Lights Off Novels & Stories

Narinig niya ang pag-alis ng chopper, hanggang sa unti-unting mawala sa pandinig niya ang tunog nito, ay hindi pa rin siya pinagbubuksan ng dalaga. Baka kaya ini-locked nito ang lahat ng pintuan at bintana ay dahil ayaw siya nitong papasukin at makasama? Mukhang dito pa yata siya sa labas matutulog. Mabuti na lang at maliwanag ang bilog na bilog na buwan, kaya iyon ang nagsisilbi niyang ilaw. Hindi rin niya magamit ang flash light ng cellphone dahil kaunti na lang ang karga nito.

Dahil sa emergency light sa corridor, may kaunting liwanag na sumisilip sa ilalim ng pinto, pero sa loob ng office, halos anino lang ang lahat. “Brownout,” mahinang sabi ni Zack. “Sir… paano po ’yung--” tinuro ni Sofia ang papers, kahit hindi na makita. Narinig niya ang pag-click ng phone. Biglang may ilaw, flashlight na tumama sa kisame, saka bumaba sa mesa. Si Zack. “Stay close,” sabi nito, low voice. “Madilim.” Napalunok si Sofia. Stay close?

I was checking timestamps when the lights flickered. “Storm again?” I muttered. Lucas frowned. “Or someone trying to cut the feed.” He moved closer to the control box; I followed instinctively. The small room felt even smaller. The hum of the servers drowned the rest of the world. “Here,” I said, handing him a flashlight. “You’ll need both hands.” Our shoulders brushed as he reached forward. For a moment, everything slowed—the hum, the lights, even my heartbeat. “Rhea,” he said quietly.

Nagpatugtog si Cael ng lo-fi music, habang kami naman ni Penumbra ay naglalagay ng mga LED lights sa paligid ng kisame. “I love this light,” sabi ni Amon habang pinapanood ang nag-iilaw na kulay purple at blue. “Kulang na lang, may bonfire sa gitna,” sabay tawa ni Penumbra. Napakaluka talaga. Tumigil ako sandali at tinignan ang buong paligid. Lahat kami ay pagod pero masaya naman. Ibinaba ko ang hawak kong string lights at naupo sa kama ko. “You know what?”

bulong nito sa tainga niya at mabilis na inangat pataas ang suot niyang manipis na nighties. "Baka magising si Venice," nag-aalangan niyang sabi. "Let's move to the sofa and turn off all the lights para hindi niya tayo makita agad sakali mang magising siya," wika ni Vaden. Agad nitong pinatay ang ilaw ng lampshade kaya mas dumilim lalo sa paligid nila. "Ahh!" hiyaw niya nang bigla na lang sumagad sa loob niya ang matigas at mahaba nitong pagkalalaki. Nakaramdam kasi siya ng kirot.

Nagtagpo ulit ang kilay ko nang mamataan ko ang pabago-bagong kulay sa dalawang estante niya rito. Mala-kristal ito at nakakabaliw sa mata ang bawat ilaw. At hindi ko ito gusto. "It's fucking annoying that light. Can we turn it off?" I said and stood up. "It's for the mosquito, Digs. Leave it on." He ordered, and I paused a little bit. I looked at him again. "I see. . . So, what's in St. Barbara again?"

Hindi naman nakakatakot kahit na mag-isa lang ako kasi marami naman ang ilaw sa paligid maging sa mismong pool. The light is not that bright. It's giving minimalist light na hindi masakit sa mata. Kita ko pa rin naman sila na masayang nagkukwentuhan. I took off my clothes leaving me with the swimsuit I had underneath. It's a black swimsuit that compliments my skin so well.

Aurora's Point of View Pinatay ni Sonya ang ilaw bago umalis. Nanatiling bukas ang dalawang lampshade sa sulok malapit kay Snow at lampshade sa sulok malapit kay Winter, iyon ang nagbibigay ng liwanag sa buong silid.

Tumango siya rito, "I will." Tumalikod si Rain para maglakad na palabas ng garden, she was in her seventh step when all of the lights suddenly shut off, darkness fell like a dark and huge curtain embracing the whole wide place. Bahayang umingay dahil sa sumulpot na ligalig sa mga naroon and she can't blame them, sa ganda at magagara nilang mga kasuotan hindi nakakapagtaka kung may isang milyon sila sa mga bag. Tsss!

Binuksan niya ang telebisyon. Pumili siya ng isang romantic movie. Ang cover nito ay mukhang light at sweet, bagaman hindi namalayan ni Lori na ito ay may adult rating. Bago magsimula, pinatay ni Weston ang mga ilaw, at tanging ang floor lamp na lang ang naiwang nakabukas. Ang mainit na dim light nito ay nagpalamlam sa kanilang mga anyo at lumikha ng isang intimate na atmosphere. Pakiramdam ni Lori ay lalo siyang naging maliit… mas ramdam niya ang lapit nila sa isa’t isa.