Romans & histoires Liham Para Sa Kaibigan

“Liam, I’m just starting to find myself. Ayaw ko munang pumasok sa kahit anong... komplikadong sitwasyon.” Ngumiti si Liam, isang malungkot pero naiintindihan na ngiti. “I know. At hindi kita minamadali. I’m just saying, the door is open. As a partner, as a friend, or whatever you want it to be. I’m just glad you’re here.” “Salamat, Liam. Malaking bagay sa akin ‘yan.”

may pag amba pa nga, galit na po siya "Mom' ang cute cute mo talaga kapag ganyan na reaksyon mo" "Wag mong ibahin ang usapan Leo!" naku seryoso na nga "Kaibigan ko pa lang po iyon pero- "Nililigawan mo na ba? aba' bisita mo naman na dito para makilala namin kahit KAIBIGAN pa lang kayo!!" may pag diin pa nga sa word na kaibigan. "Soon mommy... soon!!" "Soon ka nang soon diyan ehh!! "HAHAH oo nga po"

“Pero may gusto akong subukan. Para sa atin.” Sa isang pagkakataon ng katahimikan, si Liam ay lumapit kay Kairah, tinapik ang kanyang kamay. “Kairah, kung magtutulungan tayo, walang hindi natin kayang malampasan. Hindi ko kayang mawala ka, at hindi ko kayang itapon ang lahat ng pinaghirapan natin.” ---

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."

Natutuwa nga siya sa naririnig niya na sinasabi sa kanya ng kapatid niya na si Divine. "I'm so happy to know that, Divine. Hindi ka naman talaga pababayaan ng best friend ko. Never akong nagkamali na nilapitan para humingi ng tulong para lang may makasama ka d'yan sa bahay natin habang wala ako. My best friend is so kind and loyal to me. Tunay na best friend ko talaga siya. May regalo ako sa 'yo pag-uwi ko d'yan sa susunod na araw, bunso," sabi ni Ivan sa kapatid niya na si Divine.

I don't see them in your house? Nabaling ang tingin ko sa nagsalita at nakita ko ang kaibigan niya nakabihis mukhang aalis ito ngayon. "Geuui bumonim gwa dongsaeng-eun yeogi eopseul geoya, Keith KJ wa naneun geu halabeoji halmeonit jip-eseo dul-i jigeum salgo isseo— geudeureun Pilipin-e isseo—" putol ni Kim nang sawayin siya ng kaibigan niya.

“I forgive the pain from our past because I know now that what we have is stronger than the mistakes we made.” May luhang dumaloy sa pisngi niya. “I promise to stand beside you, support you, and love you through everything.” Ngumiti siya sa gitna ng luha. “I love you more than I know how to explain.” Huminga siya nang malalim. “And I’ll stay beside you until death do us part.” Tahimik ang buong chapel. Pero hindi pa tapos si Harlyz. “Raven…”

Napansin naman ni Kant ang pagiging tahimik ng kaibigan at malalim nitong pag-iisip. “Don’t worry. I'm always there for you... Tutulongan kitang alagaan sila.” Lumapit ito sa kaniya at inakbayan siya. “Kapag hindi ako nakaligtas sa pangganganak, ikaw ng bahala sa kanila, ah? Alagaan mo —” “Ano ka ba! Wag kang mag-isip ng ganiyan. You can survive and you can delivered them safely... Just pray, you can do it. Nasa tabi mo lang ako sa araw na ‘yon...”

halos sabay na namang wika ng mga kaibigan niya. "Oum," muli niyang sagot. "Taray! Gusto ka rin siguro ni Dzadeh Brael!" anas ni Hanare. "Loh! Bawal pa rin umasa ha!" anang Hakura. "Panira ka! Hayaan mo na kasi ang kaibigan natin!" sabi naman ni Hanare. "Batukan kaya kita!? Love your neighbor sabi sa kasulatan ng Diyos!" dagdag pa ni Hanare. "At fuck your neighbor sabi ng utak ko!"

Napapailing na tiningnan niya ito, “You are so selfish. Sinayang moa ng pagkakaibigan natin.” “Kaibigan? Shit, hindi friendship ang gusto ko saiyo!” Parang nababaliw nang sigaw nito sa kanya, “Alam mo bang sa tuwing nakikita kong masaya ka sa piling ng babaeng iyon, inis na inis ako. Munikan na sanang maging tayo kung hindi sya bumalik eh.”