Leader Manager Quotes Novels & Stories

Napansin kong nakatingin ang ama ko sa akin mula sa kabilang dulo ng mesa. Parang hinahamon ako na magsalita. Pero hindi ko ginawa. Hindi pa. “Lance cannot carry this company alone forever,” dagdag niya. Doon na ako nagsalita. “I never said I would,” kalmado kong sagot. Napalingon sa akin ang buong mesa. “But if we’re talking about leadership,” dagdag ko, “we should be talking about capability, not bloodline.” Bahagyang nanikip ang mga mata ng ama ko.

Kung kaya’t napuno ng ingay amg buong kiyusko habang ang tatlong kabataan na inihalal ay nanatiling tahimik lamang habang pinagmamasdan at pinakikinggan ang ilan sa mga hinanaing ng mga lider. “Naiintindihan ko ang inyong mga sinasabi ninyo pero nandito na tayo. Nandito kayo bilang isang lider at bago pa man kayo pumasok sa grupong ito ay may sinumpaan kayong tungkulin. Nasaan na ang mga pangako n’yo? Para saan ang panunumpa n’yo? Nasaan ang mga tapang ninyo? Nasaan na ang mga bayag n’yo? Bakit parang umuuwong yata ang mga ‘yan ngayon?” mariing sabi ni Kapitan Klaus na ikinatahimik ng mga lider.

tanong ko na nakataas ang kilay habang nadulas ang denim jacket ko. "Kasama ito sa pagiging mabuting leader. Kailangan mong ipakita ang iyong mga paksa, para tratohin ka ng maayos ng mga kasamahan mo. Tawag doon ang pagsunod at pag respito" Sabi Niya. tumugon ng pagtakbo ang isang kamay sa pamamagitan ng kanyang buhok. Isang plano ang nabuo sa aking ulo.

Napansin kong nanigas ang panga ni Damian pero hindi niya inalis ang aking kamay na nakakapit pa rin sa kanya. We need to be perfect in the eyes of media. "What the hell was that?" he hissed later, halatang pigil ang galit. "A true leader doesn't just command. He facilitates.” "Bakit mo ako pinangungunahan?" "I'm helping you become one." I said ignoring his words. Napangiwi siya, pero hindi ako natinag. A smirk curved on my lips. Kung galit siya, good. At least, na-trigger ko siya.

“I have to finish this!” “Man!” he tried to reason with him, “you can barely walk!” “A good leader never gives up!” he reminded him. “He’s almost spent; I—I can win this!” “Hiroshi,” Leopold paused, not believing what she’d said, “You could get seriously hurt or worse!” “It would be preferable,” he heaved, “to what would await if I threw in the towel now!” he smiled despite the blood on his lips and bruises on his body, “Thank you, for believing in me everyone.”

Ang kanyang boses ay hindi mataas ngunit may bigat na parang alam na alam niya ang bawat sasabihin at isasagot. Sa huli ay muling lumapit ang host. “Before we conclude,” aniya, “Ms. Amanda has prepared a final statement.” Huminga nang malalim si Amanda. “Today,” wika niya, “you have heard my words. But leadership is not just heard—it is seen.” “And so,” dagdag niya, “I will no longer speak from behind a symbol.” Muling bumalik ang host sa kanyang tabi. “This concludes today’s press conference,” aniya, mas pormal ang tono. “Thank you for your time and participation.”

Sa isang leadership workshop, ang facilitator ay nagbigay ng inspirasyon sa mga participants. “Ang tunay na lider ay hindi lamang nagtuturo kundi nagbibigay din ng inspirasyon sa kanyang mga tao,” sabi ng facilitator. “Kailangan mong ipakita ang iyong dedikasyon at pagmamahal sa bawat hakbang na ginagawa mo.”

Tumingin ako sa gilid—nakita ko si Miguel, nakikinig, hindi nakikialam. “Because leadership,” dagdag ko, “isn’t about control. It’s about clarity.” May palakpakan. Totoo. Pagkatapos ng event, sa parking area, huminto siya sa harap ko. Walang camera. Walang audience. “Proud of you,” sabi niya. Ngumiti ako—hindi propesyonal, hindi pang-media. Totoo. “Salamat sa hindi pag-angkin.” “Salamat sa pagpili,” sagot niya.

ulit niya, mas mababa ang boses. “D-deserve ko po,” pabulong kong sabi. Masyadong mahina. “MALAKAS.” “D-deserve ko po,” ulit ko, nanginginig. Tumayo siya. “Hindi,” sabi niya. “Hindi ka pa rin kumbinsido.” Lumakad siya papunta sa speaker. Pinindot niya ulit ang replay ng huling bahagi ng speech niya. > “because leadership is about sacrifice.”

"Are you?" "Well, if they can't pace up with the pressure they can always quit. We are in a corporate world, Dad. There is no room for personal emotions. Everything will always be in competition." "You see, that's the point Sushi. A leader is not only a goal digger and wise. A leader makes sure that everyone on his or her team is being heard and understood. Everyone is born great members, but sometimes, we unconsciously cut their wings to become one.”