Nakakatuwa kapag napapansin ko pa rin kung paano kumikilos ang tao pagdating sa kulay ng damit sa kasal — parang may tahimik na dress code na hindi kailangang sabihin. Sa maraming pamilyang Pilipino, bawal ang magsuot ng puti dahil iyon ang kulay ng nobya; inuuna ng karamihan ang paggalang sa 'center of attention'. Kaya kapag dumalo ako sa kasal, lagi kong iniiwasan ang over-bright na puti at sinisigurong ibang-iba ang tone o pattern ng damit para hindi magmukhang nire-replicate ang gown ng bride.
May isa pang tanong tungkol sa itim: may matatandang kamag-anak na miss na sinasabi na ang itim daw ay mala-mourning at hindi nararapat, pero sa modernong pananaw ko simple lang—elegant pa rin ang itim at hindi naman nangangahulugang kasalanan kapag maayos ang okasyon. Kung Chinese-Filipino naman ang kasal, kabaligtaran: pabor ang red dahil suwerte iyon. Kaya ginagamit ko ang tamang kulay depende sa background ng pamilya at sa vibe ng invitation.
Sa huli, nagkakaroon ako ng balance—sumunod sa tradisyon kung mahalaga ito sa couple at pamilya, pero konting modernong flair din para komportable ako sa buong gabing iyon.