Cherry Chopstick Novels & Stories

Dapat din ba siyang gumamit ng ganoong pambatang plato? Nagsiya ang mga bata nang matanggap nila ang kanilang mga chopstick. Tinapik nila ang kanilang mga plato gamit ang kanilang mga chopstick at kutsilyo. “Ito ang paborito kong carrot at meat dumpling,” hiyaw ni Robbie. “Ito ang paborito kong cabbage dumpling,” mahinhin ding hiyaw ni Zetty. “At ito ang paborito kong potato dumpling,” marahan na sabi ni Jenson.

Sabi niya habang tinatanggal niya ang kanyang mga kamay sa balikat ni Yiran at binuksan ang pagkain na nasa lapag ng coffee table. Ang kanyang mga daliri ay mahaba at kitang kita ang mga kasukasuan. Kahit ang hugis ng kanyang mga kuko ay maganda. Kahit na tinatanggal niya lang ang plastic bag, ang isang pares ng mga kamay na katulad nang sakanya ay maaaring iparamdam sa mga tao ang kagandahan nito at makukuha ang kanilang atensyon. Kumuha siya ng dalawang lunch box at tinulungan siya paghiwalayin ang disposable na chopsticks bago niya ibigay ito sakanya.

Para bang wala ako roon. Nakangiti akong tumalikod. Pero sa likod ng ngiting iyon, unti-unti nang gumuguho ang tibay kong kumapit. “Saan ka pupunta?” tawag niya. Nilingon ko siya. “Aalis... giving you some privacy.” “Umupo ka. Don’t ruin the mood, Cherry!” sigaw niya, itinaas pa ang steak knife, itinuro sa akin na parang gusto akong tusukin.

Hindi ko naituloy ang sasabihin ko dahil bigla na lang may chopstick ng may nakaipit na pork ang biglang tumapat sa bibig ko. “Just eat.” Yun lang ang sinabi niya at sinubo na sa akin ang pagkain. Hindi ko alam kung anong nangyari at napanganga din naman ako. Namilog na lang ang mga mata ko ng marealize na chopstick nya ang ginamit para subuan ako habang si Charles ay nagsasalitan ng tingin sa amin. Si Bradley naman ay tila natauhan din sa ginawa.

Sumuka si Trisha ng dugo, ang kanyang katawan ay lumipad sa ere. Siya ay nahirapan na tumayo, pero hinablot ni Jaden ang malapit na pares ng chopstick at tinapon ang mga ito sa kanya. Isang malutong na tunog kasunod habang ang mga chopstick ay bumaon sa pagitan ng kilay ni Trisha. Ang kanyang mukha ay naging pangit na mukha ng pagpayag. Sumalampak sa sahig, tumumba, nawala ang lahat ng kanyang lakas.

Hindi niya ito masyadong inisip, ngunit kumuha lamang siya ng isang piraso ng pagkain mula sa plato sa harap niya gamit ang mga chopstick, at pagkatapos ay tumitig sa lalaki nang may pag-asa. Nakita ni Anthony na inililipat ng ibang maliit na bata ang kanyang mga chopstick, iniisip na pinahihirapan siya, ngunit nakita niya na kumuha lamang siya ng isang ulam sa malapit. Hindi niya maiwasang matigilan sandali, at pagkatapos mag reaksyon, ngumiti siya sa kanya, "Salamat, dapat ka pang kumain rin." Pagkatapos nito, kumuha rin siya ng isang piraso ng pagkain para sa maliit na bata gamit ang mga chopstick.

Tumingin ang napakainosenteng mata sa mga tagasilbi na tila nagtatanong. "Sir, if you want something you can approach us." May ngiti sa labi ang mga babae. May pag-aalinlangang kinuha ni Yehudi ang chopsticks at nagsimulang sumubo. Pinili niya ang onigiri at takoyaki. Sumubo rin siya ng mga na slice na prutas.

Pinalibutan ng lettuce, cherry tomatoes, longganisa, at pinulupot na ham at egg omelette na hugis puso. “Parang bata. Hindi nakakakilig. Ang cringe!” mahina niyang reklamo. Hinanap niya ang chopstick baka meron pero wala. Japanese-inspired ang baon niya pero nakalimutan nitong lagyan ng chopsticks. Sa huli, kinain niya gamit ang kutsara’t tinidor.

Pareho nilang binanggit ang Japanese food na madalas nilang mapanuod kaya sa isang Japanese Restaurant kami pumunta. Habang kumakain ay nagkakatinginan pa kami ni Duke, nagtuulakan sino magsasabi sa dalawa. Nagulat ako ng ibaba ni Kade ang ang Chopstick niya na gumawa ng ingay sapat para maagaw ang atensiyon namin. "Just Speak. Makikinig po kami." magalang at seryosong sabi ni Kade na inutusang tumigil muna sa kakasubo ang kakambal.

Kinuha niya ulit ang chopsticks at nagpatuloy sa pagkain. “Then sabihin mo kay Ethan siya ang umalis,” sagot niya, casual. “Ayoko rin naman talagang maki-share sa kanya.” Biglang lumapit si Sherry at marahas na ibinagsak ang dalawang kamay sa mesa. Malakas ang tunog. Napakunot ang noo ni Caprice. Bahagyang humigpit ang hawak niya sa chopsticks, pero nanatili siyang kalmado.