Mo Alamat Novels & Stories

Hindi ko naman ang mga pasyalan dito sa Metro Manila dahil wala akong maalala sa nakaraan ko. Sana nga ay tuluyan nang magbalik ang mga alaala ko para matandaan ko na kung sino o saan ba talaga ako nanggaling. Mahigit isang oras rin ang biyahe namin ni Andy hanggang sa makarating kami sa MOA. Ang MOA na tinutukoy niya ay isa palang malaking Mall. Kulang pa yata ang isang araw para malibot namin ang mall na ito sa sobrang laki at hawak. Pakiramdam ko ay ngayon ko lang rin ito nakita sa buong buhay ko o siguro nakita ko na pero hindi ko lang talaga maalala.

Nakuha na niya ang atensyon nito, sayang naman. “Huwag mo na iyong alalahanin, gagawan ko na lang ng paraan.” ngiti pa ni Mallory na para bang siya talaga ang lalaki sa kanilang dalawa, “Pwede ko bang makuha ang home address mo? Saan kita ihahatid?”

Bat parang nabubulol ka ata. "Ahh kasi parang ang sakit kasi ng lalamunan ko ehh..Sige ashley mauna na ako,May klase pa kasi ako. Uhmm" Bat bigla naman ata siyang nagmadali. Dibali na nga kaylangan kong mahanap yong notebook. Oh! ito na ata iyon ang pamilyang Montalco" Lorain tawag ka ni pap Teka!!asan ang address nila lolo at lola na sinasabi ni mama.

Agad namang sita ng m*****a kong utak. "Taga saan ka?" Ako namang sineryoso ang tanong niya sinabi ko din ang address ng bahay namin sa Italy. Via Giotto 143, San Martino Buon Albergo, Verona, Italya He laughed at me after saying that. Muntanga to si Angelo tatanong-tanong tapos tatawanan lang pala. "How about you? Taga san ka?"

Nakita ko pa ang pagkagulat niya kanina nang makita na nasa opisina ako ni Franco. “Sir Trace…” bati nito bago iabot sa akin ang folder. Tinanguan ko lang siya at ibinaling na ang tingin ko sa file ni Alona. I scanned her file. Wala namang kakaiba at normal na mga details ang naroon. Normal ang lahat maliban sa isang nakita ko na nakasulat doon. Pero hindi pwedeng basehan ang address na iyon para pagdudahan. Marami namang nakatira sa Samar at hindi naman lahat ay dapat ikonekta ko kina Raymundo at Louisianna.

[“Hello, Yael… anak… kumusta ang lakad mo? Nakausap mo na ba ang babaeng nais mong makausap?” Malalim na nagbuntong hininga si Yael bago sumagot sa ina. “Maling address po ang napuntahan namin kaya hindi kami nagkaharap. Mommy, may alam po ba kayong boutique rito sa Monte Carlos na sinu-supply-an ng Purple Apparel? Baka sa kanila ko po mahanap ang sagot kung saan ko matatagpuan ang hinahanap ko.” [“Ah oo, mayroon pero malapit na ‘yon sa dulo ng Monte Carlos. Sandali at ipapadala ko sa iyo ang address.”]

Halos nakakapangalahati na ako sa alak na iniinom ko nang maisipan kong kunin ang cellphone ko, ilang ring lang ang hinintay ko nang sumagot ito. "I want you to get an address for me." utos ko sa kabilang linya. "Sure boss, kanino pong address?" narinig ko naman na tanong nito. "Gabby Crisostomo." iyon lang at agad ko nang tinapos ang tawag na iyon, halos wala pang isang oras nang makareceived ako ng text mula dito, nasa text na iyon ang address ng bahay nila Gabby sa Davao.

Luckily walang passcode ang wifi niya. Tuwang-tuwa ang kaluluwa ko nang magkaroon ako ng internet. Mayamaya ay naisiapan kong mag-g**gle map kung nasaan lugar ba talaga ako ngayon. "Ayala Alabang? Nasa Ayala Alabang ako ngayon?!" Kumunot ang noo ko nang mag pop-up sa notification ko ang text na galing sa unknown number. I click and read the text messages.

Asap. Wala pang ilang minuto nang mag mensahe siya nakatanggap kaagad siya ng reply mula kay Dylan. 'Agoncillio street, tatlong bahay mula sa bakery. Asul na gate. Message mo ako kapag paparating na kayo.'

“Hoy! Sumagot ka! Nagtatanong si Nynaeve! Gusto mo na atang mamatay eh! Mahal mo pa ba ang buhay mo?” “O-Oo! Oo naman!” “Pwes, sumagot ka!” “SHIT! Sa 69 Furman Street, Brooklyn, NY USA!. ‘Yan ang kompletong address at malapit lang yun dito!” Sukong-suko na si Monica. Kung mamatay man siya, bahala na. Kung itatakwil man siya ng kanyang ama ay okay lang basta’t matapos lang ang paghihirap niya.