Novelas y relatos de Langit Ka Lupa Ako

Doctor ang babae. Hindi ko alam kung may sakit ba talaga ako kaya tuluyan na akong bumagsak kanina. “Luna,” mahinahon niyang sabi, “kailan ang huli mong buwanang dalaw?” Napatigil ako. Biglang nag-flash sa isip ko ang mga araw na lumipas. Ang pagod. Ang hilo. Ang pagsusuka. Matagal akong hindi nakasagot. Ilang beses akong napalunok.

Kaya't 'wag magtataka Kung bakit ayaw kitang mawala Kung hindi man tayo hanggang dulo 'Wag mong kalimutan Nandito lang ako, laging umaalalay Hindi ako lalayo Dahil ang tanging panalangin ko ay IKAW * ANG buong akala ko ay sa panghaharana na magtatapos ang mga sorpresang inihanda ni Yuan— hindi pa pala. Pagkatapos kasi ng ilang matinding asaran at tuksuhan ay muli niya akong ipinagpaalam kina mama at papa. Nandito na ulit kami sa rooftop. Magkatabi kami ngayong nakaupo sa ibabaw ng papag. Ang awkward lang ng feeling, dahil kahit isa sa amin ay walang nagsasalita. Parang bigla kaming nakaramdam ng hiya, sa isa’t isa.

Kahit ang paboritong mga lugar kong pinupuntahan, hindi ko na maisip na puntahan. Parang tamad na akong bumangon. Wala na akong ganang gumawa ng kahit ano. Para bang nawalan na ako ng dahilan para gumalaw o maging masaya. Everything feels so heavy and gray now. Para bang nawala yung kulay ng buhay ko noong nawala siya. Nandito lang ako, nakakulong sa kwarto ko, nakatingin sa kawalan, at patuloy na nagtatanong sa sarili… Nakalimutan na ba niya ako? Ayaw na ba niya akong kausap? O baka naman… baka masaya na siya doon kasama ang tatay niya at nakalimutan na niya kaming lahat na naging dahilan ng paghihirap niya?

Nag-aaral naman ako pero may mali pa akong nagawa na hindi ko matukoy. Naghari na ang araw sa buong kalawakan nang magising ako. Puyat pa ako dahil sa kakaisip kung bakit hindi pa rin mapanatag ang loob ko. I was so confused last night that I forgot how to sleep! Mabuti na lang at si pareng youtube ay naandiyan para patulugin ako.

Bakit? "Heaven Langit, ano bang nangyayari sa'yo at parang wala ka sa sarili mo ngayon? Hindi ka pa rin ba maka-move on sa movie kanina?" para akong ginising sa katotohanan dahil sa boses na 'yon ni Breach habang mariin siyang nakatitig sa akin. Ako naman, tanginang litong-kito dahil sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit gano'n na lang nang nangyari na para bang sa isang iglap, lahat naglaho.

Wala ka na lang ngayon sakin "Did-...am I forgiven?" Napakagat labi muna ako bago marahasang napatango.. "Forgive and forgotten" sandali siyang pumikit bago.. "Why?..b-bakit ang dali lang para sayong kalimutan ang kasalan ko?" Ilang segundo kaming nagkatitigan pero ng matauhan ay ako na Ang umiwas.. "B-baka Kasi madali ka ring kalimutan kaya ganon lang din kadaling kalimutan ang kasalan mo"

Nanigas ito. "give it up kiel, it's hard to forget everything. Kong pwede lang untugin ang ulo ko sa pader para makalimutan ko lang.." hinawakan ko ang kamay bago ko pinag siklop

Sabi ko sa sarili ko "Sana bituin nalang din ako , para kumportable ako sa Meron ako ,Hindi katulad ng katayuan ko sa Buhay, Hindi ako kumportable dahil mahirap lang kami ,Hindi ko alam kung hanggang pangarap nalang lahat ng pinapangarap ko sa Buhay"malungkot na Sabi ko sa mga bituin habang nakatingin sa langit Maya Maya may kumaluskos SI sir Loyd Pala gising pa, at nilapitan ako at kinausap.

Bakit ako lang ata ang hindi nakakaalam? Dumaan ang maghapon na para akong hangin dito. Kung kanina ay binabati pa nila ako ngayon naman ay hindi na. Nilalampasan nalang nila ako na parang hindi ako nakikita. Kahit na tawagin ko sila o kalabitin ay parang wala. Parang wala silang nakikita.

Dapat na ba akong kiligin? At nakalimutan ko na naman ang misyon na iignore ang charm ng amo. Mission Failed!