Kitchen Fork Novels & Stories

pagtutuloy nito, saka tumawa, kaya muli na lamang rin siyang tumawa, saka inilagay sa harapan nito ang isang disposable plate na naglalaman ng pagkain. “Kumain ka nalang, Ezra, gutom lang 'yan,” natatawang tugon niya na lamang. Ngumuso ito't kinuha na ang spoon and fork para magsimula nang kumain. Naalala niya tuloy ang kilala niyang babae na mahilig ring ngumuso. Unti-unting nawala ang ngiti niya sa labi nang maalala ang babaeng 'yon, na mukang napansin ni Ezra.

Hindi ko alam kung matatawa ako o sasampalin ko siya sa ilalim ng mesa. His sister raised an eyebrow. “Wow. That’s new.” Natahimik ulit ang lahat. Tanging tunog lang na maririnig ay galing sa mga kubyertos— well, mula sa kanila. Ako, hindi ko pa din alam alin ang gagamitin. “Use the outer fork first,” mahinang bulong ni Sir Javier. Nagulat ako. Hindi ko in-expect na tutulungan niya ako sa ganito. Hindi man big deal sa iba, pero para sa isang taong first time kumain sa ganitong set-up ay malaking bagay na.

Wika niya sabay taranta na akmang pulutin ang nahulog na tinidor. Ngunit ang akmang pagpulot niya ng tinidor ay natigil. Hinawakan siya ni Vladimir sa kanyang magkabilang balikat. Napatingala siya rito. Sumalubong sa kanyang paningin ang kulay asul nitong mga mata. Ngumiti ito sa kanya. “You want to pick up the falling fork, Shayne?” Napakurap siya. “You don't have to do that. There are multitudinous forks in this restaurant. We can just ask the waiter to replace it.”

Hinintay ko muna na maunang hawakan ni Eve ang utensils na nasa harap namin, siya ang tumatayong Reyna sa hapag kainan ngayon kaya kailangan ko lang sundin ang mga instructions na itinuro sa akin. Maya maya pa ay nagsimula na siyang kumain kaya ginawa ko na ang dapat kong gawin, mabuti na lang kakaunti lang ang mga kutsara at tinidor na nasa paligid ng plato kaya hindi ako mahihirapan sa ngayon. Steak salad ang dinner kaya nagkaroon ako ng confident na makakain ng ayos, at syempre ang kailangan ko ay fork and knife. Hinawakan ko ang dinner fork pangalawa mula sa kaliwang kamay ko at ang meat knife naman na pangalawa din mula sa kanan ko, ang tinidor na hawak ko sa kaliwa kung saan ang tines

Inalis ko sa tissue paper ang plastic spoon and fork bago inabot sa kanya. "I don't want this kind of utensils." Maarteng inilayo nya sa kanya ang kutsarang inabot ko. "Walang stainless, nagtitipid sila sa hugasin." "It's fragile." Inabot nya ito at binend bigla ang tinidor dahilan para maputol. "See?" Nag titimpi lang ako sa taong to. Sa paghahalo ng spaghetti ko na lang itinuon ang pansin ko. Maingat, wala namang imik ang taong nasa harapan ko kaya naman tiningnan ko ito. Nakatanga lang sya sa ginagawa ko.

“S-Sige po, Ate Doris!” Kahit kabado siya, pinilit niya pa ring umayos dahil bawal ang pabara-bara sa trabaho. She helped Ate Doris to set up the dining table. They covered the table made out of expensive wooden material with a gold-colored table cloth with gold metallic swirls and patterns as its details. She also helped in arranging the spoons and forks in their order for the formal dining. Each unique spoon and fork for the soup, the tea, dessert, first course, and main course, as well as the knives and wine glasses that will also serve their purpose later at the dining proper.

Iyong pagkaing luto ng guest cook nila. "Ito po, Sir." sabi ko at iniabot ang utensils ko. He reached my utensils and said his thanks again. Pagkatapos ay nagsimula na siyang kumain. Isa akong pinagpalang fangirl. Hindi ko na gagamitin ang kutsara't tinidor na iyan. Idi-display ko na 'yan bilang ang kubyertos na ginamit ni Malcolm Humphries. That very utensils has his DNA.

May iilan pang baby hair na lumitaw sa ibabaw ng noo niya. May drawer sa ilalim ng sink at nakapalagay roon ang mga kagamitan sa pagluluto kagaya ng kutsilyo, tadtaran, kitchen spoon, ladles, spatulas, turners, tongs, whisks, at meat mallets. In uniform pa ang mga ‘yun at gawa sa stainless at nylon.

“When you have finished eating, place your knife and fork across your plate with the tines facing up and the handles turned to the right.” Agad ni Louise sinunod ang sinabi ni Miss Anna. “Very good!”

I almost rolled my eyes sa sinabi ni lolo, sobrang formal niya kasi at parang hindi naman genuine ang mga sinabi niya. Nagtawanan sila at sandaling natahimik habang nagsisimula na sila kumain, ako naman ay nakatitig pa rin sa mga iba't-ibang uri ng kutsilyo, spoon, and forks sa harapan ko. Wondering kung pare-parehas lang ba sila ng usage.