Pulang Bahay Novels & Stories

Pagdating ko sa bahay ay malinis ito dahil alam kong pinalinisan ito ni mommy dahil alam niyang uuwi na ako. "Its been a while, I'm finally home again." sabi ko at tumingin tingin sa paligid . Nagluto na ako ng pang dinner dahil anong oras na din at kaylangan ko pang mag pahinga. Napangiti ako dahil punong puno ang ref at ang mga cabinet ng mga foods dito, alam na alam tlaga ni mommy pano ako pasayahin. Pagkatapos kong kumain ay umakyat na ako sa kwarto ko para maka ligo na ng bigla nalang tumawag si kuya

Matagal itong nanahimik. Pagkatapos ay saka lamang nagsalita. Ito ang matagal na niyang gustong sabihin. "Jam… pwede ba kayong umuwi? Come back home... with Bailey.”

Ashton (Ok, better para di ka ma bore but uuwi ka mamaya before I got home ok? Message nito but she just ignored him at hindi siya nag reply dito hanggang hapon. Ashton (Iyah, ipapasundo na kita sa driver it's already 5) Napa ismid siya and reply. Iyah (No I don't want to go home, we're busy here pasukan so maraming students, ) Ashton (What? No way go home, ipapasundo kita) Iyah (Anong oras kaba uuwi?)

Hindi muna ako pumasok ng bahay hinintay ko munang makaalis ng tuluyan si Carl bago ako pumasok ng bahay. Nang makaalis ay pumasok agad ako ng bahay, pagpasok ko ng bahay ay agad akong b****o kila Ate pagtapos kong gawin yun ay dumaretso ako sa kwarto ko para magbihis ng pambahay ng matapos kong magbihis ay nakaramdam ako bigla ng gutom.

Payak ang disenyo ng bahay at napakalawak ng hardin kaya paglabas niya sa kotse ay damang-dama n’ya ang probinsya kahit pa nasa siyudad sila. “Welcome to my home. Dito kami naninirahan ni mommy noon. Dito pa din ako umuuwi hanggang ngayon.” saad nito habang siya ay abala sa pagtingin sa paligid. Ganitong klaseng bahay ang pinapangarap n’ya noon. “Bakit mo ako dinala dito?” tanong niya pagkaraan ng ilang segundo. “I don’t want to go home alone anymore, kaya pwede ba’ng dito na kayo tumira?”

dagdag pa nya "yaan muna kaysa naman mag mukmok yun dito sa bahay simula nang ikaw na ang manage ng kompanya nyo palagi nalang syang andito. Kaya siguro nung bumalik ang kaybigan nya panay na labas . Paliwanag pa neto Nay Kilala mo ba ang kaybigan nya ? Tanung nya rito "Hindi eh" sagot neto sa kanya

Ang mga gamit sa banyo at damit ay inilagay sa loob nang maayos. "Ang sarap umuwi." "Ito pa rin ang ospital. Kung talagang nasa bahay ka, mas mabuti ang pakiramdam mo." "Hmm, mas kumportable sa bahay. Kapag na- discharge ka na, ililipat namin ang shares mo pabalik. Kapag tapos na ang lahat, makakapagpahinga ka muna saglit sa bahay. Bakit hindi ka na lang bumalik sa trabaho sa susunod na taon!"

"Mas gusto ko na lang po na dito na muna manatili sa bahay." "Iyon naman pala, eh. Kung ayaw mo na bumalik muna sa bahay ay dito na muna tayo sa bahay n'yo. Iyon ang sinasabi ko sa 'yo, 'di ba? Kaya tinatanong kita. At ngayon na narinig ko ang sinabi mo ay mas mainam na hind na muna tayong dalawa bumalik sa bahay. Dito na muna tayong dalawa sa bahay n'yo ng dad mo na best friend ko. Tinatamad na rin naman ako. All I want to do is to stay here. Bukas na lang tayong dalawa bumalik sa bahay na umaga,'' sabi niya sa akin. Napagkasunduan na nga naming dalawa na huwag na bumalik muna sa bahay niya ngayong araw na 'to. Bukas na lang kami babalik. Naisip ko na wala siyang dalang damit.

Samantha's POV Labis pa sa labis ang tuwa ko nang muli akong makapasok sa loob ng bahay namin. Finally, masasabi ko na ring, 'It feels good to be back home'. Kung tutuusin, sa sasakyan pa nga lang ay hindi na mapatid ang ngiti sa mga labi ko. Pagpasok palang namin sa boundary ay inaapura ko na si Theo sa kanyang pagmamaneho at nang makarating na kami rito sa bahay.

“Totoo ‘yan. Kahit saan ka galing. Kahit pa sa pinakamagandang lugar, iba pa din ang sarili mong bahay. Nanaisin mo pa din talagang umuwi.” “Well, actually. Para sa akin, masarap umuwi sa bahay dahil kasama ko kayo ni Theo. Higit sa lugar, tao ang nagpapasaya sa isang tahanan. At dahil diyan, dapat taong magbakasyon ulit kasama ang buong pamilya natin. Hahanap ako ng pwede nating puntahan ng makapag-relax ang lahat.”