روايات وقصص ضمن Lion Head Baguio

tanong kong muli. “Kind of. Naalala mo ba no’ng nabaril ka no’ng nasa Cambodia kayo ni Lion?” Tumango ako. “Pinapunta rin kami ng araw na ‘yon ni Lion sa Cambodia pero nahuli kami. Pagdating namin ay nalaman naming dinala ka sa hospital. Pumunta naman kami kaagad doon. Naabutan namin na kausap ng doctor si Lion. I heard that you need a blood transfusion because you lost a lot of blood. Wala daw available na dugo sa blood bank ng blood type mo hindi ko naman inaasahan na parehas tayo because my— I mean our blood type is rare.”

33 "Saan ba tayo pupunta? Dati naman inuulan ang Baguio Day. Literal na walang outdoor event pero ngayon, himalang maaraw at siguradong dadagsain ng maraming tao," nakabusangot na tanong ni Ayla nang makasakay siya sa kotse ni Art.

Alam niyang sa klase pa lang ng bag na ito ay mamahalin na. Isang handbag ang niregalo ni Miguel sa kanya. Sobrang namamangha siya dahil napaka elegante ng handbag na regalo ni Miguel sa kanya. Kahit siguro mag ipon siya ng isang taon mula sa baon niya ay hindi pa rin sapat para makabili ng ganoon kagandang bag. May disenyo ito ng navy blue at puting guhit. Ang mga hawakan at strap nito ay gawa sa kulay-kapeng leather. Sa gitna ng bag ay may burdang emblem na kulay ginto at mga titik na "LV" sa loob ng palamuting korona ng mga dahon.

Napahawak ako sa maliit na plastic pouch na nasa loob ng aking bag. Sa loob nito ay may isang hibla ng buhok. Mula sa lalaking buong buhay kong tinawag na ama. Lorenzo Monteverde. Humugot ako ng malalim na hininga. Buti na lang at may nakuha akong hibla ng buhok mula sa kanyang suklay. At mas lalong mabuti na lamang at hindi nila sinarado ang silid nilang mag-asawa.

Tumigas ang titig ni Greg. “Ang handbag na ‘yan ay gawa mula sa pinakamahalagang bahagi ng belly leather ng dalawang batang saltwater crocodiles. Ang mga pattern nito ay perpektong symmetrikal—tanging klase. Gawa ito ng pinakamataas na artisan sa buong mundo ng crocodile leather. Isa lang ang ganitong bag. Walang katumbas.” Lumaki ang mga mata ni Ruby sa pagkabigla. “H-Ha? Anong… anong sinabi mo?”

NASA LOOB ng bag store ang tatlo. Bigla na lang nagmadali si Hasumi marahil nakita niya na nasa loob rin pala si Sathania. "Yumi! Akala ko ba bibilhan mo kami ng bags?" tanong ni Hanare. "Sa ibang store na lang!" aniya. Napabitaw na lamang si Hakura sa hawak niyang hand bag. "Ano ba iyan!? Dito namin gusto," sabi ng kaibigan niya.

"You know about this bag too?" "Yes of course, who wouldn't know that bag. This is one of the most expensive bag in the world. What much interesting is that, this is made customize." Lou Yin then showed the print in the front. "Look at the word, Leighton. See, it is very customize. Having said that, this must be worth more than half a million, it could be two and half." He lively added bago pa man siya naging tahimik bigla.

"Magkano kaya 'to?" Natawa naman si Lheng. "Five hundred thousand po yata o one million." "Ginto ba 'to?" halos pasigaw nang tanong sa kanya ni Pier. "That bag is their latest design. The diamonds intricately adorned on this bag. No, it's not as expensive as gold but it's still valuable as any jewelry." "Sinong bibili ng gan'to ka mahal?" "Si Ma'am Sushi po, Sir Pierce."

Meron akong susi noon kaya hindi ako nahirapang pumasok. Nagkasya ang mga gamit ko sa pitong malalaking luggage bag na ngayon ay tulak-tulak ng mga lalaki. “What the fúck?!” Nagulat kaming lahat sa malakas na pagsigaw ni Hannah. Naroon siya ikalawang palapag, nakaroba lang at may tangan na baso ng alak habang nakakapit sa railing. Dilat na dilat ang mga mata niyang nakatitig sa ‘kin. Kung maka-react ang gaga, akala mo bahay niya ‘to.

Scarlet's POV "Wow! LV! Totoo 'yan, Scarlet?" Agad na sinuri nina Lyn at Zhai ang bagong biling pulang handbag ko. Tipid akong ngumiti at tumango. "Yup! Isa sa mga bagong labas nila. Galing 'tong Hong Kong. Binili namin kagabi," pagkikwento ko bago umupo. "Ang sosyal mo naman, sa ibang bansa ka pa bumibili ng ganito!" puri niya pa dahilan para mahina akong matawa.