Lights Out Movie Novels & Stories

he asked, and I rolled my eyes, shaking my head. Pagkatapos naming kumain ay sakto dumating ang nurse para sa gamot niya. At nang sabi niya manonood kami ng movie, he eventually fell asleep as we search for a movie still. Hinayaan ko na lang siya at lumabas sandali para kunin 'yong naiwan kong gamit sa sasakyan. Pagbalik ko, nakalimutan kong ipatay ang ilaw kaya ginawa ko na. The surroundings immediately fell into pitch black, with a dim light shining through the window from the city outside.

Itinaas ni Cassy ang kaniyang espada bago ito naglabas ng pagkatingkad-tingkad na ginintuang liwanag. Colossus let out a terrifying scream as the blinding light scattered all throughout Daemion. And as the light vanishes, so as Colossus' voice. ###

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.

Iniba ko na ang usapan, enough of Lillian dahil sumasama lang ang pakiramadam ko tuwing naaalala ako ang mga kwinento sa akin ni Richard na mga ginawa ni Lillian sa kanya para lang makuha ang atensyon niya. “Sir Sam, anong oras ba magro-roll ang camera? Naghihintay kayo ng night effect?” Curious kong tanong. Para naman kasing walang movement eh. After na makapag set-up ang art department ay parang naging chill na ang atmosphere. “Sunset, iyon ang hinihintay.”

This one's one of my favorite subject kaya di ako na bored. Seconds turns to minutes and minutes turns to hours and it's finally lunch break. "Okay, goodbye students." Our last subject teacher for the morning, said. "Goodbye, Miss Lucero." We shouted back. "Have a good lunch!" And miss Lucero exits the room. "Finally!" I heard Larriel exclaimed at pasalampak na umupo sa kanyang upuan para mag-ligpit ng gamit. "I'm already hungry."

The storm that had ravaged the city all night finally subsided into a bleak, gray dawn. Faint, cold morning light filtered through the sheer curtains of the bedroom, cutting through the shadows and exposing the aftermath of their frantic, desperate night. Mich stirred, a dull ache throbbing in her temples from the alcohol, but the heaviness in her chest had nothing to do with a hangover.

Napagkasunduan nilang mag movie marathon ngayong gabi. Hinubad n'ya ang lahat ng saplot at pumasok sa banyo para maligo. Naiwan naman sa kama ang dalaga at namili ng movie na panunuorin nila. Paglabas n'ya ay naka set up na ang lahat. Nagsuot lang s'ya ng boxer at tumabi rito. "Let's start Lav." "Sure," sagot naman nito at sinimulan na ang movie. Isinandig n'ya ang likod sa headboard ng kama at kinabig ang dalaga para humilig sa kan'yang dibdib.

Now that Russo is dead, magagawa n'ya na ito at maibibigay n'ya na sa pamilya ang ganitong klase ng buhay. Masaya nilang pinagsaluhan ang pagkain na niluto ng asawa. Magkatulong din silang nagligpit at naghuhas ng mga plato. Pagkatapos napagkasundoan nilang mag movie marathon kung kaya inihanda na ni Paulyn ang kanilang mga snacks at inumin na dadalhin sa theater room ng kan'yang condo. Buong araw lang silang nanuod ng movie habang magkayakap.

Sa bandang likuran ng monitors ay ang malaking glass screen, sa magkabilang gilid nito ay may dalawang maliliit na screens na nakapwesto. Sa ilalim ng mesa ay may blue lights na umiilaw, pati ang kisame ay may cove lights. Ang ilaw ng secret room ay may tatlong klase, yung puti lahat, blue na cove lights , at warm white na cove light. "Parehas lang pala 'don sa site, mas maliit lang ang space dito," komento niya. Tumango naman silang Vera bilang sang-ayon.

bulong ko, at ibinalik na lamang ang tingin ko sa tanawin. Gabi na, pero heto ako, umiinom pa rin ng kape. Damn! Mas lalo lang akong hindi makatutulog, eh. Habang nakatingin lang ako sa mga city lights, bigla akong natigilan nang may laser na lumitaw. Nagtaka pa nga ako, kung saan ‘yon nanggagaling, eh, dahil sobrang layo rin no’n. Paglipas nang ilang segundo, unti-unting gumalaw ‘yon mula sa aking paa, paangat sa aking tiyan hanggang sa makarating sa aking dibdib, kung nasaan ang aking puso.