Promise To A Stardust By Heartlessnostalgia Novels & Stories

Masyadong itong tipid magsalita. Pagkasara ng pinto, doon ko inilabas ang kanina ko pa pinipigilang kilig. Damn! He's really handsome! Parang siyang isang male lead sa mga drama. Never thought to see someone like him in person. Hay! We met twice already but I haven't knew his name. Meeting him again today makes me feel like destiny is pairing us up. O baka masyado lang akong illusyunada? Hay naku Gwen, huwag kang delulu!

Tumango naman ako at agad niyang inakay paakyat ngunit habang papalayo kami ay hindi ko maiwasang hindi mapalingon sa bintana. Pagkapanik ay agad na binuksan ni ate ang ilaw sa kulay pink kong kwarto. Nang maliwanagan ang paligid ay agad akong ipinasok ni ate saka iniupo sa kama kong nakukulayan din ng pink. Hindi kalakihan ang kwarto ko pero punong-puno iyon ng mga dekorasyon ng mga paborito kong anime figurines at iba't ibang mga fiction books. Sinadya ko talaga iyon para sana pampaalis ng stress at bad vibes sa mga nararanasan ko sa araw-araw pero mukha yatang hindi iyon eepekto sa pagkakataong ito. Laking luwag ng loob ko nang manatili si ate Erza sa tabi ko nang makatapos akong makabihi

And he saw a lie. Nang makita ko ang promise ring sa lamesa, parang sinaksak ang puso ko ng paulit-ulit. My head was spinning. Hindi ko maalala ang nangyari kagabi, pero ang note ni Hailey ay sapat na para gumuho ang mundo ko. He saw you, Grace. It’s over.

"You promised me we'd start over. You promised me we'd live peacefully, away from all this chaos. Ito na yun, Dark. You promised me, and now I'm holding onto that promise. Ang dami mo pang sasabihin sa akin, ang dami mo pang ipapaliwanag. Please, open your eyes. Let me look into your beautiful blue eyes one more time." Napahigpit ang hawak ko sa kamay niya, hoping that somehow, he could feel me—hoping that he could hear the desperation in my voice. Hindi ko matanggap na ganito lang ang magiging katapusan ng lahat. Hindi ko kayang mawala siya.

“Kalimutan mo na siya, Gail. Tama si Nerissa, kailangan mong matauhan!" Umiiyak na umiling siya. "P-Pero hindi ko kaya, Sandy. M-mahal na mahal ko siya… h-hindi gano’n kadaling bumitaw at kalimutan siya.” mahina niyang hinampas ang dibdib. "S-Sa tingin niyo masasaktan ako ng ganito kung gano’n lang kadali ang lahat? G-Ginulo niya ang buhay ko, eh.” Pinakita niya ang daliri kung nasaan ang singsing na binigay nito sa kanya. "He promised me that he will marry me as soon as I say yes! Ang sabi niya susuportahan niya ako sa mga pangarap ko at hihintayin niya ako kung kailan ako magiging handa-”

tumingin siya saakin. "I do not want that thing to happen, so I won't sleep" mapait na ngumiti ako "Hendrix..I won't disappear.i already promise you that,right?" Dahan-dahan niya akong kinabig at mas niyakap "I didn't came here and leave..Sinabi ko na diba? Hinding-hindi na ako aalis" bahagya akong bumangon para umunan sa dibdib niya..I want to hear his heartbeat while confessing

"Promise, Krystal. Hinding-hindi kita bibitawan." Magkasama naming ginawa ang aming tradisyunal na pinky promise sa ilalim ng hapon, at sa mga sandaling iyon ng aming kabataan... buong akala naming dalawa... ay sapat na ang aming pagmamahalan at pangako upang labanan at gapiin ang kahit anong tindi ng distansya at oras. Hindi namin alam... hindi namin alam na may mas mabigat, mas matindi, at mas madilim palang kapalaran at kasinungalingan ang naghihintay sa aming dalawa sa dulo ng kalsada. END OF FLASHBACK…

Habang ako rito sa gilid, nakatayo sa may sulok, parang tangang unti-unting pinapatay ng sarili kong mga iniisip. Bumaba ang tingin ko sa maliit na pulang kahon na kanina ko pa pinipiga sa loob ng bulsa ko. It was a customized promise ring. Ito sana ang ipangreregalo ko sa kaniya kasi nabasa ko sa internet na, ang promise ring ay simbolo daw ng isang pangako na kahit hindi pa kayo pwede ngayon dahil sa mga harang, siya at siya pa rin ang pipiliin mo balang araw. Natawa na lang ako nang mapait sa sarili ko habang hinahaplos ang gilid ng kahon. Anong silbi ng lēcheng singsing na 'to ngayon kung ang mismong relasyon namin ay tinapos na niya.

Pagkasabi niya ay kaagad siyang lumapit sa binata at binitbit ang malaking lata. "Ganito no? hawakan mo muna 'to," sabay inabot sa kamay niya ang pambukas ng lata. Habang tinuturuan niya ang dalaga ay nagkataon namang pumasok sa istasyon nila ang isa mga bateran nilang back up boys na si Aziz, na may pag-guhit ng ngiti sa gilid ng kaniyang labi nang makita niya ang dalawa.

Pinunasan ko ang mga luha ko bago malawak at matamis siyang nginitian, "Promise!" And I'm breaking it. I'm sorry, Helios. I can't fulfill it. I will...never...