Sumasabog sa isip ko ang mga eksena tuwing nababanggit ang ‘Biag ni Lam-ang’ — hindi lang dahil sa mga pakikipagsapalaran, kundi dahil sa matibay na tema ng pagkakakilanlan at paglalakbay. Sa unang tingin, halata ang tema ng bayani: ang tapang, kapangyarihan, at mga kakaibang karanasan ni Lam-ang habang hinaharap niya ang mga halimaw at bansa. Pero kapag pinagnilayan ko, lumalabas din ang mas malalim na suliranin: ang ugnayan ng indibidwal sa komunidad, at kung paano nasusukat ang dangal ng isang tao sa pamamagitan ng pagmamahal, pakikibaka, at pagtupad sa tungkulin.
Ang pag-ibig ni Lam-ang kay Ines at ang paghahanap ng hustisya para sa kanyang ama ay nagpapakita ng temang pamilya, katapatan, at paghihiganti na nagbubukas ng usapan tungkol sa pagiging makabayan at tradisyon. Nakakatuwang isipin kung paano pinagsasama ng epiko ang kababalaghan at makatotohanang damdamin—parang sinasabi nito na kahit ang pinakamalakas sa atin ay kailangan ng ugnayan at pagkilala. Sa huli, naiwan sa akin ang pakiramdam na ang buhay ni Lam-ang ay gabay sa kung paano magbalanse ng tapang at puso sa pagharap sa sariling kapalaran.