Kwentong Alamat Novels & Stories

“Quantum Apartments, Lot 8 Block B, Aguinaldo St., Diliman Quezon City.” Isang address ang ibinigay ng lalaki at nang mabasa ang pangalan ay nakagat ni Felicity ang pang-ibabang labi. Quantum Apartments, pangalan pa lang, alam niyang mahal ang renta sa lugar na ito. Lihim s'yang umasa na sana ay sa mas cheap na apartment na lang ito naghanap ng mare-rentahan. But since naroon na ito, wala na siyang magagawa kundi sumang-ayon. Isa pa, bumilib siya sa lalaki dahil napaka-efficient nito sa pagdedesisyon kung saan sila dapat maninirahan.

“Kung hindi nila magustuhan, sabihin mo na lang, limited edition design yun!” Napatingin kami ni Carlo at Nene sa isa’t isa, tapos sabay tawa ng malakas. Kahit stressed, parang biglang gumaan ang pakiramdam namin. "Saang address ba ito I deliver?" tanong ko kay Nene habang pinupunasan ko ang pawis sa noo. “D’yan lang sa may malapit na beach. Sa Rodriguez Residence,” sagot niya habang tinitignan ulit yung resibo, baka magkamali pa.

Tanong ni Kaizen. “No one know, maybe family niya na nakakaalam, 'wag na nating kalkalin hanggang doon. And, sinubukan ko rin palang puntahan 'yong apartment na pinagtuluyan niya kaso wala na siya roon.” Napapakamot nalang sila sa ulo. “Sabi eh kaaalis lang, uuwi yata. No worries alam ko ang address niya.” Napatango tangi si Kaizen.

Sinara niya ito at sabay kaming sumakay ng kotse. Habang binubuhay ni Knox ang makina ng kotse ay kinuha ko ang keypad kong cellphone para mag iwan ng message sa kapatid ko. “Pwede ko bang malaman kung anong address nang condominium na pupuntahan natin?” tanong ko sa kanya habang paalis na kami. “200 Golden Emperial,” sagot niya nang hindi ako pinapansin. “Penthouse iyon hindi condominium.”

Tumango lang si tita at nagpatuloy ito sa pagmamaneho. At makalipas lang ang mahigit isang oras ay nakarating na kami sa sinasabing address. Matao ang lugar at may dikit dikit na kabahayan. Sa madaling salita ay isa itong iskwater. At ang kanto pa na dadaanan na siyang nakalagay sa address ay isang iskinita.

Pero mabuti na ring nag-iingat para walang gulo o wala siyang maibato. "Alyson, hindi mo pa ako sinasagot. Saan kita ihahatid?" Sa bandang huli ay pinili ni Alyson na sabihin ang address ng apartment niya. Doon na lang siya magpapahatid. Bukas na lang siya uuwi ng bahay. Hindi rin naman siya siguro hahanapin ni Geoff. Hindi ito magtataka bakit 'di umuwi. "Salamat sa paghatid, Oliver."

Tiniyak ni Irish na nabili n'ya na ang mga personal n'yang pangangailangan. Maliban sa wallet na naglalaman ng atm card, cash at ilang identification card ay wala s'yang dala na kahit ano. Kaya bumili na lamang s'ya ng mga gamit. Muli n'yang binasa ang mensahe ni Alma, ibinigay nito ang eksaktong address kung saan ito nakatira. Wala s'yang ibang maisip na maaaring puntahan kundi ang dating sekretarya na kasalukuyan ng naninirahan kapiling ang pamilya sa probinsya nito sa Palawan. Matapos bumaba sa eroplanong sinakyan ay sumakay s'ya ng tricycle at nagpahatid sa bus terminal. Maswerte s'ya dahil mabait ang driver ng nasakyang tricycle. Maya't mayang tumatawag si Alma para mai-guide s'ya kung

tanong niya. " Sa Linggo. May motiff din kami at huwag kang mag-alala dahil ihahatid ko diyan ang isusuot mo. Ibigay mo ang address mo sa akin nang maihatid ko diyan mamaya nang maisukat mo. Byernes na kasi ngayon," excited na sabi nito. " Okay. Text ko sa iyo ang address dito," maagap na sabi niya. Ibig sabihin ba nu'n ay hindi na naman niya maiwasang makita si Brent?

Iniwan niya ang isang maliit na papel sa sahig bago siya umatras. Pagkatapos ay mabilis siyang tumakbo palabas. Agad itong pinulot ni Alejandro. “Anong nakasulat?” tanong ko. Hindi niya agad sinabi. Kinuha ko ang papel mula sa kanyang kamay. May isang address. MONTENEGRO OLD HOUSE. At sa ilalim nito ay may nakasulat na isang pangungusap. “PUMUNTA KA MAG-ISA, ALEJANDRO, O MAMATAY ANG AMA NI ALTHEA.”

"Ise-send ko na lang mamaya ang address." "Sige!"