayang pamilya.. Na 'yung buo at may katuwang sa buhay."] Huminga pa ito nang malalim bago magsalita ulit. ["Kailangan mong kausapin ang sarili mo, Nikita. Busisihin mo sa puso mo kung ano talaga ang gusto mo. Hindi masamang humiling na muling maging masaya."]

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.