Langit Ka Lupa Ako Novels & Stories

Anon akala niya? Dumapa ako sa kama at pinanggigilan ang mukha sa unan. Pinilit kong pumikit at matulog. Ngunit sampung minuto na akong ganoon pero wala pa rin nangyayari. Wala pa rin text! Sige! Huwag ka nang mag-text kahit kailan! Kalimutan mo na ako! Magkalimutan na tayo!

Kabanata 41: Trust Me Tirik na tirik na ang araw nang gumising ako. Walang sawa naming nilibot ang lupain nila buong araw at tumambay pa sa lawa. Halos doon na nga kami tumira.

--- Dahil baka ako lang ang umaasa. --- Later That Night Hindi ako mapakali. --- Paulit-ulit akong naglalakad sa apartment. --- Paulit-ulit kong iniisip ang mga posibilidad. --- Paano kung hindi niya ako maalala? --- Paano kung wala lang pala ako sa kanya? --- Paano kung tama si Sophia? --- Paano kung isa lang akong pagkakamali? --- Biglang sumikip ang dibdib ko.

He closed the tabs he was using before giving her his laptop. "Get some rest, Kaden," sabi niya when he didn't move. He rested his arms on his thigh habang sapo ang ulo nito. He looked tired but still refusing to sleep. Hinayaan na lang niya ito habang naglolog in naman siya sa skype. "I lost my memory four years ago," sabi nito makalipas ang ilang minuto na tahimik lang ito. "So as Kassey said," she answered, not really encouraging him to continue.

If someone I know saw me, they'd probably think the same thing—na sayang ako. Saan pa ako uuwi kung wala na akong tahanang babalikan gaya ng mga eroplanong galing sa mahahabang biyahe. Masyado lang ba akong nangarap ng mataas noon kaya ganito kasakit ang aking bagsak ngayon?

habang lumalaon ay lalo kitang hinahanap-hanap? Considering that you left I don't know how to express my longing for you. I should have passed you. Sa loob ng dalawang buwan ay inabala ko ang sarili ko sa ka katrabaho rito. Maaga akong umaalis at Late na kung umuwi. akala kasi kapag ganon ay malilibang ako at hindi ko na sya maiisip ngunit hindi pala. Kinakailangan ko pang uminom ng alak para makatulog.

"What do you need?" "I'm going to the spa, 'di ba ang sabi mo'y sasabay ka?" I just remember what I said earlier. Tama, kamuntikan ko nang makalimutan, kanina pa kasi ako wala sa sarili, idagdag pa ang gaya niyang nakakabuhay ng dugo. Siguro'y kapag nakasama ko pa siya ng mas matagal-tagal ay baka hanap-hanapin ko na siya araw-araw.

Kahit Hindi Na Ako #KHNA LovieNot "Saan ang punta mo Leigh?" tanong sa akin ni Hazel sa lasing na na tono. Apat na bote pa nga lang ng soju ang aming naubos ay hindi na maipagkakailang may mga tama na. Kung sabagay, ako nga rin ay tila ba umiikot na ang mga planeta sa paligid ng ulo ko eh. "Sa kwarto, babalik ako."

Masyado na kasing masakit eh! Halos isang buwan lang pala nitong pinaramdam ang langit sa kanya at pagkatapos noon, nakalimutan na siya nito. Hindi na siya nag-eexist sa alaala nito.

Di hamak naman na mas maganda si Feelin kaysa sa babaeng kaharap ko. "Tama ka may amnesia nga ako kaya hindi kita maalala. Kapatid ka ba ng asawa ko? Naninigurado lang dahil baka nagpapasok ako ng magnanakaw sa loob ng bahay namin nang hindi ko nalalaman."