Kōhai Mga Nobela at Kwento

Muling Maging Akin - SPECIAL CHAPTER 07 ʚDAX YAGO WALKERɞ “At kung kasama ka, parang naglakad ang aso, kaso date 'Pag galit si Son Goku, parang kamukha mo, babe Pero ika'y bituin kapag sa langit nakadungaw Kahit parang in between ka ng babae at bakulaw.” Mapang-asar na kanta ko sa awitin ni Abra, ang GAYUMA with matching dance pa. Mabilis akong humalik sa pisngi ng babaeng kasama ko buong gabi dito sa hotel na pag-aari ng kaibigan ko. Feel ko lang kumanta, wala lang, masaya kasi ako eh. Ikaw ba naman naka-bembang all night from left to right, up and down. From North, East, West, to South Korea. Annyeong! Annyeong lupa! Kamsahamnida! Sarang eut oppa!

pagkwento ni Doryang. "Alidah," ang pangalang naisampit ko. Nabanggit ko ito dahil alam ko na ang kilala kong Alidah noon sa Isla del Fuego lamang ang siyang tanging makakahanap sa akin dahil sa kakaibang katangiang maitago ang kapangyarihang gaway. May katangian rin kasi ako na namana ko sa dugo na madaling makakadama ng isang may taglay na gaway kaya hindi talaga ako mahahanap ng ibang katutubo mula sa Isla del Fuego maliban na lamang kay Alidah.

Keilani POV Pagdating ko pa lang sa opisina, sinalubong na agad ako ng assistant ko na halatang aligaga. “Ma’am Keilani, may naghihintay po sa loob ng opisina niyo,” sabi nito habang may hawak na kape, mukhang galing siya sa coffee shop. Napakunot-noo ako. “Sino?”

text Message from asawa ko. "wifey, im sorry. pinag-OT ako ni Mart, e. daming trabaho. first Day of work kasi kaya ganito. anyway, medyo traffic rin kaya mauna ka ng matulog. Huwag mo na akong intayin. love you! ❤️" text from Nikko.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

DEC. 23 "Ry ko." "Ry koo!" "Ry koooo !!!" Hayss... Nakakabingi na tong si Dylan ah, kanina pa syang tawag ng tawag sa pangalan ko na parang walang bukas.

Kaya nakikita ang view ng paligid ng syudad sa labas. Dumako ito sa isang bakanteng table na malapit lang sa may bandang pintuan. At naka ngiting muling humarap sa kanya. "Welcome to my company, and to your first day of work. Mag mula ngayon dito ang magiging space mo. Mas gusto at sanay akong mas malapit sa akin ang mga nagiging PA ko. Bakit? Kasi simple lang. Kapag may kailangan akong papeles, hindi ko na kailangan pang tumawag ng tao sa labas. Madali lang sabihin lalo na kung kailangang kailangan ko." naka ngiting sabi nito. "Nariyan pa naman si Mina at sya ang mag a- assist sa iyo ngayon." muli itong humakbang palapit naman sa table nito. Ang Mina na tinu tukoy nito ay ang mag re resign

Wika nito nang masagot niya ang tawag. “Nasa’n kaba?” Tanong ni Kai sa kanya. “Kasama ko si Aaron, bakit?” Taka na tanong niya. Napapansin niya kasi na may kakaiba sa boses nito. “K-kasama ko kasi si Mommy.” Utal na wika ni Kai, sa kabilang linya. “May problema ba?” Kunot-noo na tanong ni Evo. Habang nilapitan siya ni Aaron.

Gusto kong laging nakikita ang boss. “Kanina ka pa tahimik,” untag sa akin ni Sir Kai. “S-Sir,” “Kapag tayo lang, you can call me Kai. Babe. Hon. Any endearment you want.” Napalabi ako. “Hindi ba sa mga mag-jowa lang ‘yan?”

Habang si Hyacinth ay tila slow motion ang pag-angat ng kanyang mukha para tingnan ang dumating. There she was—Kaori. Standing before her and their eyes met. There were a lot of unspoken words in between their glances. Humigpit ang pagkakahawak ni Hyacinth sa kubyertos. “Hi, I'm Kaori Watanabe. You must be Varo’s wife… Hyacinth,” Kaori said, smiling. Hyacinth smirked in return. “Kaori… I thought I saw an apparition.” Hindi makapaniwala si Hyacinth na ang taong patago niyang ginawan ng memorial at matagal na ipinagluksa ay kaharap niya ngayon.