Novel & Cerita Letter To Myself

Isang tango ang ibinigay ni Dad sa akin, "A letter conveys the real intention of the sender. Kahit na sabihin pang iyon ay isang apology letter, kung hindi sincere ang nagsulat ay mararamdaman mo pa rin iyon sa paraan ng kaniyang pagkakasulat." Napaisip ako sa sinabi ni Dad. Sa totoo lang ay hindi ako sanay sa ganoon lalo na at ang ipinakita lang nina Mama sa akin noon ay ang katotohanang hindi patas ang kanilang pagmamahal sa akin. Sinubukan kong balikan ang sulat para kapain kung ano man ang nararamdaman ko, pero hindi ko alam kung may naramdaman ba ako sa sulat na iyon.

Kaya simula noon, gumagawa na lang ako ng letters at itinatago rito sa treasure box ko. Dahan-dahan kong binuksan ang isa. Dear Weston, I don’t need you to love me back right away. I’m already happy just being with you, even for a little while. I promise… I’ll wait for you as long as I can. – Emery

Hindi ko na kaya, ayoko na! Kinabukasan, sunod-sunod ang pagpatak ng aking luha habang pinagmamasdan sa lamesa ng aking silid ang isang papel na naglalaman ng resignation letter. Hindi ko akalain na darating ako sa puntong ito, na isusuko ko ang aking pangarap dahil lang sa lalaking mula sa aking nakaraan. Mariin kong pinahiran ang aking luha at bumuntonghininga.

Ang mga letra ay matutulis, matatag, at puno ng awtoridad, katulad na katulad ng lalakeng sumulat nito. Nagtama ang paningin namin ni Aling Belen. "Buksan mo na, bata ka. Para matapos na ang kaba mo." Dinala ko ang envelope sa dulo ng kusina, doon sa pwesto kung saan niya ako huling kinausap. Nanginginig ang mga daliri ko habang dahan-dahang pinupunit ang gilid nito. Sa loob, naramdaman ko ang kapal ng papel—hindi lang ito isang ordinaryong sulat.

pasigaw na tugon nito Pag katapos ng pangyayari na iyon naligpit nalamang ako ng aking silid at nag sulat ako sa aking diary notebook simula elementry nasusulat na talaga ako sa diary ko lahat sinusulat dahil hindi rin ako pala kaibigan at hindi ko na rin halos mabilang kung nakailang notebook na ako siguro 15? 17? every year nag papalit ako ng diary notebook kapag minsan binabasa ko yung iba na realized ko every year, every version of me, hindi ako nag sisisi sa mga pag kakamali na nagawa ko dahil kung hindi yon nangyari sa buhay ko siguro ibang tao ako ngayon at sobrang laki ng pag sasalamat ko sa youngerself ko kasi nagtuto siya mag sulat sa diary sobang laki ng naging impact sa akin ng p