Romans & histoires Limang Wastong Pagtitipid Ng Pera

Bumuntong hininga na lang ako. Kung alam niyo lang Nay, kung paanong sinasadyang guluhin ng mag kapatid ang gamit nila para ipa ayos sa'kin at ng magkaroon sila ng rason para bigyan ako ng pera dahil alam nilang hindi ko naman tatangapin kapag walang kapalit na serbisyo. Minsan nga nagugulat na lang ako na may laman ng pera ang bulsa ng pantalon ko.

“P-Pero Tita, a-ayoko na hong ituloy pa ang panloloko natin sa kaniya.” “Look, sa tingin mo matatanggap niya ang ginawa natin laban sa kaniya? Sa tingin mo titingin pa siya sa ’yo lalo na sa mga mata mo nang dahil sa panloloko at panlilinlang mo sa kaniya? And how about the money that we spent para lang matubos mo ang bahay at lupa ng pamilya mo?”

Pina-renovate kasi nila ito at hindi pa rin tapos. "Sama ako!" Masaya niyang sabi. Minsan lang kasi sila makabisita roon. Pero nang maging busy ngayon, hindi na nila halos iyon nagagawa. Gusto niyang makita kung gaano na ba kalaki ang pinagbago. Proud siya dahil wala siya ni pisong ginamit mula sa pera ni Shawn. Ito ang nagpapasahod sa kaniya bilang personal assistant, malaki rin naman ang kaniyang kinikita sa shop ni Niks. Kaya nga hindi siya nahihirapang mag-ipon. Noon ang nasa kaniyang isipan palagi ay ang pera, paghahanap ng mayaman at mabili ang lahat ng kaniyang gusto. Pero ngayon, nakikita na niya ang lahat kung gaano kahirap. Natututo na rin siyang magtipid, natuto na rin siyang hara

Lumapit siya ng lumapit hanggat madikit niya ang dibdib niya sa 'kin. ""Wala akong interes, layuan mo 'ko."" Tinignan ko siya ng masama. ""Umalis ka dito, ayokong mag patira ng pulubi sa- ""Ito!"" Bago ko pa sabihin ay sasabihin ko ay sinampal niya sakin ang pera. ""Limang daang libo para sa pag papatira mo sa 'kin."" ""Okay."" ""Hindi ka manlang mag papasalamat?!""