Kayden Novels & Stories

"Okay ba 'tong suot ko? Hindi ba ako mukhang jejemon?" Aligagang inayos-ayos ni Kaiden ang kanyang suot na plain maroon na tshirt na tinernuhan niya ng gray na korean trouser. Talagang pinaghandaan niya ang araw na 'yon para makausap ang taong kinamumuhian niya ng ilang taon. Nakaharap siya sa gawi ni Dreams na tapos nang magbihis at hinihintay na lamang siya. Sa tagal ng pagbibihis nito at pagpili ng susuotin ay inabot na sila ng hapon.

" 250,000 may pang refund ka? " " Shut up Denise! " saway ni Krys sa babaeng akala mo ay super model sa victoria secret sa sobrang ganda " Why Krystel? I'm just telling the truth bayad na tayo dito. Maswerte nga sya eh, The young f*cking billionaire na si Liam Sebastian ang una nya. So if I were you grab and enjoy because.... it's just a one night " sabay mataray na tumalikod sa amin.

Binati ko rin sila. Nasa huling kagat na ako ng turon ng matigilan ako. Bumilis ang tibok ng puso ko. Dumating na kasi ang hinihintay ko. Huminto ang isang truck na magkakarga ng tubo sa aking harapan.. Bumaba ang lalaking kanina ko pa hinihintay. The tall, dark and handsome Teo Salvador. Ang ultimate super crush ko! Kanang kamay slash secretary sya ni papa. Minsan bodyguard pa sya. Ang gwapo gwapo nya talaga. Ang tangos ng ilong at ang ganda ng mala kape nyang mga mata na malalim kung tumingin, tagos hanggang kaluluwa. Pangahan ang mukha at may papatubong balbas at bigote na bagay na bagay sa kanya. Ang tangkad pa at ang laki ng katawan na parang kaya kang pisatin. Mukhang hindi pa nya ako

kundi Kaylee—na parang may bigat at lambing sa bawat bigkas. Pero isang bagay ang sigurado ako. Wala akong karapatang mahalin siya. Ako si Kaylee Sydney Carnegie. Katulong. Working student. Isang babaeng galing sa probinsya na lumuwas ng Maynila para mag-aral at magpadala ng pera sa tita kong nagpalaki sa akin. Siya si Jayden Ryan Fendi—tagapagmana ng mga mall, hotel, at eroplano. Isang lalaking hindi ko dapat tinitingnan nang higit pa sa respeto.

natatawang sabi ni Cayden habang umiinom ng malamig na tubig mula sa pitsel. “Hey,” sabi ni Cayden habang tinitingnan ang stuffed toy na napanalunan. “May pangalan na ba ‘to?” “Bakit, gusto mong bigyan ng pangalan?” “Bigay mo sa akin ito kaya bibigyan ko ng pangalan,” ani Cayden. “Ang korni mo,” aniyang hindi mapigil ang matawa. “Puwede pala Mayden. Combination ng Mayumi at Cayden,” anang binata.

“Ang alam ko pinayagan ka niyang matulog kasama ang mommy mo pero huwag mong guguluhin ang mommy mo kasi may dextrose siya sa kamay. Hindi yun pwedeng matanggal.” “Yehey! Makakatabi ko po ulit si mommy.” Tuwang-tuwang saad ng bata. Nakalimutan ko kung anong pangalan niya. Nang makita ako ng secretary ni Neah ay bahagya pa itong nagulat. “Paalis ka na pala sir.” Saad nito. “What’s his name?” tanong ko habang nasa bata pa rin ang paningin ko. “I’m Kaiden Villareal po. Hello po, nice to meet you po.” Nagsalubong ang mga kilay ko sa sinabi niya. Apilido ni Neah ang ginamit?