Lion Head Baguio Novels & Stories

Window shopping lang talaga kami. Pagdating naman sa bag section, marami ring magaganda. Nagustuhan ko ro'n 'yung maliit na sling bag na wari mo'y coin purse lang yata ang kakasya dahil sa sobrang kipot ng loob. Naging bet ko rin 'yung back pack na animo'y pang anime character 'yung datingan. Ang hindi namin kinaya ay 'yung bag na pang madam ang datingan. Five digits up to 6 digits ang presyo, talagang mayayaman lang ang makaka-afford no'n.

Because I was so busy admiring Martina's angelic face, I didn't realize that I had fallen asleep. °°° “Wow! Ang ganda naman dito!” Nagising na lang ako sa boses ni Martina at marahan ko na iminulat yung mata ko at nakita ko siyang tuwang-tuwa na pinagmamasdan yung view ng Baguio. “Halah! Ayun yung Lion Head na ipinagmamalaki ng Baguio!”parang bata na pagkakasabi ni Martina.

"Ang buong akala ko, tubong Bagac talaga si Mang Lindo...," pagtataka ni Ian. "Si Manang Helen ang tubong Bagac. Dito sila nagkakilala. Dito kasi nakabili ng lupang matitirhan ang magulang ni Manong kaya kahit noon nakakapunta na siya rito. Nananatili na lang sila dito sa Bagac nang lumala na ang sitwasyon sa Rizal...," paglalahad pa rin ni Rodrigo na ngayo'y nakaupo na sa patalikod na posisyon ng bangko. Nakasaklay ang kanyang braso sa pinakasandalan ng monoblock.

SAMSARA's POV Maaga pa lang, nagising ako sa kaluskos ng mga paang nagkukulit sa dulo ng kama. Pagsilip ko, halos matawa ako at mainis nang makita kong gising na ang kambal, para bang may field trip silang hinihintay buong taon. Si Aamon, naka-backpack na punong-puno ng laruan na parang pupunta sa Baguio. Si Adelaide naman, nakasuot ng sombrero ng tatay niya, halatang mas malaki pa kaysa sa ulo niya, at may dala-dalang tabo na para bang sasalok ng tubig sa dagat.

Kahit walang partner si Marcus ay game naman ito na nakikipagbiruan sa amin kahit pa minsan nakikita ko na malalim ang iniisip niya. We went to some tourist spots here in Baguio like the Mansion, Mines View Park, Lourdes Grotto, and Igorot stone Garden. Panay ang selfie naming mga girls at ang mga boys naman ay medyo kj sa part na yun kaya hinayaan na lang namin. We also did horseback riding in Wright park and sumakay din kami sa boat sa Burnham Park. Hindi din namin pinalagpas ang pagpunta sa strawberry farm sa La Trinidad Benguet para ma experience ang strawberry picking. We enjoyed it habang ang mga boys ay panay ang kuha ng pictures sa amin.

Malaking tulong ito para alam namin ni Dylan kung anong mga pwede naming puntahan. Katulad ng sabi ko kagabi sa kanya ay palengke ang una naming pupuntahan, baka kasi makalimutan pa namin ang pagbili ng brief nya kaya inuna na namin ito. Naglakadlakad kami sa loob ng palengke, napakaraming tinda, mga walis, souvenir at may mga prutas din, karamihan ay strawberry may maliliit at may malalaki din. Hanggang sa nakarating kami sa mga tindahan na ang tinitinda ay mga damit, karamihan ng mga tshirt dito ay puro souvenir shirt yung may nakasulat na I love baguio. "Mga sir bili na kayo," sabi ng matandang tindera.

inis na tanong ko kaya muli akong hinalikan ni Argus sa pisngi “Pagpasensyahan mo na si Kuya! Ganun lang talaga yun!” sabi ni Argus kaya naalala ko ang aking bag na nasira “Sinira pa niya ang bag ko, babe! ALam mo bang limited edition yang mga LV bags ko!” hindi ko na napigilang ipakita ang inis ko at huli na para bawiin ko ito “Sorry about that, babe! Hindi naman sinasadya ni Kuya yun! Papalitan ko na lang!” sabi ni Argus kaya parang nakaramdam naman ako ng hiya

Siya ay umabante at hinampas si Rodney ng kanyang bag. Ang bag ay nagkakahalaga ng sampu-sampung libong dolyar. Napakalaki nito at ang pagtama nito ay labis na masasakit. Matapos matamaan ng isang beses, mabilis na pinrotektahan ni Rodney ang kanyang mukha. Hinampas lang siya ni Catherine sa mukha ng kanyang bag ilang araw na ang nakakaraan. Si Freya at Catherine ay tunay na magkapatid. Maging ang istilo nila sa pananakit ng tao ay ganoon din.

Medyo madilim sa bahagi niya kaya hindi ko maaninag ang mukha niya, but I think he was handsome as hell! I get the mic while staring at the man who has dark as night eyes. "La Tigra, that's my name," I told the emcee then smile seductively. I heard the crowd shouts La Tigra which is the name that I said. Some were starting to bid. "Ladies and gentlemen, La Tigra's price starts at one million! She will surely spice your week... Now, what are you waiting for? Start to roar!" malakas at sunod-sunod na paglalahad ng emcee. Hindi naman magkamayaw ang mga customers at ang halos lahat ng nasa baba ng intablado.

Rose Inihatid kami ni Mang Roberto patungong Francisco Bangoy International Airport at agad din naman siyang umalis matapos ibaba ang aming mga bagahe. Isang tote bag lang ang bitbit ko at isang luggage na pang-20 kilos lang na mismong si Ethan pa ang nagbigay sa akin. Ang binata naman ay may dalang leather bag na sakto lang sa laki para may mapaglagyan ng kaniyang wallet, cell phone at ilang mga cards. May dala rin naman siyang isang bagahe na sakto lang dahil nga sa hindi naman kami magtatagal sa Maynila.