Knowing Myself Quotes Novels & Stories

Hindi ako makagalaw habang nakatayo sa harap ng pinto ng opisina ni Dr. Martinez. Parang may malaking batong nakapatong sa dibdib ko. Sa bawat tibok ng puso ko, may kasabay na bulong: You have to know. You deserve the truth. Tumigil ako saglit. Huminga nang malalim. Pinilit kong patigasin ang loob ko.

Mahinahon niyang dagdag. "I'm a useless friend," he whispered and just started eating on his own. "Everyone is an angel that has a monster inside them, that they have to defeat. But sometimes that monster inside you will be the one to help you not to get hurt by others, because of selfishness." Napatingin ako kay Zai na prenteng nakasandal ang ulo sa sofa at nakatitig sa akin habang nagsasalita. "Ang tanong, ang tanong—"

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

Sa bagay siya lang naman itong parang baliw na sumusunod sa akin at nangingialam sa buhay ko. "May kilala ka talaga. Hindi naman pwedeng hindi mo kilala ang sarili mo." Sagot ko. "Ang tapang mo ngayon. Tignan ko lang kung mamaya may masabi kapa kapag ipinakita ko sayo ang picture ni Nicholas. Siempre, kasama ako." Mayabang niyang sabi.

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

“Hindi ko naman habol ‘yon. Ang gusto ko lang, kapag tiningnan ko ‘yung sarili ko sa salamin, masasabi kong proud ako sa kung ano na ako ngayon.” At sa loob-loob ko, napangiti ako nang bahagya. Kasi alam kong kahit gaano ako ka-busy, may dahilan kung bakit ako nagpupursige. Hindi lang si Azael. Ako rin.

I can focus on myself. Kuya's calling me now and then. Pero hindi ko kailanman sinagot ang tawag ni Mommy. Ayaw ko pa. I am atill not ready. Hindi ko alam kung kailan ko bubuksan ang sarili ko sa mga ganoon. I worked harder. It refreshes my mind and I gain a lot of knowledge. I made some friends in my office mates and I like hanging out with them but sometimes I do appreciate being alone often.

tanong ko sa kaibigan ko. “ Ano naman kung may alam ako?. Huwag kayong umasa na isusubo ko lahat sa bibig niyo gumawa rin kayo ng paraan para sa sarili niyo. Masasabi ko lang ihanda mo ang sarili mo sa lahat ng posibilidad. ” Mahabang pahayag nito. Tama naman siya lahat na alng binibigay nito sa amin. “ Uuwi din ako bukas gusto ko lang makapag pahinga ng kakaisip muna parang sasabog ang utak ko at puso nahihirapan na rin akong huminga, ” sabi ko sa kanila.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

"Minsan, ang hirap mag-balance ng school at personal life, lalo na when you feel like you have to prove something to everyone." "Ganun talaga, Urania," sagot ko habang binubuksan ang isa sa mga folder ko. "Pero tandaan mo, you don’t have to prove anything to anyone but yourself. Kung sino ka, kung anong kaya mong gawin, sapat na iyon."