Novel & Cerita Kasabihan Quotes

mataray na sabi nito Ano daw? don't you eber tawag me? Anong kab*buyan este anong salita nanaman ba yang pinapauso niya? " Ano? ". nakakunot noong tanong ko " Sabi ko deaf ka! ". ah okay Deaf*ta ka! kidding " You know what? ". inis na tingin niya saakin " I don't know ". sarkastikong sabi ko " Arghh!!i said you know what?hindi kayo bagay ni Dan'ca!mas bagay kami! ". iritang sabi niya

ngiting sabi nya sakin "Yes" ngiting sabi ko din "Yess thank you" ngiting sabi nya "You're welcome" ngiting sabi ko "But can i have a favor?" Tanong nya sakin "Sure... what?" Sagot ko sa kanya "Pwede bang wag muna natin paalam sa kanila kung anong meron satin.." sabi nya sakin "Oo naman naiintindihan ko man" sabi ko bago nya kong yakapin ng mahigpit.

Habang nagsasalita siya, tumingin si Quinn sa kanilang tatlo bago sinabi nang seroyo, “Sasabihin ko lang ng malinaw ang lahat dito ngayong araw. Hindi na ulit ako magiging magalang nang sobra kay Kuya Charlie sa hinaharap. Biyaya na naging mabait si Kuya Charlie sa akin. Dahil biyaya ko ito, syempre, hindi ko ito ipagtatabuyan sa pamamagitan ng pagiging magalang nang sobra sa kanya. Gusto kong enjoyin ang kabaitan ni Kuya Charlie sa akin! Syempre, gagawin ko rin ito kay Kuya Charlie. Kahit gaano kahalaga ang isang bagay sa akin, hinding-hindi ako mag-aatubili, at handa akong ibigay ito sa kanya hangga’t kailangan niya. Pagdating ng oras, hindi rin dapat maging magalang si Kuya Charlie sa aki

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Sabi Ni kuya Charles. Napangiti ako. Iba parin pala kapag tunay na kadugo Muna Ang kausap. " Me too bro, can't wait to have you here." Sabi ko dito "Don't worry, soon we'll see you." Nakangiting Sabi nito "I need to hang up the call sis coz we will attend a meeting now so talk to u later." Sabi Ni kuya Sebastian "Oh sure it's alright, we could talk later after the meeting. We will catch up soon don't worry." Sabi ko

''hayybusog''sabi nya habang hinihimas humas yung tyan nya ''yan,mas hot na si jacob'' sabi ko sakanya ''ano?'' tanong nya ''oo,mas hit na sya kasi.may abs eh ikaw wala,ang takaw mo kasi'' sabi ko sakanya ''tumayo naman sya sa kinauupuan nya at pumunta sa harapan ko ''mas hot pa saakin yang jacob na yan ,or may abs man ako wala i dont care dahil ako pa din ang pinakasalan mo ,mrs jacobs'' sabi nya saaakin at tuluyan na syang umalis sa harap ko

Inabot niya ang sentido niyang sumasakit at mahinang nagsalita, "Anong sinasabi mo?" "Ha! Hindi ba't alam mo 'yan nang higit sa iba?" sagot pabalik ni Kaizan nang may pangungutya. Halos matupok na siya sa galit dahil pakiramdam niya ay niloko siya.

Napahawak pa ito sa bibig habang kunwaring nagbibiro. "May kasabihan nga, absence makes the heart grow fonder." Bigla itong nagpanggap na nagulat. "Ay, naku! Mali yata ang nasabi ko." Nagkatinginan ang ilang tao sa paligid. Halatang alam ng lahat ang ibig nitong sabihin. Bahagyang ngumiti si Ashley ngunit hindi itinanggi ang pahiwatig. Mas lalo namang lumakas ang loob ni Tita Lourdes.

Sabi niya "Sabi ko nga diba? Walang dapat ipagbago ang isang tao." Sagot ko at natawa lang siya. May gusto siya sakin, umamin siya sakin dati pero hindi ko siya gusto. May sarili na rin siyang pamilya kaya nakalimutan na namin ang bagay na iyon. Nanuod nalang kami ng Tv ni Doctor Kahn habang hinihintay ang asawa ko na bumalik. "Watashitachi ni ocha o kudasai!" (Give us a tea)utos ko sa medo at agad naman siyang lumakad at kumuha ng tea.

“Masyado ka kasi!” “Pinatawad mo na nga binalikan mo pa, tanga ka talaga.” “Gano’n talaga kapag mahal mo ‘yong isang tao.” “Kabobohan tawag do’n!” “NAPAKA-BITTER MO! Bahala ka nga d’yan sa buhay mo!” Umalis sya ng k’warto at saka ako humilata sa kama at hindi na lang inintindi ang sinabi nya.