Liham Para Sa Kaibigan の小説・ストーリー

He's just blind in the name of love. "Aira" "We can be friends Augustus. Alam kong masakit yung mga sinasabi ko sayo pero ayokong magpaasa ng isang mabuting tao! " "It's fine... Magiging friends naman kita kahit papaano. And I'm pretty sure, makakaget over din ako sayo! " Tumawa ito ng pagak. How strong he is. ********* "Nasaan na si Aira, everyone?"

tawa ko, pero para na akong maiiyak na maiihi. Habang busy kamisa isa’t isa, tila nakalimot na kami sa mundo. Totoo nga bulag ka pag dating sa pag ibig, pero bingi rin, dahil di man lang napansin at di man lang namin narinig na may nakapasok na pala. “Parsha?!” halos sabay naming sabi ni Liam. Si Parsha, nakatayo lang, hawak ang bag niya, kasama si Tristan na mukhang hindi alam kung saan titingin.

Kabanata 6 Lumapag[as lang si Liam at ang mga kaibigan niya sa kinauupuan ko at halos matawa ako sa sarili ko dahil ano bang karapatan kong batiin siya pagkatapos ko silang iwan nang walang paalam? Pagkatapos ng lahat ng pagtatago at hindi pagpapaalam sa kanila, sigurado akong marami silang hinanakit at sama ng loob sa akin. Hindi ko rin masisisi ang sarili ko, dahil kapatid sila ng asawa ko at natakot ako na baka kung ipaalam ko sa kanila kung nasaan ako ay baka mahanap ako ng asawa ko.

Icha-chat ko ang iba nating kaibigan kaya siguradong mabubuo natin ang 1 milyong! Napaluha siya sa mensahe ng kaibigan. Ramdam niya ang suporta at pagmamahal nito sa kanya. 'Huwag kang gumawa ng kahit anong kamalian. Sabihin mo lang saakin ang kailangan mo. Huwag mo akong pinag-aalala!'

“Siyempre, iyon ang tungkulin ng kaibigan, hindi ba? Masaya akong nakatutulong ako sa iyo at sa iyong pamilya.” Tumango si Liam, ngunit may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha. “Alam ko, at labis akong nagpapasalamat doon. Ngunit sa paglipas ng panahon, napagtanto ko na ang nararamdaman ko para sa iyo ay hindi na lamang simpleng pagkakaibigan. Mayroon itong lalim na hindi ko maipaliwanag sa mga salita.”

Jaria Santillan POV Sabi nila, ang tunay na kaibigan, nandito sila para damayan ka. Nandito sila para kumustahin ka at iparamdam sayo na laging nandiyan lang sila kapag kailangan mo sila. Nasaan na kaya ang tinuring kong mga kaibigan? Or may kaibigan ba talaga akong tunay? Baka nag-assume lang ako na kaibigan ko sila pero hindi pala?

Hindi ko na alam kung ano ba ang dapat kong gawin para maging malawak ang kaisipan niya sa mga bagay. "Ako na nga lamang ang nag-iintindi sa iyo. Ako na nga lamang ang nag-aalala sa iyo, ganyan ka pa kung mantrato. Ikaw pa rin ba iyan Laishia? Ikaw pa rin ba ang bestfriend ko na hindi kayang magsalita ng ganyan kaharsh sa iba? Napapagod na ako sa kakaintindi sa iyo at may times na gusto ko nang sumuko, pero hindi ko magawa dahil kaibigan kita. At ang kaibigan hindi nang-iiwan kapag pagod na"

silently crying inside his car and i must admit ramdam ko ang hirap na pinagdadaanan niya ngayon. Okey Shanaia you need to help him besides freinds naman na kayo hindi ba? kaya sige na tulongan mo malay mo ito ang magiging daan upang mawala narin ang atraksyong nararamdaman mo sa matalik mong kaibigan hindi ba?? go go Sha..

“At kahit anong mangyari, hindi ko siya pababayaan.” Sa kabila ng bigat ng araw na iyon, masaya pa rin si Liam. Alam niyang kahit papaano, may nagawa siyang mabuti para sa kaibigan. At sa murang edad niya, napagtanto niyang hindi kailangang maging matanda upang tumulong sa iba.

Bagay na ipinagpapasalamat niya sa kaibigan. Umupo si Lyca sa likod niya at niyakap siya ng kaibigan. "Ano ka ba naman Abi, pwede bang pabayaan ko kayo? Syempre, hindi, kapatid na ang turing ko sayo noon pa man" ani Lyca. Kahit papaano gumaan ang pakiramdam niya sa narinig mula sa kaibigan.