Liham Para Sa Kaibigan นิยาย & เรื่องราว

nakatirik ang mga matang sagot naman ng kaibigan. "halika na nga!" sabi nito at hinila siya sa kama. Tulad ng dati, siguradong walang patid na kuwentuhan na naman ito. Ito lamang ang kaibigan niyang nakaka tiyaga sa pa-iba ibang ugali niya. At tulad ni Jam, para ring baliw minsan kaya bagay talaga silang maging best friend.

and you are there in canada I never dream to have a man like you in my life I was shocked that there's a guy who are willingly to give his love to me unconditionally.I thought,I cannot find a man like you but I was wrong then you came in my life you give me a reason to live again,your love will light up my world thank you for loving me I promise to love you until my last breath.I may not be your perfect wife but I will make you happy and contented.Sagot ko sa message ni Liam gusto kung malaman niya na hindi ako nagsisi na minahal ko siya nagtiwala ako sa kanya kahit nasa ldr relationship kami na parehas bagohan sa ganitong sitwasyon na kahit gaano kahirap dahil malayo sa isa't isa lalaban k

"I still love latino, 'cause they're hot and romantic!" Humalakhak ako. Mabuti naman na nakabalik na siya ngayon. Dahil namiss ko rin ang kaibigan ko na 'to. Kahit puro lalaki ang lumalabas sa mga bibig niya, kapag oras na kailangan mo ng kaibigan, nandiyan siya para damayan ka. Kahit nasa malayo ka man ay pupuntahan ka pa rin niya.

Umupo ako sa kama at mabilis na tinapik-tapik ang dibdib ko na hanggang ngayon ay mabilis pa rin ang tibok. Leah, wala lang ‘yon, okay? Ano ka ba? Liam is a friend. Friends nga kayo since diaper days, ‘di ba? Iyang nararamdamam mo, wala lang iyan. Kinabahan ka lang. At yung na-realize mo kanina, itigil mo iyan! Wala lang din iyon. Tinampal-tampal ko ang aking magkabilang pisngi at ilang beses na pinagalitan ang sarili ko.

Ipinahinga niya muna ang pagal niyang katawan. Naunang nagising si Irish. Bumangon siya. Dumapa at pinagmasdan ang maamong mukha ng kaibigan. Napakabait at napakabuti ng puso ni Christian. Alam niyang pagbalik niya sa Malakanyang, may lagi siyang ipagpapasalamat. Iyon ay ang nakatagpo siya ng isang mabuti at totoong kaibigan. Gustung-gusto niyang sabihin kay Christian ang lahat ng laman ng kanyang puso, nais sana niyang maglabas ng sakit ng loob, iiyak sa isang kaibigan ang lahat ng nararamdaman niyang paghihirap ngunit paano maiintindihan ng isang promdi at wala pang karanasang nagmahal at nasaktan ang kaniyang nararamdaman? Kaya minabuti niyang ilihim na rin sa kaibigan ang lahat. Ang impo

KO Ang akin ulo para mawala ang alala nang nakaraan pilit KO kinakalimutan? "At Ang kaibigan na masasabi mo Yun handa makinig at samahan Ka SA lungkot at saya,. Hindi Ka iiwan kahit ano mangyari! Hindi Ka hihilahin pababa at sabay kayo aangat kahit mapag iwanan Ka handa Kang hintayin Kung sakali malayo na sila. Babalik parin sila upang hilahin Ka pataas, namiss ko na mga friend ko bukod Kay Belyn, at Rina Meron pa ako MGA friends marami sila pero Hindi KO na ISA isahin, alam na nila Kung sino sila Kaya Mahal KO Ang MGA Yun!"

Umubo-ubo ako dahil sa muntik na akong mawalan ng hangin, at tumitig sa kaniyang mga mata. “Sa tingen mo ba magagawa ko yon sa kaibigan ko?nawalan ka lang ng minamahal naging bobo ka na. Look kung pinatay ko ang kaibigan ko natural kayang-kaya kitang patayen ngayon, kayang kaya Adam" sagot ko at lumapit ako sakaniya.Tumitig siya sakin ng punong-puno ng galit at muling nagsalita, kahit malapit na ako sakaniya.

pagkabanggit ni Kath sa pangalan ng binata ay bigla naman natigilan sa pagsubo ang dalaga at salit-salitang nilingon ang dalawa niyang kaibigan na katabi niya ngayon. "Puwede ba, huwag niyo mabanggit-banggit sa akin ang pangalan niya dahil parang nawawalan ako ng gana sa mga kinakain ko." Ani ni Sasha na may guhit ng kunot sa kaniyang noo at magkasalubong ang dalawa niyang kilay. Pagkatapos non ay muli niyang tinuonan ng atensyon ang kinakain niya. Nagpalitan naman ng tingin yung dalawa at kahit hindi nila bigkasin ang mga salitang nais nilang sabihin sa isa't-isa ay parang nagkakaunawaan naman sila sa pamamagitan ng pagtitig sa kanilang mga mata.

At bakit naman kami biglang titigil sa pagiging magkaibigan? “Woah Paige, dahan-dahan lang! Simpleng hi lang iyon at bakit naman ako titigil sa pakikipagkaibigan sa iyo?” Sabi ko sa isang hininga. “Papalapit siya sa atin! Tiyak na hindi lang iyon basta hi...” Huminto siya ng ilang segundo. “Alam mo na, madalas na iniwan ng mga tao ang mga lame nilang kaibigan kapag sumikat na...” Bulong niya.

Ang makita na masaya sila lalo na si Luigi habang karga si Julius ay isa ng karangalan upang masabi na hindi naman siguro lolokohin ni Luigi ang aking kapatid. Ang mga kaibigan ni Judd na ngayon ay babalik na sa kani-kanilang buhay. Salamat rin sa kanila dahil sa pagliligtas sa aking asawa at kapatid, they always here when we needed at masasabi ko na sila talaga ang tunay na kaibigan.