Learn In Life Quotes Novels & Stories

Pagkatapos ay sabay-sabay na kaming naglakad. "Life is full of endless struggles. But, it is part of human nature, we are inborn to it. The best thing we could do is to find ways and make our way out carrying the lessons and confidence we earned throughout the process. Let's all stay strong and humble. We may not let those struggles dictate our individual self as a whole." – BeauWP

Sa init ng palad niya, ramdam ko ang pagiging sinsero nito. “Learn to live, Claire— to live and not to barely survive.”

Pero noong nakita ako, para namang mangangain ng buhay. ‘Yaan na nga. Bahala na sila sa buhay nila. Basta ako masaya ako kasi kahit papaano ay naiintindihan ko na ang iba sa mga lessons sa klase. Iba’ng klase talaga si Ivan. Pero mas ibang klase ako. ‘Faster to learn’ yata ‘to. Napakamot ako ng ulo nang maisip na parang may mali sa sinabi ko. ‘Yaan na nga. Same-same naman ang ibig sabihin nun.

Hinaplos ko ang likod ng kanyang mga kamay gamit ang aking mga daliri, ang galaw ay malumanay at puno ng tila wagas na damdamin. “Ang buhay ay puno ng mga aral na madalas ay natututunan lamang natin kapag tayo ay nahaharap sa mga pagsubok,” sagot ko. “Hindi mo masisisi ang iyong sarili nang labis, Alexander. Ang mahalaga ay kung ano ang iyong gagawin ngayon na may alam ka na ng katotohanan.”

DAVEN Life's greatest lessons can be learned from the worst mistakes while failure leads to a great success. That's what I believed since I was young. At a very young age, I've seen things that a mere and innocent child should not see. Since then, my beliefs about life gradually faded away. Kahit hanggang ngayon ay nakatatak pa rin ang paniniwalang 'yon sa isip ko, ako mismo sa sarili ko ay hindi ito maramdaman. Because everything seems opposite to me. I'm learning from my own mistakes but I can't feel any joy from success--if I really have it.

“Hindi ko akalain na aabot ako sa ganitong pusisyon, sa ganitong puwesto na kung saan may nakasabit na medalya, na may mga karangalan at magbibigay ng isang mensahe at isang inspirasyon sa inyong lahat. Sumabay lamang ako sa takbo ng araw-araw na buhay… siguro nga’y tinumbasan lamang ng nasa Itaas ang aking pagsisikap sa pag-aaral kahit pa anong pagsubok at anong paghihirapp ang aking pinagdaanan.” Maihahawig ko ang pag-aaral at buhay ko sa isang “Kalyeserye”… Mabilis ang mga pangyayari, sa isang iglap, sa isang kislap may nangyayari. Iba’t ibang leksyon ang natututunan sa araw-araw, iba’t iba ang eksena… may kasiyahan, may kalungkutan, may pag-ibig, may pag-uyam, pangm

Naging matatag ako at hindi sumuko na matupad ang mga pangarap ko dahil sa kanila…’’nang sabihin iyon ay napasingok siya, hindi na niya napigilan ang pag luha. ‘’Kung nagawa ko nga na makapagtapos sa pag-aaral sa kabila ng kahirapan, ibig sabihin, magagawa niyo rin, dear graduates. Isipin niyong ang araw na ito ay isang hakbang palapit sa mga nais nyo sa buhay. Dear parents, tulungan nyo ang mga anak ninyo at kahit anumang kahirapan at unos sa buhay wag kayong sumuko. Dear parents and graduates, magtulungan kayo at hawak kamay ninyong harapin ang mga suliranin sa buhay, wag niyong iisipin na ang kahirapan ang hadlang para sumuko at huminto kayong maabot ang pinapangarap niyo Hindi, ang mga s

I realized how cruel the world is. Hindi ibigsabihin na matalino at nag-aaral ay may pagkakataon na manguna sa klase. Hindi ibigsabihin na nagsusumikap ka't halos mabali na ang buto sa pagtatrabaho ay mabilis na mabibigyan ng promotion. Hindi ibigsabihin na determinado ka na matuto ay bubukas ang pinto ng maraming oportunismo. Life is different. It's far from perfect. It will never be perfect. It is full of flaws, disappointment, betrayal, pain, and failure. It's not always sunny.

Nagsimula ng maglakad si Driskel papunta sa upuan niya ngunit ang mga mata nito naka-focus sa akin na para bang da-dalawa lang kaming narito sa loob ng classroom. “How about you Driskel? What is your philosophy in your life?” Pagtatanong kay Driskel ni Professor Carmelia habang nakatingin ito sa pwesto ni Driskel. Hindi na ako lumingon pa sa kanya sapagkat makikita ko lamang ang babaeng chararat na nasa aking likuran. “Ahmm Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving, by Mr. Albert Einstein. “ Wika nito kay Professor Carmelia habang diretso lang akong nakatingin kay Professor Carmelia.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it