Akin Ka Lang Oliver 소설 & 이야기

"Hi, Mr. Tan. Hinahanap mo ba ako?" Napatingin si Oliver sa kanya at bahagyang kumunot ang noo, umakto na parang hindi niya kilala kung sino ba ang babaeng kaharap niya. "Excuse me, nakaharang ka sa daan." Malamig na sabi ni Oliver.

Ayoko nang ganito! Sumulyap ako sa kanya at ganoon na lang ang gulat ko nang magtama ang mga mata namin kaya kaagad rin akong umiwas ng tingin na parang napapaso. Balak ba niyang manatili rito sa kusina at titigan ako na parang isa akong masamang tao! Ano bang trip niya? Gusto ba niyang humingi ako ng tawad kay Luna? No way! If he expects me to apologize to Luna, that's not going to happen. I don't care how mad I make him. He can't make me apologize for something I didn't do. I won't feel guilty. I refuse to be a pushover. Hindi ako plastic katulad ng Luna niya! “Olive.” Tawag pansin niya sa akin.

Lalo na nang mapatingin ako sa kasukalan at nakita ko na may babaeng tumatakbo Pakiramdam ko, biglang nanayo lahat ng balahibo ko sa aking katawan. HIndi ako naniniwala sa mga lamang lupa, multo at kung anu-ano pa pero nang makita ko ang mahabang buhok ng naturang babae na tumatakbo sa kasukalan, hindi ko mapigilan ang sundan ito. "SHIT, diwata ba iyun, Pare?" seryosong bigkas ni Oliver.

Totoo nga siguro ang madalas kong maririnig sa mga kapwa ko teacher. 'Sa kama, pwede kang makapunta ng langit' 😂😂.Pero hindi naman kama ang sa 'kin, kundi sahig! malamig na sahig. 😂😂 "ayan naa... malapit na 'ko.." mahinang sabi ni oliver. Mas lalong bumilis ang pagkadyot n'ya sa 'kin, at ilang saglit lang ay biglang nanigas ang mga binti n'ya.

"A-ANONG gingawa mo rito?" gulat na tanong niya nang bigla na lang pumasok si Oliver sa silid kung saan naka-admit ang kaniyang ina sa hospital. "I'm here to witness your downfall, Gianna." Kumurba pa ang ngiti sa labi nito. Wala na ba talagang puso si Oliver? Napakahayop nito para maging masaya sa pinagdadaanan nila.

Halata namang nananadya lang ito. Saka lang nakahinga nang maluwag si Oliver nang makaalis siya. “This is the hardest task I’ve ever encountered, sorry huntress…” bulong ni Oliver sabay iling.

komento ni Lara habang tinatagilid ang ulo. "Minamahal ko siya ng sobra, at handa akong magsugal ng pagmamahal sa kanya kahit magkalayo kami. Akala ko makakaya naming malampasan ang lahat ng pagsubok at hadlang basta't magkasama kami, pero mali ako..." dagdag ni Oliver na malungkot.

magiliw na wika ni Oliver. Si Oliver ang anak-anakan ni Ate at ng asawa niyang si Kuya Greg. Nang maibalita ko kay Ate at Mama ang tungkol sa offer ni Sir Ping, ang matandang lalaking nakilala ko sa ospital noon, ay natuwa sila at nadala ko na rin sila dito sa Paris.

Lumundag naman ang tawa ni Mario, "Hahaha! Naintindihan kita, Inday. Napaghinalaan mo nga akong patay na umahon sa hukay, worst is pinaghalaan mo pa akong impostor." Napahalakhak din si Miranda matapos kumain ng cake, "Hahaha! She must've been wary with people who used to be using her face, Oliver." Namilog naman ang mga mata ni Mia nang makarinig ng isang pamilyar at kakaibang pangalan. "Who is Oliver, Ma?" kahit na may hinala na siya at kasalukuyang nakatitig sa Tatang niya ay nagtanong pa rin siya.

"What the hell did you do? Bakit kailangan mong gawin yon kay Anya?" "Oliver.." saglit na nag pause ito sa pagsasalita at nag teary eyed. "Ginawa ko lang yon para sayo. Kinuha ka nya sa akin." "Natasha ilang beses ko bang dapat sabihin sayo, I don't like you! Tumigil kana, isa pa hindi mo ako pag-aari para sabihing kinuha nya ako sayo!" ********* Ngayon ang birthday party ni Natasha ito ang matagal ng hinihintay ni Oliver. Ito kasi ang araw kong saan makikita nya na ang uncle na si Owen.