Linta Sa Bahay の小説・ストーリー

Mapagkakatiwalaan ba niya talaga ang lalake? "We're here..." Natigilan si Maxine. Anong gagawin nila sa harap ng isang... Bahay.

"Hindi kapaba uuwi? Ang tanong ni rhea. Napabaling naman nang tingin si lina kay rhea at sinabi: Saan kaba nakatira kuya? Sa apartment ako nakatira,hindi ka pwedeng tumira dun kasama ko,dahil panay mga kalalakihan ang mga nangungupahan dun. Sige at ako ay aalis na. Bukas nalang tayo mag-usap lina. Gusto kung malaman ang totoong nangyari at kung bakit ka naglayas ka sa bahay natin. Tatawagan ko na rin sila mama para sabihing nahanap na kita!' Ang mahabang sabi nito at tuluyan nang nagpaalam na uuwi na siya. Hinatid naman siya ni rhea sa labas dahilan para makita nila nang harapan ang cementadong bahay.

saad ni mommy at hindi naman ako sumagot "kinuha ko naman ang phone ko para tignan kung nag reply naba si kalix sa message ko pero no reply parin mukang hindi niya pa ito nakikita. nag message lang naman ako na lilipat na kami ng bahay sa step dad ko. "hanggang sa makarating na kami sa sinasabing mala palasyong bahay nito hindi ko ine expect na ganito kalaki ang bahay nito talaga ngang mayaman ito.

XANTINA Wala pa rin si Mama nang umalis ako ng bahay. Gusto ko sana siyang tawagin para umuwi na at nang hindi na niya kasama si Tita Yonna pero hindi ko naman magawa. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa kaniya ang nalaman ko sa paraang hindi siya masasaktan. Dapat niyang malaman ang totoo pero naghihintay pa ako ng paraan para sabihin iyon.

Alam nito na halos hindi na sila nag-uusap ni Lorna. “Nag-uusap naman kami. Just the usual.” Mahina niyang tugon. Narinig niyang buntong-hininga ito. “So, nasa bahay ka nila?” Hindi niya masagot ang tanong. Paano niya sasabihin na hindi siya nakatira sa kaniyang apartment at hindi rin siya umuwi sa bahay ng kaniyang Mommy dahil may ibang bahay na siyang uuwian? Specifically, a huge pent house.

Pinutol niya ang ilang sanga na malapit sa bintana bago niya isinara iyon. Naglakad siyang muli pabalik sa asawa at h******n ang noo nito bago siya lumabas ng kwarto. Kailangan niyang putulin ang mga sanga na nakapalibot sa mga bintana ng tree-house para hindi mabasag ang mga iyon bago niya ligpitin ang mga gamit nila ni Samarra. Kailangan makabalik sila sa bahay dahil mas ligtas sila roon kaysa manatili sa tree-house.

"paano mo nalaman kung saan kami nakatira? Ang sunod sunod niyang tanung. Rena,, sandali lang naman isa isa lang ang tanung mahina ang kalaban,sabay sulyap ng ngiti sa dalaga. Hindi mo ba ako papapasukin sa bahay mo" Ang lupit mo naman rena. Pasensiya kana pero hindi ka welcome sa bahay ko.Umalis kana bago kapa makita ng mga tao rito baka sabihin nanaman nilang napakalandi ko.

Pupuntahan pa namin ang two storey house na kung saan ay pinasadya kong pinagawa ang disensyo. “Let’s go, Reign.. we need to go to that house. That is my gift for you,” wika ko at tinuro ang bahay na natatangi sa isla na ito. Napansin ko naman ang laglag panga ni Reign nang matanaw ang kulay dark pink na bahay. Pumapalakpak pa ito at tumatalon. Halatang sabik sa nakitang bahay. “Kayaaa! Bahay ba ‘yon ni Barbie, Zylan? Kayaaa! tara na, punta na tayo don!”

—----------------- Sa punto d’ bista ni Liah. —-------------------------- Right now, we’re looking for potential home, balak sana namin ay iyong malapit lang kila Lore. Unfortunately ay wala nang available na bahay o kahit lote man lang sana. Hindi gusto ni Max anh naunang dalawa na tiningnan namin; one has had a bad view, the other one has small yard and the other one is not in good location. Ito kami ngayon papunta sa huling bahay na titingnan namin, at sana last na dahil pagod na ako, to be honest.

"May problema po ba?" "Wala, nak... Siyanga pala, napansin ko na Marami rami pala ang magagandang bahay doon sa Laguna. At alam mo , Lia? Halos mga bakante ang ilang bahay doon..." pagkukwento pa nito na nagpatigil sa kin.