Left In Bisaya Novels & Stories

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

manghang tanong nito sa kanya. "Bisaya po?" takang tanong niya sa matanda. "Oo, bisaya ang salita sa inyo sa bohol diba?" takang tanong nito sa dalaga. "O_opo! Bisaya po, pero dito na po kasi ako ipinanganak sa maynila kaya tagalog po talaga ang langguage na ginagamit ko!" palusot pa niya. Tatango-tango naman si Belen na animo'y naniniwala naman sa dalaga. Nakahinga ng maluwag si Sofia ng hindi na muli pang nag-usisa ang matanda tungkol sa pinanggalingan niya.

Ammm para po maintindihan ng iba, thank you! Philippine Script: Badlit. Why badlit? Because my story base on part of Visayas. So hear me take time to read this guys. These days may ilang nag sasabi na kabataan that we should change our letters in baybayin because it's beautiful and it's more nationalism and for my opinion it's a big no! Bakit? Sa Pilipinas hindi lang po baybayin ang script natin, marami pa pong iba at isa na doon ang badlit at kapag halimbawa ibabalik ang baybayin it would be unfair for some traditional letters. So sana maliwanagan kayo, baybayin is not just scrpit in the Philippines. Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada!

Bakas sa mukha niya ang panghihinayang. “It’s okay, Liam. Ano ka ba? I’m still surprised, really! Batangas ang province namin but I haven’t been here in Isla Bonito at lalong hindi ko pa ito nakita sa ganitong view. Thank you, because you let me experienced this!” sabi ko pagkatapos ay mabilis ko siyang hinalikan sa pisngi. “Sa pisngi lang? Baka rito, pwede?” Ngumuso naman siya habang nakapikit, senyales na gusto niyang halikan ko rin siya sa kanyang mga labi.

Sa pag-apak ng kanyang paa sa labas ng sasakyan, unang bumungad sa kanya ang amoy ng sariwang hangin na umiihip sa kanyang buhok. She roamed her eyes all over the place and noticed how unique and refreshing this place is. “Are we still in the Philippines?” mahinang tanong niya. “Yes, Lyla.” Matamis na ngumiti ang kanyang mommy. “Welcome to Batanes. Hali ka.”

Ang puwestong ganito ay nasa tabi lang ng malaking fountain ng plaza. Inasal at Puso, ito ang pangunahing binebenta rito sa Barbeque-han sa Plaza. Ang inasal ay mga laman ng baboy na hiniwa sa maliliit na piraso tapos ay itinusok sa isang barbeque stick. Puwede ring manok ang ilagay mo r’yan, bituka ng manok, betamax, adidas, helmet, at kung anu-ano pa, ‘yan ang inasal. Ang Puso naman ay hindi puso ng tao at mas lalong hindi rin puso ng saging. Ang puso ay isang simbolo naming mga bisaya, nanggaling talaga ito sa Cebu pero sa buong Negros Island, ang bayan lang yata namin ang may nagbebenta nang ganoon. Kanin ito na ni-wrap sa coconut fronds o lukay. Sa English, hanging rice.

Ang mga pagkain na inihahain niya ay pinaghalong lutuing Manila at Bicolano — tulad ng laing na may twist ng adobo, at lechon kawali na may sarsa ng gata. “Ang daming tao ngayon sa restawran!” sabi ni Leo kay Isabela isang gabi. “Salamat sa tulong ng inyong pamilya — hindi namin makakaya ito kung wala kayo.” “Tayo naman ang nagpapasalamat sa inyo,” sagot ni Isabela. “Dahil sa inyo, lalong umunlad ang ating bayan.”

agad niyang wika "Boss, as your order, inisa-isa namin ang ferry station dito sa Manila. At ayon din po sa inyo ni Sir Clyde ay nagtungo kami sa estasyon na pinuntahan ni Ma'am Isadora. Confirmed by the CCTV's, hindi nga po siya pumasok dahil may tatlong lalaking humarang sa kaniya sa pila---"

Tsek nito sa ere kaya para siyang namilipit sa kilig. "Thank you po, Mama," aniya rito at nayakap pa niya sa sobrang tuwa. Sa karenderiya lang siya nun nakakatikim at napakatagal ng panahon. Tapos, noong may handaan sa mansyon para sa anniversary ng foundation, nalaman niya na specialty pala ni Carmen ang Bopis. Inaral daw nito ang pagluluto ng ganun mula sa lolo ni Lux na may lahing Espanyol. Spanish dish daw kasi ang Bopis pero mas na-acquire na ng mga Pinoy.

Ani Hernan. "Wala pong problema Sir Hernan" agad naming isinama ang babaeng nag ngangalang si Ate Lisa. Limang minuto lang ang aming binyahe at nakarating kami kung saan nakatira si Isay, maraming residente rito at meron ding dagat nakita ko pa ang mga batang naliligo. "Dito po nakatira sila Melindi at Jose" ani ni ate Lisa nilibot ko ang kabuoan nito hindi kalahiamln at gawa ito sa kahoy ngunit masasabing maayos naman ito.