Kahulugan Ng Salitang Alamat Novels & Stories

Nakahalukipkip siya, nakaharang ang malaking katawan sa pinto. "Nagpindot-pindot lang po ako sa telepono. Tapos asidenteng napunta sa gogol? Gogle? Gaggle? Basta 'yon po. Nagpindot-pindot lang ako ulit hanggang mabasa ang pangalan mo at address ng lugar na ito, " mahina akong tumawa. "Ang galing ko po 'diba?" He let out a deep sigh. Tumingala ito, problemadong hinilot ang sentido.

Kaya talagang sumasakit ang ulo ko sa kaiisip kung saan ako kukuha ng pera. Bumangon ako at kinuha ang isang maliit na notebook sa ilalim ng mga damit ko. Binuklat ko iyon at nakita ko ang isang address. Ang address ng aking ama. Sampong taon na mula ng huli ko itong makita. Sampong taon na mula ng ipagtabuyan nila ako.

Tumango lang si tita at nagpatuloy ito sa pagmamaneho. At makalipas lang ang mahigit isang oras ay nakarating na kami sa sinasabing address. Matao ang lugar at may dikit dikit na kabahayan. Sa madaling salita ay isa itong iskwater. At ang kanto pa na dadaanan na siyang nakalagay sa address ay isang iskinita.

sabi ni Ryan. "Siya, marami nang alam tungkol sa 'kin, samantalang ako, nakakahiya dahil ni kahit exact address niya hindi ko pa alam," sabi ni Cally sabay irap sa hangin.

Muli kong kononfirm ang address at sinabi nitong tama naman daw kaya naman hindi ko talaga alam at kung bakit wala yata ito sa mapa. "Wala talaga cous eh. Kanina pa kami dito sa daan. Shocks, alam mo iyung feeling ko nasa ibang lugar na kami. I mean, madilim na at puro puno ang nadadaanan namin tapos pasikip nang pasikip ang kalsada." seryosong sagot ko dito

Hindi masyadong malakas. Sapat lang para hindi na masyadong marinig ang katahimikan sa pagitan namin. “Can you give me your address?” Mahina kong tanong. Doon ko lang napagtanto na hindi ko pala alam kung saan siya nakatira ngayon. Napalingon siya sa akin. “Oh...” Bahagya siyang natawa. “Yeah, I forgot.” Kasabay noon ay sumilay ang maliit na ngiti sa labi niya.

Nakapagtataka lang! “Alam mo ba kung saan ang bahay namin, ng Alpha?” talaga bang ipapamukha niya pa sa akin na bahay nilang dalawa iyon. Dahil kung ganoon nga wala naman akong paki-alam kong ano. Hindi ko siya sinagot at dinaanan lamang ang daanan na natatandaan ko kung saan iyon mismo. Mga ilang minuto rin ang nagtagal at sa wakas nakarating na ako sa isang bahay na mas malaki pa ng ilang ulit na beses sa bahay na tinitirhan ko.

Masama na naman ang tingin ni Salli sa kanyang ate. “Huwag ka na lang kayang sumama. Baka mamaya lalo akong mapaaway sa iyo eh!” “Gusto kong sumama,” pilit nito sa nakatatandang kapatid. “Ipangako mong hindi ka na gagawa ng gulo.” “Promise!” Ngumiti si Salli kay Amber. “Hindi niya gagamitin ang address na iyon kung hindi niya kilala ang nakatira doon. Kailangan nating malaman kung nasaan na siya at bakit kailangan niyang iwan si Kuya?”

Basta ang alam ko, hanggang sa abot ng paningin ko ay lupa pa rin ang nakikita ko. “Ang laki ng lugar na ito ah.” “Oo nga, hindi ko alam na may ganitong lugar na pinupuntahan si Atalia,” sabi ni Nolan. Unti-unti kaming naglakad papasok. Habang naglalakad ako, may isang bagay akong napansin.

“Send me your location, Aliyah. I will fetch you tomorrow morning. Wala na akong pakialam kung hindi mo gusto, I just want you to be here… safe.” “Hindi ko po alam ang exact location nito, Sir Caleb, pero magtatanong po ako mamaya. Sasabihin ko po agad sa inyo ang address kapag nalaman ko na.” paliwanag ko. “S-salamat po pala at hindi po kayo galit sa akin. Hindi ko po talaga sinasadya ang nangyari.” “I was mad, pero mas matimbang ang pag-aalala ko sa ‘yo. Ngayon ay alam ko na ang rason, kaya hindi ako magagalit sa nangyari…” wika niya na mas lalo kong kinangiti.