Novel & Cerita Libro Ni Jose Rizal

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.

Pati tuloy anak kong nanahimik bigla na lang ngumawa at animo'y kinakausap ang Uncle niya. Tama si Joaquin, papano niya naputol ang tali ng tadhana o ng kapalaran kong wala siyang sapat na kapangyarihan. May nabasa akong libro noon. I'm fond of reading historical book. Including the my history. Iyon ang gustong-gusto kong binabasa. And then there's a book caught my attention, before. Ang title ng librong iyon ay "The Rule of Role" may kung ano sa pamagat ng librong iyan, kaya naman hindi ko maiwasan na buksan at basahin ang nilalaman.

Masayang saad naman ni Lolo rito. Agad na ngumiti sa akin ang lalaking tinawag na Elias. "Ikinalulugod kong makilala ka, binibini." Bati nito sa akin at halos matulos naman ako sa kinauupuan ko dahil sa lalim ng salita nito. Pakiramdam ko ay kausap ko si Jose Rizal. Ngunit kung tutuosin ay mas matanda pa ito kaysa kay Jose Rizal kaya dapat ay hindi na ako magulat pa.

Ngayon thesis muna at sana lahat makapasa, including me. Wala kaming teacher ng hapon kaya sa library kami tumambay ni Rowela. Habang may sinusulat ako sa notebook ko ay naramdaman ko na bumigat ang kanang balikat ko at ang saralin ay walang iba kundi ang Ryker Matt Sullivaño na ito.

"We're reviewing for the board exam. Come inside." Tumango ako at sinara na ang pinto ng aming library. I'm contemplating whether I should stay here or not. Dapat pala sumama na lang ako kila Macy kanina. Pero nandito na ako kaya...bahala na. Sinulyapan ko saglit si Rafael na nakatanaw din sa akin. His eyes traveled down to the notebook that I'm holding before he resumed what he's doing. Tinahak ko naman ang book racks dito sa aming library para maghanap ng libro ng Obligation and Contracts. At tama nga ako dahil meron.

"Ipinabibigay niya po itong envelope." Tumango ako at kinuha iyon. I was really curios kung anong laman noon kaya walang abog na binuksan koi yon. Ang nilalaman niyon ay mga folders na may lamang papers na nagsasaad na ako na ang nagmamay-ari ng halos 3.2 million pesos na halaga ng lupain niya sa Rizal. I was crying. He also left me his glass house – the place where he first claimed me as his, even his place in Greece – our haven for almost a week. Napaluha ako.

Actually, halos lahat ng ipinapampahay ko ay galing sa kanya. Nang matapos ako ay lumabas ako ng flat at sakto ring pabalik na siya. Mukhang naligo rin siya. Ang bango talaga kahit hindi pa man siya tuluyang nakakalapit sa'kin. "Tara na," yaya ko. Nagpatiuna na ako habang bitbit ang hindi naman kakapalan na libro. It's a copy of a tragic story of Romeo and Juliet written by William Shakespeare. Pinasadya ko talaga itong ipa-hardbound bago pa man ang kasal nina Kenya.

“Sa anong dahilan? “Baka hindi sila maniwala sa akin at patayin nalang nila ako dito. Ayokong mapagkamalang sisa.” “Sisa?” “1887 na-publish ang Noli Me Tangere ha.” Kumunot ang noo ko. “Hindi niyo pa nababasa?” “Anong klaseng libro ba ito? Mahigpit kasing pinagbabawal sa amin ang pagbabasa ng anumang libro na walang kinalaman sa Diyos.” Napatango-tango nalang ako. “Kailan tayo aalis?” pag-iiba ko dahil ayoko na mag-explain.

Nagkatinginan sila, pero agad ding iniiwas ng babae ang tingin, na parang wala lang. Lumapit si Yohan sa likod niya, tahimik na sumilip sa binabasa nito. Sa kanyang pagkabigla, ang binabasa ni Jasmine ay isang makapal at medyo nakakabagot na librong pinamagatang Kasaysayan ng Republika—isang lumang edisyong madalas itinatabi na lang sa bookshelf.

Lalo na ang mga magulang niyang hindi rin nakapag-aral, wala silang maipapayo. Si Joselito lang ang paulit-ulit na nagsasabi sa kanya na ginagawa niya iyon dahil gusto niya siya. Hanggang isang araw, sa isang bookstore, may nabasa siyang libro. Ang bida ay may halos kaparehong nangyari sa kanya. Doon niya lang nalaman na mali pala ang lahat, at dapat sana ay nag-report siya sa pulis.