Letter To Myself の小説・ストーリー

Magkaibang mundo, pero kahit papaano ay may isang manipis na sinulid na nag-uugnay sa amin sa pamamagitan ng trabahong pareho naming mahal. Gabi na nang maisipan kong ayusin ang portfolio ko para sa Lunes. Inilagay ko ang recommendation letter sa pinaka-unahang page ng clear book ko. Habang ginagawa ko iyon, hindi ko mapigilang mapaisip kung ano ang magiging hitsura ng buhay ko sa susunod na mga buwan.

Magkaibang mundo, pero kahit papaano ay may isang manipis na sinulid na nag-uugnay sa amin sa pamamagitan ng trabahong pareho naming mahal. Gabi na nang maisipan kong ayusin ang portfolio ko para sa Lunes. Inilagay ko ang recommendation letter sa pinaka-unahang page ng clear book ko. Habang ginagawa ko iyon, hindi ko mapigilang mapaisip kung ano ang magiging hitsura ng buhay ko sa susunod na mga buwan.

Dahil sa unang linya pa lang, kalaunan, at paraan ng pagkakasulat, para akong nabuhusan ng malamig na tubig sa sindak. I attempted to suppress every sign of horror. But it was futile. Because if this isn't what epiphany feels like... then I don't what is. My Dear Lumi, The moment you receive this letter, you're probably loathing me already for leaving Castel without you. You're probably condemning me thinking I just abandoned you after everything. That I just left you hanging even right after that night. That night that I will forever cherish and remember. Because I shared it with you. I shared it with the one I love.

Ayaw ko na sanang pag usapan ang mga 'yon dahil may sakit pa siya at baka mabinat, pero siya na rin naman ang kusang nag bukas ng usaping 'yon. "Noong nalaman kong nagpanggap kang katulong, doon ko lang binasa 'yon. And yes I cried a lot. I feel guilty, I feel like its all my fault and Pauline doesn't deserves that. Lalong hindi niya deserve na husgahan at kagalitan ng iba, dahil nangyari lahat ng iyon nang dahil sa akin. I read that letter everyday just to erase all the guilt and pain that I have for so long. Until I succeed. Hindi na masakit. Hindi na ako umiiyak, at pakiramdam ko nakakahinga na ako ng maluwag. I keep that letter para basahin araw araw at para mapatawad ko rin ang sarili k

Kaagad akong umalis bago pa niya ako mapansin. ******* Ilang oras na akong nakatingin sa salamin. Nakatingin ako sa sarili ko. Ngayong gabi ay launching at company party. Napatingin ako sa envelop na nasa harapan ko. Resignation letter ko na ibibigay ko mamaya kay Timothy. Pinag-isipan ko ito mabuti kagabi at handa na akong magresign sa company niya. “Kaya mo ito,” kausap ko sa sarili ko.

bulong ko sa aking sarili. Pagsapit ng gabi ay agad ako nag ayos sa aking sarili, nag-iwan muna ako ng sulat para sa aking mahal na lolo. Dear Tanda, Ako ay aalis na, wag mong subukang sundan akono hanapin kung ayaw mong buong negosyo mo ay pasabugin ko. Kilala mo ako. Nagmamahal iyong apo, -Sky Love- Iniwan ko ito sa center table malapit lamang sa sofa dito sa loob ng silid ko.

Hope you don’t mind being recognized. Arman Ruiz My chest tightened. Recognition. For me. For my work. Not because of who I was beside. But because of who I was. --- 8:45 PM – Moon’s Apartment Nakaupo ako sa floor, nakasandal sa dingding. Blank journal in hand. Slowly, I wrote: --- “Dear Moon,” One day, you will laugh at this version of yourself. Not out of mockery, but because you’ll be proud of her. For walking away. For knowing her worth. For choosing herself.

Sana kapag nagtagpo na ulit ang landas naming dalawa ay masaya na siya at wala na siyang problema sa buhay, 'yung tipong wala na siyang iisipin. Nagmamahal, Lilie ... Dear Self, Habang naglalakad ako at suot ang earphones ko ay naisipan kong sulatan ang lalaking niligtas ko ang buhay. Kung sakaling mabasa man niya ito, edi mabasa niya. Hindi pa rin kasi siya mawala sa isipan ko. Joke! Dear Kuyang Pogi, Kung mabasa mo man 'to ang sulat ko para sa'yo, sana ay mabigyan kita ng pag-asa na magpatuloy sa buhay.

Sana mana rin sa'yo ang pagkakataong mabuhay nang buo. Patawad kung hindi kita isinama sa laban na 'to. Akala ko kaya kong mag-isa. Hindi pala. — Elle Tinupi ko ang papel hindi ko alam kung ipapadala ko. Inilagay ko lang sa drawer. Letter #2 — For Mommy & Daddy Mom, Dad, Kung galit kayo sa akin, naiintindihan ko. Kung nasaktan ko kayo, mas naiintindihan ko.