Labing-siyam Novels & Stories

Disapproval for Lory. Dahan-dahang tumayo si Sierra at pinunasan ang kanyang labi gamit ang likod ng kamay. Kalmado ang ekspresyon niya, but her eyes had already changed. Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa ilang sandali, wala ni isa sa kanila ang gumalaw. Napalunok si Lory. Mas nakakabahala para rito ang gano'ng katahimikan sa mukha ni Sierra kaysa sa galit.

"Ano ang ibig mong sabihin?" Huminto si Lucas isang dangkal na lang ang layo sa kanya. Naamoy ni Sierra ang pinaghalong mamahaling pabango at matapang na alak mula sa hininga ng lalaki. Ikinulong ni Lucas si Sierra sa pamamagitan ng pag ipit ng dalawang braso nito sa pader sa magkabilang gilid ng ulo ng dalaga.

Nahirapang iproseso ng kaniyang isipan ang kaniyang nakikita, upang ipagtagpo ang imahe sa screen sa babaeng inakala niyang kilala niya. Mabilis na nagkislapan ang mga imahe sa screen nang sunod-sunod: si Diana sa isang makabagong laboratoryo, nakatayo sa tabi ng mga advanced na kagamitang medikal, kumpiyansang nagsasalita sa isang panayam, nakikipagkamay sa mga iginagalang na kasamahan, at naglalahad ng mga natuklasan sa pananaliksik sa isang matamang nakikinig na audience.

Siyang ikinaupo ko na nga sa tabi ni Seven dahil pinagitnaan nila si Missamy. Matapos nga ipatong ni Jay ang mga folder na kailangan ko pirmahan kaagad, umalis na ito. Napasandal na ako ng likuran ko sa sofa. Nakapako ang paningin ko sa kanila, lalo na kay Missamy na siyang ikinalapit ng kamay ko sa mukha niya dahil merong gumugulong buhok. Saka inipit ko ito sa tenga niya.

Tinutudyo sila. At simula nga nang lumabas sila ng Chem Lab ay iba na ang tingin ng mga ka-block. Napansin din niyang lumalayo ang mga ito, lalo nang tumabi si Simoen sa kaniya. Wala namang imik ang lalaki na naglalakad sa tabi niya. Sumimangot siya at ilang beses na huminga nang malalim. Naiirita na siya!

“Sabi nga nila, near good people, you become better.” Sa sandaling iyon, may paparating na pamilyar na pigura sa tapat nila. Si Lyle. Kita ni Harmony na gumalaw ang labi nito, parang balak bumati, pero agad niyang iniwas ang tingin, kunwari hindi niya nakita. Patuloy ang boses ni Sammy mula sa phone. “Ang dami nating napag-usapan, uhaw na uhaw na ako. Mag-oorder ako ng milk tea.”

[The Mind’s Rebellion] Ang lamig ng laboratoryo ay tumatagos sa buto ni Vladimir—isang uri ng lamig na hindi kayang ibigay ng kahit anong simulation. Nakatitig siya kay Subject Zero, ang babaeng kalansay na ayon kay Silvan ay ang "tunay" na Ryella. Ang bawat tibok ng puso ni Vladimir ay nakarekord sa mga monitor na nakapaligid sa kanya, bawat pag-akyat ng kanyang adrenaline ay nagiging graph na binabasa nina Natalia at Silvan.

"Hindi ako lalabas! Kayong dalawa ni Kuya Dexter ay masasama. Gusto niyong saktan si Sapphire, hindi ba?" galit na sigaw ni Liam habang itinaas ang maliit niyang kamay upang itaboy ang daliri ni Emerald. Hinila niya si Sapphire pataas, "Halika, Sapphire, wala siyang kwenta. Puntahan natin si lola at magsumbong tayo!"

Ito na nga ba ang sinasabi ko, e. Lahat ng atensyon naming ay napunta sa lalaking kakarating lang. His intimidating aura can be felt all over the place. Napatingin ako kay Sia nang maglakad siya palapit sa kararating lang na Ginoo at kanipagbesohan. “Hello, Tito Nathan. Wala naman po. Nandito lang po kami kasi may gusto lang makita itong abogada ni Liam,” wika ni Sia.

Chen. Doon na nagsimula ang "show." Agad na kumapit si Samantha sa braso ni Liam. Panay ang haplos niya sa dibdib ng lalaki at ang pagbulong ng mga matatamis na salita na tila ba wala silang pinag-awayan kagabi. "You know, Mr. Chen, Liam works so hard for the Green Future City project. Minsan nga, kailangan ko pa siyang piliting magpahinga," sabi ni Samantha habang nakasandal ang ulo sa balikat ni Liam.