Lights Off Novels & Stories

Bakit wala itong reaksiyon kahit pa inutos niyang dapat na itong matulog. Hindi ito maganda. Unti-unting pinagpapawisan ang magaspang niyang kamay kahit bukas naman ang aircon. Hindi pa nakatulong ang epekto ng liwanag mula sa lampshade dahil mas lalo siyang nahuhumaling sa kislap ng mga mata ni Luna. Inaakit siyang mas lalo pang lumapit. Samantalang si Luna ay hindi na magawang gumalaw. Tuluyang nablangko ang isip nang unti-unting lumapit ang mukha ni Marcus.

Sinunod ko rin ang bra niya. “W-wala bang pumapasok dito?” aniya sa akin kapagkuwan. “Wala, labs.” “O-okay. P-pero ang ilaw,” aniya. “Wait.” Pinagpalit ko ang posisyon namin, siya naman itong pinaupo ko. Tumayo ako at pinatay ang ilaw. Maging ang blinds ay binaba ko rin. Madilim sa opisina ko, talagang gagamit ka ng ilaw kung gusto mong lumiwanag.

Patay ang ilaw at ang tanging liwanag lamang na nagbibigay ilaw ay ang lampshade sa gilid ng kama. Malamig ang simoy ng hangin na nagpapasayaw sa manipis na kurtina sa bintana. “Shit, make it faster!”

Ito na ang pinakamagandang regalo sa kaniyang kaarawan, ang tunay at busilak na pag-ibig ng lalaking mahal na rin niya, noon pa bago siya nawala. "Off the light." Nangunot ang noo ni Dark sa gustong mangyari ng dalaga. "Please?" pakiusap niya kay Dark. Bitbit pa rin na bumalik sa bandang pintuan si Dark at turn off ang ilaw. Off na rin pala ng dalaga ang lampshade kaya ang nagsisilbing liwanag na lang ay nagmumula sa nakasinding kandila.

Ako naman ay nagpatulo na muna ng tubig sa bath tub dahil gusto kong magbabad ngayon. Nang makalahati ang tubig, naghubad na ako ng damit at agad lumublob sa bath tub. Naglagay din ako ng milk bodywash sa tubig. Pinagdiskitahan ko din ang mga scented candles na nakapatong sa gilid. Sinindihan ko ang mga ito gamit ang lighter. Nahiga ako at pinikit ang mga mata. Sasabihin ko sana na magbababad muna ako ng thirty minutes, kaya mauna na siyang lumabas pero naramdaman ko ang pagsalo niya sa akin dito sa tub.

Singhal niya rito. “I’m sorry,” anitong parang biglang napahiya, “I forgot to turn off the lights,”sabay off sa mga ilaw ng kwarto niya, “Good night.” Sabi pa nito saka narinig niyang isinara na nito ang pinto ng kwarto niya. Napakurap-kurap siya. Ramdam na ramdam niya ang tension sa pagitan nilang dalawa.

Isang madilim na silid. Maririnig ay ang tunog ng umiikot na malaking exhausted fan ng kisame. Ang tanging tanglaw ay ang liwanag na nagmumula sa dim light bulb na nasa apat na sulok ng silid. Nasa sulok ang isang maliit na lamesang kinapapatungan ng ilang bote ng beer at pulutan. Tahimik na nakamasid sa screen ng telebisyon na naka-mute ang bulto ng lalakeng matangkad at may matipunong pangangatawan.

"Hoy! May tao pa rito! Buksan niyo 'to!" Walang nangyari. Naka-lockdown ang buong lugar. Biglang namatay ang lahat ng ilaw, at ang tanging natirang liwanag ay ang pulang ilaw mula sa security panel sa pader na kumukurap-kurap. "Sino ka?"

Napapikit ako at napahawak sa dibdib ko. "Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang sil

Ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang malamlam na kahel na ilaw mula sa dalawang floor lamps at ang mahinang nagliliyab na hiyas ng scented candles sa ibabaw ng low glass table. Sa gitna ng plush carpet sa harap ng malaking sofa, nakaupo si Lia habang nakabalot ang kanyang mga binti sa isang makapal na sweater blanket. Nakasuot siya ng oversized pink knit top at comfortable pajama pants, her hair tied in a loose, soft bun.