Lion Head Baguio Novels & Stories

Medyo madilim sa bahagi niya kaya hindi ko maaninag ang mukha niya, but I think he was handsome as hell! I get the mic while staring at the man who has dark as night eyes. "La Tigra, that's my name," I told the emcee then smile seductively. I heard the crowd shouts La Tigra which is the name that I said. Some were starting to bid. "Ladies and gentlemen, La Tigra's price starts at one million! She will surely spice your week... Now, what are you waiting for? Start to roar!" malakas at sunod-sunod na paglalahad ng emcee. Hindi naman magkamayaw ang mga customers at ang halos lahat ng nasa baba ng intablado.

This luggage is really prepared for on-the-go trips at mukhang ito lang talaga ang dinala ni Lionel. Wala ako masyadong mapili. Yung blue na side lace up na one piece na lang ang kinuha ko. I’m not really picky when it comes to swimwears pero… ewan ko. The thought of Lionel seeing me in a swimsuit today made me feel anxious. Parang biglang hindi naging maganda ang lahat ng bikini sa aking paningin. Babagay kaya ito sa akin?

Naramdaman ko ang paghagod ng kanyang palad sa aking likod hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Kinabukasan ay naisipan naming mamasyal ni Levi. Parehas naming favorite place ang Baguio kaya in-enjoy talaga namin ang mga sandali namin sa naturang lugar. Kasalukuyan akong pumipili ng souvenir T-shirt nang may tumapik sa balikat ko kaya agad ko itong nilingon. Si Architect Lulu. Ang alam ko’y naka-leave ito kaya hindi na ako magtataka kung bakit ito naroroon.

Binuka niya ang mga labi at para sanang i-recommend ang pinaka-highlight ng bag kay Hector, pero nakita niyang itinaas ni Hector ang kamay at sinabi ng walang kahirap-hirap "Okay na lahat ng bag na iyan, pwera lang sa bag na yan! Hindi ko yan kukunin! Paki-pack na lahat ng bag sa area na ito at siguraduhing nakatanggap ang price tag sa lahat!” Biglang natigilan si Joy at ang salesgirl sa sinabi ni Hector. Sa isip ni Joy, may mga salitang hindi niya mabitiwan sa harapan nito! Mga bag sa area na ito? Putsa! Siguradong aabutin ng ilang milyon ang lahat ng bag na nandito! Ang pinakamurang bag dito ay nagkakahalaga ng daan-daang libo!

Kinuha niya ang kanyang bag at umalis. Napunta ang mga mata ni Henrietta sa handbag ni Tiffany. Ang bag na iyon ay isang limited edition mula sa isang mamahaling brand at nagkakahalaga ng hindi bababa sa five digits. Paano mabibili ng isang tao na may ilang libong dolyar na sweldo ang mamahalin na bag na ito?

“Mayroong deer, boar, tiger, lion, and a zebra. May mga agila rin at iba pang mga ibon. Highest score ay lion, ikalawang mataas na score ay tiger at ang boar. Kapag nakatatlo kayong lion ay panalo na kayo. 3 hours ang hunting at babalik kayo sa magiging camping site para bilangin ang mga points. Isa pa, walang patayan sa gubat. Uulitin ko, walang patayan sa gubat, okay? Hunting lang.” Napuno ng bulungan ang buong venue. “Naks. Excited ako,” ani Clyde. “Ang premyo ay dalawang kotse, 5 billion pesos, isang malaking hideout at isang ship.” Wow! Ang bongga naman ng premyo. “Naks! Sayang din ‘yon, Sessi, sali tayo?” aya pa ni Clyde at kinuha ang tinga niya. Kadiri! Gwapo pero dugyot.

Subalit, nang makuha niya ang bag, medyo napailing siya. Napakaganda ng bag na ito, at ang pagkakayari nito ay maganda. Ang mahalaga pa dito, napakahalaga ng bag na ito dahil sa isa itong limited edition. Habang pinag-iisipan niya ito at tinignan ang bag, nagbago ang isip ni Fiona.

Agad naman siyang pumunta sa ginang. "Isn't it beautiful?" binibida nito ang bagong bag na inorder... isang crocodile skin bag na kulay orange at siguradong daan-daang libong dolyar ang presyo nun. Mga mayayaman lang ang nakakabili ng ganoong bag. Ang ate Jonie niya ay meron ding ganoong bag. Gustong syang bilhan ng ate niya pero tumanggi siya dahil hindi niya naman iyon kailangan.

Nang mag kislapan na ang flash ng camera nilabas ko ang salamin na brand din ng kumpanya, sinuot ko ito at inalis ko ipit buhok ko. Ginulo ko ng bahagya ang buhok ko at nag lakad hanggang makarating sa dulo. Doon ko pinakita ang dala kong glass bag mahirap buhatin dahil may kabigatan pero hindi pwede bitawan kumdi mababasag ito. One of the collection ang hawak ko, nakita ko sa mga mata ng manonood na taga Baguio din, ang pagka mangha sa kanilang mga mata.