Leader Manager Quotes Novels & Stories

tanong ng isang reporter mula sa isang sikat na news agency. Leon took a deep breath. “Ayokong isipin niyong mahangin ako pero bukod sa kaguwapuhan ko, mabuti rin akong tao. Anyone could be smart, genius or extraordinary when it comes to academics but not everyone has a good heart. Hindi ko sinasabing masamang tao kayo o sila, ang ibig kong sabihin, hindi lahat ng tao ay kayang magpakita ng malasakit sa iba. I'm a servant-leader by nature. Hindi ako kumikilos at nagdedesisyon base sa pansarili kong interes kung hindi para sa nakararami. Para sa akin, ang isang mabuting lider ay maalam makinig lalo na sa mga hinaing ng mas nakararami at ng mga nasa baba ng organisasyon. Naniniwala akong kapag

“That’s the idea. Tonight is about more than just me taking over. It’s about showing everyone that we’re a family here—and families celebrate together.” Justin, another of my trusted business partners, raised his glass. “To the new CEO! May your leadership take us to even greater heights.” I lifted my own glass, filled with a fine whiskey, and smiled. “To us,” I said. “This company is nothing without the people in it. We’re in this together.”

Sa sandaling iyon, sinabi ni Senior Zimmer na may labis na paghanga, “Zack, medyo mahusay ang ginawa mo doon. Hindi mali ang mga mabuting impression ko sa iyo!" Naging hambog si Zack. Ngunit lumitaw pa rin siyang mapagpakumbaba, pinupuri ng iba. Sinabi niya pagkatapos, "Lolo, bagaman hindi ako ang project manager ng commercial center, apo mo ako, at ako din ang tagapagmana ng mga Zimmer. Ang anumang alalahanin ang mga Zimmer ay alalahanin ko din. Paano ako magiging isang leader na walang ginagawa at walang pakialam?" "So nalaman mo na kung ano mismo ang nangyari?" Ngumiti si Senior Zimmer at sinabi.

Mas lalo mong makikilala ang sarili mo at makikilala mo rin ang mga taong handang tumulong at manatili sa 'yo sa panahon na nangangailangan ka. Dad stayed with me during the interview and even brain-stormed with me on making sure that we pass through this hurdle. Mommy Emily would always text or call me to remind me I'm a great leader and a Mom. Lagi niyang sinasabi sa aking I am good at being both a leader and a Mom. She doesn't know but her words really inspired me.

"Hindi mo kilala kung sino talaga si Dorryn." Biglang nagsalita si Leander. Puno ng kumpiyansa ang boses niya. Walang kahit katiting na pag aalinlangan. Napalingon naman ang leader sa kanya. "Huh! Kung may kakayahan ang isang ito ay wala pa rin siyang magagawa dahil wala naman siyang malay at kagaya lamang siya ng lahat ng estudyanteng naririto ngayon. Walang malay."

Walang malasakit. Pinatawan siya ng suspension. At sa totoo lang, ilang araw na lang ay tuluyan ko na rin siyang tatanggalin. Hindi ako galit. Nadismaya ako. Ayokong may taong nasa posisyon na hindi ginagampanan ang dapat. Para sa akin, ang tunay na leader ay hindi lang mag-uutos, kundi gagabay, magtuturo, at magbibigay-inspirasyon. Hindi 'yung magpapakasarap habang ang mga tauhan ay nauupos sa kakatrabaho.

Sa isip niya, si Luna ang mas matalino, mas matatag, mas bagay mamuno. Pero wala si Luna. Hindi nila alam kung nasaan siya. At habang lumilipas ang panahon, kailangan ng kumpanya ng malinaw na successor. “Grandpa… I’m not ready.” His Grandfather leaned back. “Leadership is not about being ready. It’s about stepping up.” Tahimik si Marco. Sa isip niya, kung tatanggapin niya ang responsibilidad… baka tuluyan na ngang mawala ang puwang ni Luna.

“W-wait, what? Picking me up? Sebastian, wala ka bang trabaho? Hapon na, surely you’re still busy—” Kaswal lang na umiling ang lalaki, bahagyang inangat ang kamay na para bang iyon lang ang sagot na kailangan. “Love, I’m the CEO. Who would dare stop me?” dagdag pa niya, bahagyang nakataas ang sulok ng labi, mapang-asar at mapanligaw ng isip. “I’m not their leader without the perk of having my own time lying at my hands.”

"Pero ang laban na pinipili ko ay hindi para sa sarili. Ang tunay na pamumuno ay hindi tungkol sa kung sino ang pinakamalakas, kundi kung sino ang may kakayahang pangalagaan ang nakararami." "Puro idealismo!" singit ni Santos, mayabang at mataray. "Hindi ba't mas gusto natin ang lider na kaya tayong itaas kahit pa may masagasaan? Ang negosyo ay negosyo. Hindi ito bahay-ampunan."

Sinabi nang sarkastiko ni Chloe, “Nasa presinto ka, kaya bakit mo pa rin sinasabi ang pamumuno dito? Sasabihin ko ito sayo, may isang leader lang sa lugar na ito, at ako iyon, si Chloe Janson.” Mukhang hindi sineseryoso ng dalaga si Chloe, at humagikgik lang siya at sinabi nang walang bahala, “Walang kinalaman sa amin kung sino ang gusto mong mamuno o maging leader. Pinapayuhan kita na huwag kaming pakialam at lumayo sa namin. Kung hindi, huwag mo akong sisihin na hindi kita pinaalalahanan nang maaga.”