Kwentong Alamat Novels & Stories

Napabuntong-hininga ako. “Galing ba sa yo ‘to?” balik kong tanong. Umiling siya. “Kung ganon, hindi importante.” “Bakit mo naman nasabi ‘yan?” tanong niya, halatang hindi pa rin kuntento. “Hindi ko ginagamit ang address na ‘to bilang home address ko. Ang tanging nakakaalam na nandito ako ay sina Mommy Claire, Ingrid, ikaw, at mga kasambahay. Sabi mo na hindi galing sayo ‘yan. Sigurado akong hindi rin magpapadala sina Mommy Claire at Ingrid nang walang pangalan. Alam nilang masama para sa kalusugan ko ang mga sorpresa.”

Sa may gate pa lang makikita mo na kung gaano kahigpit ang mga bantay at hindi basta-basta nagpapapasok. Huminga muna ako ng malalim bago lumapit sa guwardiya. "Good morning ma'am anong maitutulong namin sa'yo?" Magalang na salubong sa akin ng guwardiya. Ngumiti ako at nilahad ang papel kung saan nakasulat ang address ng bahay. Kinuha niya ito at binasa. "Block 5 Lot 32? Kila Mr. Montealegre ho ba ang punta niyo?"

madilim na utos ni Alexus at sumakay muli sa sports car niya. "Alright." ginawa ni Jeff ang iniutos nito at kinontak si Kent na mabilis namang nag trabaho at naibigay ang hinihingi nitong address. "North forest road..." may iba pang sinabi si Kent ukol sa lugar na 'yun pero si Alexus ay maliban sa nasabing lugar ay wala na siyang narinig dahil ang kaniyang isip ay nababalot lamang sa pagaalala ng kaniyang kapatid.

Maya-maya pa lumabas na mga ang detalye about Atara. Hindi n'ya na muna binigyan ng pansin ang ibang detalye nito. Kinuha lang nila ang importanti at ito muna ang gagamitin nila sa paghahanap sa dalaga. Nakita nila ang isang address, at masasabi n'yang bahay ito dahil alam n'ya ang lugar na sinasabi dito. Isa itong private property na matatagpuan sa malayong lugar at secluded area somewhere in Tagaytay.

"Titingnan natin ang mga apartment na 'yan." Ibinigay ni Kiara ang unang address na nakasulat sa kaniyang notebook. Habang binabaybay nila ang daan patungo sa isang medyo lumang residential area sa gilid ng downtown, nanatiling tahimik ang loob ng sasakyan. Tanging ang mahinang huni ng aircon at ang banayad na paghinga ng kambal sa likod ang nariririnig.

Kinuha ko ang papel at binasa ang detalye. "Nakalista sa isang alyas 'yung kotse, pero ang huling rehistradong address ay sa isang junk shop sa Cavite na pagmamay-ari ng pinsan ni Sabrina," ulat ni Karen sabay abot ng tissue sa akin. "Tama po ang hinala niyo, sila nga po ang nakatayo sa labas ng gate kahapon." Ibinaba ko ang papel at uminom ng maligamgam na tubig. "Inaasahan ko na 'yan, Karen. Wala silang ibang matatakbuhan ngayon kundi ang mga kamag-anak nila."

Pero kagaya rin ng gusto kong mangyari ay nag-apply ako ng trabaho. Ang address na inilagay ko sa aking resume ay iba sa tinutuluyan ko. Ganon din pala ang nakalagay sa address ni Angelo sa school niya,6 pero napag-alaman kong nasa compound din namin ang bahay na tinutuluyan niya. Kaya naman nakahinga ako ng maluwag sa kaalamang malapit lang kami sa isa’t isa.

sagot ni Vincent. "Alam ko iyon. Ang tinatanong ko, alam mo ba kung saan talaga sila nanggaling?" Umiling si Vincent. "Hindi niya kailanman ikinuwento." "Ibigay mo na lang sa akin ang dati nilang address." "Wala po silang sariling bahay. Nangungupahan lang sila, at malamang may iba nang nakatira roon ngayon." "Address lang ang hinihingi ko. Hindi mo na kailangang magdagdag pa."

“Kung ganoon, hanapin mo siya.” “Ha?” “Kung seryoso siya sa iyo kagabi, hindi lang ‘yon dahil sa alak. At kung seryoso ka rin, kahit paano, hanapin mo siya. Baka ‘yon na ‘yung simula ng kung ano mang hindi mo inasahan.” Napaupo ulit ako. “Paano ko siya hahanapin? Wala nga siyang apelyido na binigay. Ni address, ni contact number ay wala. First name lang: Kaiser.”

muling text ko nang 30 minutes na at wala pa rin siyang reply. “Sure ka? Pupwede ako riyan?” reply niya nang nawalan na ako ng pag-asa at nakahiga na. "Sige, puntahan mo ako rito sa bahay.” “Saan ba ang address mo?” “Dito sa may Cembo malapit sa may Guadalupe station. Kung nandoon ka na sa may Jollibee sa may tulay, sabihan mo ako at susunduin kita." "Yown! Sige, Ma’am! Ayos!" sagot niya.