Linta Sa Bahay Novels & Stories

"Sige, iha. Pumasok ka na. Siguradong naghihintay na sa'yo doon sa loob si madam. Good luck, Lira. Kayang-kaya mo 'yan." "Salamat po, Tita. Ingat po kayo diyan," paalam niya bago pinatay ang tawag. Pinagpag niya nang kaunti ang kanyang damit, humugot ng malalim na hininga, at muling tiningnan ang napakaganda at marangyang bahay sa harap niya. This is it, sabi niya sa sarili. Dito na magsisimula ang lahat.

Pagkalagay pa lang ng isang upuang natutupi sa sala, halos wala nang maupuan ang iba. Luma na ang mga bintana, halos wala nang kulay ang kurtina—maputlang summer shade na lang ang natira. Simple lang ang mga gamit, walang TV o refrigerator, kasi sobrang liit ng bahay para pagkasiyahin ang mga 'yon. Wala na rin siyang TV kasi may laptop naman siya.

sagot ko "Tsk, mas maigi na sa isang bahay ka mag stay compare sa hotel. Don't worry, harmless ako. Tsaka, mamaya, ihahatid lang naman kita sa bahay na iyon. Aalis din ako kaagad gahil may out of town ako bukas ng umaga." sagot niya sa akin "Huhh? Inaalok mo ang bahay mo na wala ka naman doon?" gulat kong tanong

—----------------- Sa punto d’ bista ni Liah. —-------------------------- Right now, we’re looking for potential home, balak sana namin ay iyong malapit lang kila Lore. Unfortunately ay wala nang available na bahay o kahit lote man lang sana. Hindi gusto ni Max anh naunang dalawa na tiningnan namin; one has had a bad view, the other one has small yard and the other one is not in good location. Ito kami ngayon papunta sa huling bahay na titingnan namin, at sana last na dahil pagod na ako, to be honest.

Diretsong pahayag sa kanya ni Lyza bago binaba ng cellphone. Hindi itinuloy ni Haya ang pagbubukas ng ilaw sa loob ng kanyang bahay nang mapansin niya ang kulay itim na SUV na nakahinto sa tapat ng kanyang bahay. Tanging ang ilaw sa labas na solar sa tapat ng kanyang bintana ang nagsisilbing liwanag sa loob ng kanyang bahay.

sabi pa nya "Ehh ! Gusto ko may kasama ka baket naman kase si France. Wala pa Para May kasama ka sa bahay " sagot niya "OH dinamay mopa yun kita mong nag tratrabaho yaan naten siya no may sariling buhay yun na dapat unahin " sabi nya rito "Sabagay okay basta Mag ingat ka sa Bahay pag uwe mo ilock mo ang pinto at bintana ah" bilin neto sa kanya

"Pupunta tayo sa naging bahay niyo noon. Hindi rin naman 'yon kalayuan dito." Pagdating namin ay may nakita kaming bahay na luma at may nakalagay na signage "No Tresspassing". Bumaba kaming tatlo para tignan ng maigi ang bahay. "So this is what our house looks like." Iyon lang ang tanging nasabi ko. "Cool, kahit na luma na 'yong bahay ay matibay pa rin." Sabi ni Ade na nakatingin rin sa bahay.

Paliwanag ni Noli na tinanguan ko lang saka ito bumaba ng sasakyan. Nakamasid lang ako sa may bintana, ang mga mata'y nakatutok sa malaking bahay na kahit simple ay maganda at moderno ang disenyo. Siguro ay may sentimental value ang bahay na ito kina lola dahil sa natatandaan kong naikwento niya ay dito sila sa US tumira ng matagal. Hindi ko nga lang naitanong kung nangupahan lang ba sila o may sariling bahay at hindi niya rin kasi naikwento. At nasagot na nga iyon dahil heto at nandito na ako. Sabagay, sa yaman ba naman ng pamilya Santiago ay bakit hindi ko naisip na malamang ay may properties sila rito! Mga naglalakihang negosyo nga meron, bahay pa kaya?

nakangiting tanong nito. Imbes na sumagot agad, mabilis niyang ipinagala ang tingin sa kabuuhan ng bahay. Wala ni anino ng suplado. Pero naroon pa naman sa tapat ng bahay ang kotse. Ibig sabihin hindi ito umalis. “M-maayos n-naman po, Lila,” alanganin niyang sagot bago tuluyang humakbang palabas ng silid.

Khaliyah POV Kinabukasan pagkagising ko, dire-diretso na agad ako sa lumang bahay namin. Hindi ko na inintay pang sumikat ang mainit na raw, gusto ko kasi, bago pa man dumating ang tanghali, ay maumpisahan ko na ang pagpapaayos ng bahay ni Mama. Sa totoo lang, masakit sa puso makita itong napabayaan. Kaya kailangan ko talagang ayusin. Ayoko namang masilip ito ng media. Baka sabihin ng mga tao, kay ganda-ganda ng bahay naming ni Larkin, pero pagdating sa bahay ng mama ko, tila bahay na ng multo.