Guiltiness Quotes Novels & Stories

“Hindi naman ganoon kalayo ang parking lot, at pwede naman akong magpalit sa itaas.” Pagpasok niya sa elevator, biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso. ‘Galit pa rin ba si Chris? Dapat ba akong humingi ng tawad dahil sinabihan ko siyang magpatingin sa psychiatrist?’ “Ugh… bakit ba ako nakakaramdam ng guilt? Medyo baliw naman talaga siya ah,” bulong ni Charlie. “Ano po? Sinabi mo bang baliw ako?” sagot ni Judith.

It was this: quiet understanding, honest words, shared silence. And a man who never rushed me, even when his heart was racing to have me back. “Renzo…” I started, habang nakatingin sa malayo. The soft waves lapped gently at our feet, at parang sinasabay ng dagat ang mga alaala ko — hindi ko na mabilang kung ilang ulit ko nang binalikan ang gabi ng takot, ng pagtakbo, ng kasalanan. “Do you ever stop feeling guilty?”

“Sico, if you feel bad, guilty, or what about what happened, it’s all because you’re human. At si mama, laging sinasabi sa akin noon na walang perpekto sa mundo, kaya kung pakiramdam mo ay nagkamali ka, marami kang pagkakataon para pagbayaran iyon.” Tumingala siya sa akin at napatitig ako sa mga mata niya. “Instead of doing nothing at maguilty nalang, bakit hindi nating simulang pagbayaran ang mga nagawa nating mali ng sa ganoon, pwede tayong mabuhay sa susunod pang mga taon?” Para akong nalinawan sa sinabi niya. Ipinikit ko ang mata ko at inayos ko ang pagkakahiga niya sa tabi ko. Kinuha ko ang kamay niya at ako ang umunan doon.

Napabuntong-hininga ako hindi ko alam kung ano ba talaga ang dapat kong maramdaman I felt guilty pakiramdam ko, kasalanan ko kung bakit nawalan sila ng trabaho. Kung hindi ako pumasok sa kusina kung hindi ako nakipagtalo. kung hindi ako nag pumilit siguro ay nagtatrabaho pa rin sila ngayon. Napayuko ako at mahigpit na pinaglaruan ang mga daliri ko. pero kapag Hindi ko Naman sinunod Ang utos ni Sebastian Ako Ang malalagot. Nagugilty parin talaga Ako pero asabay ng guilt na iyon ay may part sa Sarili ko na Hindi ko kasalanan Ang nangyare tsk.

Bumanat na naman. Kaya binato ko siya ng tinapay. “Tumigil ka nga. You’re supposed to feel guilty.” Nahuli pa niya ‘yung bread. Tapos ngumisi. Yung ngising mayabang na gusto mong sampalin pero may kasama ring kilig. “Alam mo ba kung sino’ng guilty talaga?” “Who?” “Me. Guilty of loving—” “Tama na,” sabay taas ko ng butter knife. “Don’t finish that pick-up line unless gusto mong tusukin ng mantikilya.”

That maybe that's really the way he makes a woman believe in him? But the image of him, crying is hunting me. I'd never see a man cried because of a lady.But the image of him, crying hunts me down. I have never seen a man cry because of a woman. He has begged me many times and I have no idea how I let it go. I am hurt and guilty. Is it really possible for me to feel these emotions after what I did? This is isanity! "Stupid! Don't be guilty! Ito ang makakabuti sayo!" mariin kong kumbinsi sa sarili ko

"I know, but please know that I have realized much and my guilt is consuming me." Peke siyang ngumiti bago harapin ito. "That's it, because your guilt have been consuming you now? Kung hindi ka pa pala pinagsalitaan ni Airish ay hindi ka matatauhan... I don't know if I would feel good hearing that you finally learn your lesson or not at all because it sounded disgusting."

"Hindi mo alam paano mamuhay na tinatanong ko sa sarili ko kung may halaga ba ako sa kanila. I can feel his misery." Uminit ang pakiramdam ko. Why in the world she feels guilty towards their family problem, when in fact, she is the victim. “Hey! You are not allowed to feel guilty. Ikaw ang biktima ng walang kuwentang desisyon sa buhay ng ama mo. Please Guia, free yourself of any guilt. You deserve peace and happiness in my arms.”

“Hindi po, tita. Kumpleto po ‘yon. H-Hindi ko naman po gawain ang kumu—” “Daming satsat, naninigurado lang naman ako! Alam mo, kapag ang tao'y maraming paliwanag, isa lang ang ibig-sabihin noon, guilty sila. Ikaw ba, guilty ka? Magnanakaw ka, ‘no?!”

"Nawalan din siya. I think, kung masakit sa 'yo, mas masakit sa kaniya." "Dapat lang!" galit na singhal ko. "Tama lang na mas masaktan siya! Paano nga namang hindi, 'diba? Wala akong pakialam sa nararamdaman niya. Tutal, siya naman ang may kasalanan. Kainin siya ng guilt—" Napatigil ako sa pagsasalita nang idikit ni Jazzer ang hintuturo niya sa labi ko. Iritado ko iyong hinawi.