Linta Sa Bahay Novels & Stories

At sa wakas, sa pagkalayolayo ng aking nilakad ay nakarating ko na rin ang bahay na pinupuntahan ko. Maliit lamang ang bahay na iyon. Malayo sa pawid na bahay namin sa Santa Lucia dahil yari ito sa pawang konkreto at bato. Walang itaas at ang pinto at bintana lamang ang yari sa kahoy. Nang marating ko ito, kumatok ako kaagad sa pintong yari sa kahoy nalalanta na. Agad namang bumukas ito at tumambad sa akin ang aking tiyahing si Tiya Litang.

sambit pa nito Saka umirap sa akin. "fuck! Claire, hanggang kelan ka ba dito sa bahay ko.Bakit hindi kana lang kumuha ng sarili mong bahay,may paupahan Naman sa bayan ."saad ko rito habang nakapa -mewang ako sa kanyang harapan. "Hendrix Naman eh.Ang laki ng bahay mo at mag-isa ka lang rito.Tapos pinagtatabuyan mo ako sa ibang bahay."sagot nito.

saad nito habang may hawak na walis “1900 per month, baka pwede niyo pa babaan? kailangan ko lang po talaga makalipat ngayon” pag tatawad pa nito sa may ari ng bahay “Hindi ko na talaga pwede babaan hija, maghanap ka nalav sa iba marami pa naman jan” pag dadahilan nito sabay pumasok sa loob ng bahay

"Please? Just one night. I want to experience this kind of home." "Wala ka bang bahay?" singit ni Rina sa pabirong paraan. "Eme lang, Sir Lee, pero masikip dito. Kaya mo ba?" "Yes! That's why I want to try," puno ng galak na tugon ni Lee. "Please?"

Nakangiting parang walang nangyari si Lily na nasa sala. “Nagulat ka ba?” Hindi nagpatinag si Sabrina. "Syempre! Ito ang aking bahay! Hindi ka welcome sa bahay ko! Lumabas ka na ngayon!"

tipid na sagot n'ya rito. Natahimik s'ya at natahimik din ang dalaga. Medyo nagsisisi din s'ya sa pagbulyaw n'ya dito, pero hindi n'ya na mababawi pa ang mga binitiwan n'yang salita. Pinarada n'ya ang sasakyan sa harap ng bahay ni Lee. Matalim n'yang tinitigan ang buong bahay habang igting ang mga panga.

"Wala namang problema sa akin tungkol sa bayarin. I can pay." "Mabuti naman kung ganun. So, close na ang deal? Ito ang susi ng bahay. May mga label na iyan para hindi ka malito," anito at inabot sa dalaga. "Safe naman dito sa subdivision pero kailangan mo parin manigurado ng safety mo. Make sure naka lock lahat ng pinto at bintana lalo na sa gabi. Mag-isa ka at babae pa."

matigas kong saad. Huminto siya sa paghakbang at mahinang natawa. “Huwag lang matakot sa 'kin, nandito lang naman ako para sunduin ka. Uuwi na tayo sa bahay natin, mas maganda pa ang binili ko kaysa sa bulok na bahay na 'to.” Litanya niya. “Nahihibang ka na ba, Brandon? Walang tayo, kaya please, umalis ka na ngayon din!” saad ko sa seryosong tono.

Nang makarating sa kanyang kotse, ay naisip niyang sa bahay na niya sila patulugin, dahil wala rin namang tao ro'n. "Bakit ibang daan itong dinadaanan natin?" tanong sa kanya ni Lira, habang hindi niya ito pinansin. "Sir.." ulit nitong sambit sa pangalan niya. "Gusto ko lang na sa bahay na kayo matulog." Balewalang sagot niya, habang tiningnan niya ito sa rear mirror ng kotse. "Bakit doon? Nakalimutan mo bang may bahay kami?"

Lahat maganda at nakaka lula. Mukhang ginastusan ng bongga ang bahay niya. Malinis naman ang buong paligid kaya impossible naman na wala siyang tagalinis dito. Puro authomatic ang mga kagamitan dito kita ko sa buong paligid. Napansin ko rin ang mga nakakabit na mga cctv ng bahay.